Cem İdiz

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Cem İdiz
Doğum 19 Mart 1959 (1959-03-19) (63 yaşında)
Milliyet  Türkiye
Meslek Besteci, Müzisyen
Etkin yıllar 1974-günümüz
Evlilik
Nurseli İdiz
(e. 1983; b. 1999)
Çocuk(lar) Canan Elif İdiz

Cem İdiz (d. 19 Mart 1959, Ankara), Türk müzisyen, besteci

Yaşamı[değiştir | kaynağı değiştir]

Cem İdiz, 1970’te Ankara Devlet Konservatuvarı viyolonsel bölümünü kazandı. Henüz bu bölümde öğrenimi sürerken 1974'te Muammer Sun ve Adnan Saygun’un yönlendirmesiyle konservatuvar kompozisyon bölümüne geçti. Muammer Sun ile Armoni, Ercivan Saydam ile kontrpuan ve füg, Mithat Fenmen ile partisyon okuma ve çalma, Ferit Tüzün ile müzikal analiz ve Kemal İlerici ile Türk Müziği Armonisi çalıştı. 1977-78 yıllarında Ankara’daki öğrenimine ara vererek Lahey’deki Hollanda Kraliyet Konservatuarı'na giren besteci, Peter Schat’tan kompozisyon, Louis Andriessen’den çağdaş müzik formları dersleri aldı.

1978 yılında "1 Mayıs 1977'ye Ağıt" adlı senfonik şiiri Hollanda Kraliyet Konservatuvarı Orkestrası tarafından ilk kez seslendirildi.

Hollanda Dönüşü M.S.Ü. İstanbul Devlet Konservatuvarı'nı Cengiz Tanç’ın öğrencisi olarak bitiren İdiz, İlhan Usmanbaş, Bülent Tarcan, Cevad Memduh Altar ile çalışarak, bestelediği senfoni ve Dimitri Şostakoviç üzerine hazırladığı tez ile yüksek lisansını tamamladı ve okulda öğretim elemanı olarak göreve başladı. Müzik Teorisi, solfej, ileri solfej, armoni, çalgı bilgisi ve müzik tarihi dersleri verdi.

"Müzik ve Sahne Sanatları Dergisi"nin çıkmasına öncülük eden sanatçı, "Bilim ve Sanat" dergisi yazı kurulu üyeliğinde de bulundu.

1993 yılında konservatuvardaki görevinden istifa eden İdiz, bağımsız besteci olarak çalışmıştır. Aynı yıl askerliğini Burdur'da yapmıştır. Orkestra ve oda müziği eserlerinin yanı sıra çok sayıda tiyatro[1] ve film müziği[2] besteleyen sanatçının çeşitli araştırma, inceleme yazıları yayımlanmıştır.

Özel hayatı[değiştir | kaynağı değiştir]

1983 yılında Nurseli İdiz ile evlenmiştir. 16 yıl süren evliliklerinden Canan Elif adlarında bir kızları vardır.

Yapıtları[değiştir | kaynağı değiştir]

Bale[değiştir | kaynağı değiştir]

  • Sisifos (Sisyphos) Efsanesi, 1986
  • Atçalı Kel Memet, 2001
  • Töre, 2008
  • Çakırcalı Mehmet Efe, 2010

Orkestra[değiştir | kaynağı değiştir]

  • 1 Mayıs 1977'ye Ağıt, 1977
  • Prelüd ve Füg (Yaylı çalgılar orkestrası için), 1982
  • 1.Senfoni, 1985
  • Bamsı Beyrek (Bir Dede Korkut Masalı için süit), 1989
  • Bir Depremin Ardından Ağıt (Yaylı çalgılar orkestrası için), 2000

Şan ve piyano[değiştir | kaynağı değiştir]

  • Pir Sultan Abdal (tenor, bas, piyano için), 1981
  • Orhan Veli Şarkıları (bariton, piyano için), 1989
  • Nazım Hikmet Şarkıları (soprano, tenor, bas, piyano için), 2002

Solo çalgı[değiştir | kaynağı değiştir]

  • Tema ve 12 Varyasyon (piyano için), 1983
  • Monolog (solo keman için), 1984
  • Sonat (piyano için), 1987
  • Prelüd ve Füg (piyano için), 2005
  • Savaşa Ağıt (piyano için), 2006

Oda Müziği[değiştir | kaynağı değiştir]

  • Yaylı Çalgılar Kuarteti, 1981
  • Beşli (üfleme çalgılar ve piyano için), 1984
  • Sekizli (üfleme çalgılar, vurma ve piyano için), 1985
  • Diyalog (iki keman için), 1986

Tiyatro müzikleri[değiştir | kaynağı değiştir]

Film müzikleri[değiştir | kaynağı değiştir]

Ödülleri[değiştir | kaynağı değiştir]

  • Bir Şehnaz Oyun, Afife Jale Ödülleri 2008 "Yılın En Başarılı Sahne Müziği"[3]
  • Nazım Hikmet'in "Memleketimden İnsan Manzaraları"ndan On bir Tablo, Sanat Kurumu 2010 – 2011 Tiyatro Ödülleri "En İyi Müzik Ödülü"[4]
  • 75. Yıl Cüneyt Gökçer Tiyatro Ödülleri 2011 "Tiyatro Müziği Özel Ödülü"[5]

Kaynakça[değiştir | kaynağı değiştir]

  1. ^ "Tiyatronline web sayfası". 5 Ekim 2011 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 15 Kasım 2011. 
  2. ^ "Sinematürk 2.0'da Cem İdiz". 9 Aralık 2011 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 15 Kasım 2011. 
  3. ^ "Afife Jale Ödülleri 2008". 12 Şubat 2012 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 15 Kasım 2011. 
  4. ^ "Sanat Kurumu 2010 – 2011 Tiyatro Ödülleri". 17 Ocak 2013 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 15 Kasım 2011. 
  5. ^ "Cüneyt Gökçer Ödülleri 2011". 14 Ocak 2012 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 15 Kasım 2011.