David (Ortak trabzon imparatoru)

Vikipedi, özgür ansiklopedi
(David (Trabzon ortak imparatoru) sayfasından yönlendirildi)
David
Δαυίδ Κομνηνός
Fictional coat of arms of Trebizond.svg
Arması
Ortak Trabzon İmparatoru
Hüküm süresi 1204 - 1214 (Aleksios ile birlikte)
Sonra gelen I. Aleksios
Doğum c. 1184
Konstantinopolis
Ölüm 1214
Sinope
Hanedan Komninos Hanedanı
Babası Manuil Komninos
Annesi Rusudan

David Komninos (YunancaΔαβίδ Κομνηνός) (yaklaşık 1184 - 1214) Trabzon İmparatorluğu'nun kurucularından ve erkek kardeşi Aleksios ile ortak imparatoru. Ayrıca 1204-1214 yılları arası Trabzon İmparatorluğunun megas domestikos'u (Trabzon ordusunun başkomutanı) idi. Manuil Komnenos ile III. Giorgi'nin kızı Rusudan'ın oğludur. Böylece Bizans İmparatoru I. Andronikos'un torunudur. Andronikos tahtan alınıp, 1185 yılında öldürüldü. Manuil aynı zamanda kör edildi ve sonrasında tarihi kayıtlarda ismi geçmemesine istinaden muhtemelen öldürüldü. Geride iki çocuk bıraktı: Aleksios ve David. Anneleri Rusudan onları Gürcistan ya da Karadeniz'in güney sahillerine kaçırdı.

İmparatorluğun kurulması[değiştir | kaynağı değiştir]

Nisan 1204 tarihinde, Dördüncü Haçlı Seferi, Konstantinopolis'i almadan önce, 22 yaşındaki[1] Aleksios ile, teyzeleri Gürcü Kraliçesi Tamar'ın sağladığı birliklerle Trabzon'u ele geçirdiler. Aleksios Trabzon'da kaldı, David Herakleia Pontike'ye kadar fethetti.[2] Gürcüler ve yerel tüccarların yardımı ile Timonion da dahil olmak üzere Haldia ve Paflagonya bölgelerinin efendisi ilan edildi. Pek çok savaşta Trabzon Ordusu'na kumanda eden David bu savaşlarda henüz 20'li yaşlardayken can vermiştir.

Ölümü[değiştir | kaynağı değiştir]

David'in ölümü hakkında çok iddia vardır. Yunan tarihçisi Jakob Philip Fallmerayer'e göre David 1214'de Sinope Kuşatmasında hayatını kaybetmiştir. Bazı kaynaklara göre 12 Aralık 1212 tarihinde, Aynoroz'da bir keşiş olarak ölmüştür.[3]

Kaynakça[değiştir | kaynağı değiştir]

  1. ^ Mihail Panaretos, History p. 266 Lambros.
  2. ^ Nikitas Honiatis pg. 842
  3. ^ Chrysanthos. The Church of Trebizond. pg. 355