Ebru Timtik

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Ebru Timtik
Doğum 1978
Ölüm 27 Ağustos 2020 (42 yaşında)
Bakırköy Dr. Sadi Konuk Eğitim ve Araştırma Hastanesi, İstanbul, Türkiye
Milliyet Kürt[1]-Türk
Meslek Avukat
Tanınma nedeni Açlık grevi nedeniyle ölümü

Ebru Timtik (1978 - 27 Ağustos 2020), adil yargılanma amacıyla açlık grevine girdikten sonra hayatını kaybeden Kürt[1][2]-Türk insan hakları avukatıydı. Eylül 2017'de tutuklanan Türk hükümetini eleştiren müvekkillerini temsil ettiği bilinen 18 avukattan birisiydi.

Biyografi[değiştir | kaynağı değiştir]

Timtik, Eylül 2017'de tutuklanan 18 avukattan oluşan bir grubun parçasıydı.[3] Hepsi de Çağdaş Hukukçular Derneği (ÇHD) ya da Halkın Hukuk Bürosu'nun üyeleri olup Türk hükümetinin üyelerinin vekiliydi. Bu isimlerden bazıları; Soma maden faciasında hükümetin hatalarından dolayı öldüğü iddia edilen madenciler, Berkin Elvan, Engin Çeber ve Dilek Doğan idi.[4] Mart 2019'da, yasadışı Devrimci Halk Kurtuluş Partisi-Cephesi (DHKP-C) üyeliğinden veya irtibatından suçlu bulundular ve hapis cezalarına çarptırıldılar.[5][6] Timtik 13 yıl 6 ay, Aytaç Ünsal ise 10 yıl 6 ay hapis cezasına çarptırıldı. Uluslararası Af Örgütü'nün Türkiye'den sorumlu üst düzey kampanya yöneticisi olan Milena Buyum, mahkumiyetleri "adaletin iğrençliği ve siyasi baskı altında sakat kalan mahkemelerin adil yargılanma konusundaki yetersizliğini bir kez daha kanıtlıyor" olarak nitelendirdi.[5] Avukatların kayıtsız şartsız tahliye edilmesi ve mahkumiyetlerin iptal edilmesi çağrısında bulundu. Ekim ayında, Timtik'in İstanbul Bölge Adliye Mahkemesine yaptığı itiraz reddedildi. Ölümü sırasında Yargıtay'a yaptığı temyiz başvurusu derdest haldeydi.

Açlık grevi[değiştir | kaynağı değiştir]

Timtik, 2 Ocak 2020'de adil yargılanma hakkı için mücadele etmek üzere açlık grevine başladı ve 2 Şubat'ta Ünsal ona katıldı. 5 Nisan'da Türk Avukatlar Gününde her ikisi de ölene kadar oruçlarını sürdüreceklerini açıkladılar.[6] 1 Haziran'da Uluslararası Demokratik Avukatlar Derneği 365 yabancı ve 400 Türk avukatın imzaladığı bir dilekçeyi tutuklu avukatları beraat ettirmek için Yargıtay'a sundu.[7] 30 Temmuz sabahı erken saatlerde Timtik ve Ünsal, yüksek güvenlikli Silivri Cezaevi'nden İstanbul'daki farklı hastanelere götürüldü.[8] 12 Ağustos 2020'de, Avrupa Demokrasi ve Dünya İnsan Hakları Avukatları Derneği, Birleşmiş Milletler'e hitaben açlık grevi yapan avukatlarla ilgili ciddi endişelerini dile getiren bir açık mektup gönderdi.[4] Onu hastanede ziyaret eden kuzeni, orucunu bozması için baskı yapıldığını söyledi: "İradesini bozmak için sürekli manevra yapıyorlar. Her bahaneyi kullanıyorlar."[9] Timtik, 238 gün oruç tuttuktan sonra 27 Ağustos 2020'de hayatını kaybetti. Öldüğünde 30 kg ağırlığındaydı.[1][10] Helin Bölek, İbrahim Gökçek ve Mustafa Koçak'ın 2020 yılının başlarında hayatını kaybetmesinin ardından 2020'de açlık grevinde ölen dördüncü Türk tutuklu oldu.[11]

Sonrası[değiştir | kaynağı değiştir]

Deutsche Welle, Türk polisinin destekçilerinin mezarlıktaki cenaze törenine katılımını engellediğini, onlara zırhlı araçlar, helikopter ve biber gazı ile karşılık verdiğini bildirdi.[12]

Ölümüne tepkiler[değiştir | kaynağı değiştir]

Timtik'in ölüm haberi Türk yargısının kınamalarıyla karşılandı:

  • Türk siyasetçi Nesrin Nas, Twitter hesabına şunları yazdı: "Çok üzgünüm çok. Oysa sadece adil yargılanmak istiyordu. Yurttaşlarının adil yargılanma hak talebine kulaklarını tıkayan bir devlet bir çoğunluk...Nereye koşuyoruz?"[6]
  • Türk müzisyen Zülfü Livaneli, Twitter hesabından ölümünün Türkiye'de "insanlığın, adaletin ve vicdanın ölümü" olduğunu yazdı.[6]
  • Türk siyasetçi Sezgin Tanrıkulu bir röportajda kendisini serbest bırakmama kararına çarptı: "Tahliye kararı vermeyenlere yazık. Bu dosyayı halletmesi için Yargıtay'a yalvardık."[6]
  • Avrupalı Demokratik Avukatlar tweet attı: "Dünyanın her yerinden bizler elimizden gelenin en iyisini yaptık, ancak adaletsizliğinin, Türkiye'nin işlevsiz yargı sisteminin bir sonucu olarak onu ellerinden alamadık."[13]
  • İnsan Hakları Komiseri Dunja Mijatović şunları söyledi: "Timtik'in ölümü, avukatları, insan hakları savunucularını ve gazetecileri, hukukun temel ilkelerini sistematik olarak çiğneme amacına dönüşen Türk yargı sisteminin sebep olduğu bir insanın acı çekmesinin trajik bir temsilidir."[14]
  • Avrupa Dış Eylem Servisi'nden bir açıklamada şunlar kaydedildi: "Adil yargılanma mücadelelerinin trajik sonucu, ülkede son yıllarda birkaç kez kötü giden, yargıda gözlemlenen ciddi eksiklikler gibi insan haklarının durumunu güvenilir bir şekilde gösterebilmek için Türk yetkililerin ivedilikle yapması gerekeni acı dolu bir şekilde göstermiştir."[11]
  • İstanbul Barosu Timtik'in ölümünün ardından resmi sitesinden bir açıklama yaparak adil yargılanma hakkı için verdiği mücadelenin görmezden gelinmesini "utanç" olarak yorumladı ve adil yargılanma hakkının savunucusu olacaklarına söz vererek, Timtik'in yaşayacağını dile getirdi.[15]

Ödülü[değiştir | kaynağı değiştir]

Avrupa Barolar ve Hukuk Dernekleri Konseyi (CCBE) 2020 yılında Ebru Timtik'e İnsan Hakları Ödülü'nü verdi.[16]

Kaynakça[değiştir | kaynağı değiştir]

  1. ^ a b c "Turkish human rights lawyer dies after hunger strike". Al-Monitor. 29 Ağustos 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 29 Ağustos 2020. 
  2. ^ Kurdish human rights lawyer Ebru Timtik dies after 238-day hunger strike, By Dana Kennedy, New York Post, August 29, 2020
  3. ^ "SUMMARY OF TRIAL AGAİNST 20 LAWYERS" (PDF). 30 Ağustos 2020 tarihinde kaynağından (PDF) arşivlendi. 
  4. ^ a b "Lawyers on hunger strike near death". EJDM – ELDH European Association of Lawyers for Democracy & World Human Rights. 12 Ağustos 2020. 30 Ağustos 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 29 Ağustos 2020. 
  5. ^ a b "Turkey: Conviction of lawyers deals heavy blow to right to fair trial and legal representation". Amnesty International. 20 Mart 2019. 22 Mart 2019 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 29 Ağustos 2020. 
  6. ^ a b c d e "Lawyer Ebru Timtik loses life on 238th day of her death fast demanding fair trial". Gazete Duvar. 27 Ağustos 2020. 30 Ağustos 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 29 Ağustos 2020. 
  7. ^ "Submit a petition to Turkish courts to free imprisoned lawyers". International Association of Democratic Lawyers. 30 Ağustos 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 29 Ağustos 2020. 
  8. ^ "Forced intervention to death-fasting arrested lawyers". Bianet - Bagimsiz Iletisim Agi. 4 Ağustos 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 29 Ağustos 2020. 
  9. ^ "Ebru Timtik's cousin says hospital conditions worse than prison for hunger-striking Kurdish lawyer". Morning Star. 14 Ağustos 2020. 31 Ağustos 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 29 Ağustos 2020. 
  10. ^ "Ebru Timtik laid to rest as Turkish police brutally attack mourners". Morning Star. 28 Ağustos 2020. 29 Ağustos 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 29 Ağustos 2020. 
  11. ^ a b "Turkey: Statement by the Spokesperson on the death of Ebru Timtik". EEAS - European External Action Service - European Commission. 30 Ağustos 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 29 Ağustos 2020. 
  12. ^ "Hunger-striking Turkish lawyer dies — denied fair trial, EU says | DW | 28.08.2020". DW.COM (İngilizce). 28 Ağustos 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 30 Ağustos 2020. 
  13. ^ "Turkish lawyer Ebru Timtik dies on hunger strike after 238 days". Al Arabiya English. 28 Ağustos 2020. 28 Ağustos 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 29 Ağustos 2020. 
  14. ^ "Commissioner reiterates her call to restore and uphold the role of lawyers as human rights defenders in Turkey in the aftermath of the death of lawyer Ebru Timtik". Commissioner for Human Rights. 28 Ağustos 2020. 30 Ağustos 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 29 Ağustos 2020. 
  15. ^ "Ebru Timtik Ölmedi". İstanbul Barosu. 28 Ağustos 2020. 30 Ekim 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 7 Mart 2021. 
  16. ^ "Council of Bars and Law Societies of Europe grants exceptional award to lawyer Ebru Timtik". Bianet. 28 Kasım 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 29 Eylül 2020. 

Dış bağlantılar[değiştir | kaynağı değiştir]