Elektronik Bilgi Kaynakları

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Gezinti kısmına atla Arama kısmına atla

Elektronik Kaynak Dijital formda okunabilen anlaşılabilen ve elektronik olarak kamuya sunulan yayınlardır.[1]

Elektronik Bilgi Kaynaklarının Türleri[değiştir | kaynağı değiştir]

  • Elektronik Kitap : Elektronik ortam yayınlanan ya da elektronik ortama aktarılarak bu ortamda kullanılan, çeşitli yazılımlar ve cihazlarla okunabilen ya da izlenebilen metin, resim ve sesleri barındıran bir medya biçimidir.[2]
  • Elektronik Dergi : Belirli aralıklarla yayınlanan kalite kontrolünden geçmiş yazılardan oluşan ve elektronik iletişim kanalları kullanılarak dağıtılıp erişilen bibliyografik bir birim olarak tanımlanabilir.[3]
  • Elektronik Dergi Veri Tabanları : Basılı formatta yayımlanmakta olan dergilerdeki makalelerin önce bibliyografik bilgilerinin daha sonra tam metinlerinin veri tabanları 1980'li yıllarda ASCII formatta oluşturulmaya başlanmış ve CD-ROM'lar aracılığıyla kullanımı gerçekleştirilmiştir. 1990'lı yıllarda CD-ROM'ların yanında internetteki gelişmeler veri tabanlarını web üzerinden erişilebilir hale getirmiştir. Makaleler, gelişen bilgi teknolojisine paralel olarak HTML, XML, PDF vb. biçimlerde veri tabanlarında yer almaya başlamıştır. Bu gelişmeler dergilerde çıkmış makalelere erişimi kolaylaştırmaktadır.[4]
  • Elektronik Referans Kaynakları : E-Referans kaynaklarının özellikleri, referans kaynakları olarak kütüphanelerde sunulan ansiklopedi, sözlük, el kitabı, atlas gibi basılı kaynakların elektronik ortamda sunulmasıdır. Bu yöntemle, araştırmalarda taramaların zenginleştirilmesi sağlanmaktadır. Zaman ve mekan sınırlaması olmadan referans kaynaklarına ulaşma imkanı sağlamakta ve ayrıca verilen linklerle (çapraz referans) referans olarak verilen makalelere tam metin erişim imkanı sağlanmaktadır.[4]

Elektronik Bilgi Kaynaklarının Avantajları[değiştir | kaynağı değiştir]

  • Basılılara göre güncel olması
  • İstenilen zamanda ve istenilen mekanda erişim sağlanması
  • Farklı erişim noktalarında kaynaklara erişim sağlanması
  • Görsel işitsel verilerin olması
  • Kolay saklanma imkanı
  • Düşük maliyette iletişim sağlaması
  • Yaygın ve anlık iletişim sağlaması
  • İnteraktif yayın olanağı sağlaması[5][6]

Elektronik Bilgi Kaynaklarının Dezavantajları[değiştir | kaynağı değiştir]

  • Bilgisayar ekranından okumanın güçlüğü
  • Kullanımının bilgi ve beceri gerektirmesi
  • Düşük görüntü kalitesi
  • İnternet ya da ağ gibi teknik altyapı gerektirmesi
  • Arşivleme ve koruma ile ilgili sorunlar[5][6]

Kaynakça[değiştir | kaynağı değiştir]

  1. ^ Zan, B. U. (2006). Derleme olgusu ve elektronik yayınlar. Ankara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi, Ankara
  2. ^ Sayer, R. C. (2007). Çocuk kütüphanelerinde elektronik yayınların kullanımı ve yaygınlaştırılması. Ankara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi, Ankara
  3. ^ Kayaoğlu H. D. Bilimsel iletişim sürecinde basılı dergiden elektronik dergiye geçiş. Aysel Yontar Armağanı İstanbul : Türk Kütüphaneciler Derneği İstanbul Şubesi 2004.
  4. ^ a b Yenikurtuluş, H. (2007). Üniversite kütüphanelerinde elektronik bilgi kaynaklarına dayalı yararlandırma hizmeti : İstanbul Bilgi Üniversitesi kütüphanesi uygulama örneği . İstanbul Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi,İstanbul
  5. ^ a b Besimoğlu, C. (2007). Akademisyenlerin elektronik dergi kullanımında disiplinler arasındaki farklılıklar. Hacettepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi, Ankara
  6. ^ a b Erol, A. (2009). Dünyada ve Türkiye'de Elektronik yayıncılık. Süleyman Demirel Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi, Isparta