Enka

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Gezinti kısmına atla Arama kısmına atla
Enka
Müzikal kökenleri Ryūkōka, rōkyoku, min'yō, tango, blues, Doo wop
Kültürel kökenleri 1950'ler
Japonya
Önemli çalgılar Vokal, gitar, bas gitar, bateri, piyano, saksofon, trampet, trombon, shamisen, shakuhachi
Popülerlik 1960-1970'ler

Enka (Japonca演歌), geleneksel Japon müziğini biçemsel olarak andırdığı düşünülen popüler bir Japon müziğidir. Modern enka ise vokalizminde savaş öncesi yıllarda popüler olan ryūkōka müziğinden daha geleneksel bir müzik tarzı benimserken, nispeten yeni bir müzik şeklidir.[1]

Savaş sonrası dönemde gelişen modern enka, duygusal ballad müziğinin bir şeklidir. İlk modern enka şarkıcılarından bazıları Hachiro Kasuga, Michiya Mihashi ve Hideo Murata idi.[2] Enkanın modern formundaki canlanmasının, Keiko Fuji'nin ilk çıkışını yaptığı 1969'ta ortaya çıktığı kabul edilmektedir.

Kaynakça[değiştir | kaynağı değiştir]

  1. ^ Christine Reiko Yano. Tears of Longing: Nostalgia and the Nation in Japanese Popular Song. Google Books. via Harvard Univ Asia Center. 2003. 42. ISBN 978-0-674-01276-9
  2. ^ "The day that enka singer Hachiro Kasuga died". Nippon TV. 22 Ekim 2008. 4 Mart 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 19 Mart 2019. 

Ek okuma[değiştir | kaynağı değiştir]

Yano, Christine R. Tears of Longing: Nostalgia and the Nation in Japanese Popular Song. Harvard University Asia Center: 2003.

Dış bağlantılar[değiştir | kaynağı değiştir]