Carnot teoremi (iç yarıçap, dış yarıçap)

Vikipedi, özgür ansiklopedi

Carnot teoremi, bir üçgenin iç teğet çemberi ve çevrel çemberinin yarıçaplarının uzunlukları ile çevrel çemberin merkezinden üçgenin üç kenarına olan mesafelerin toplamı arasındaki ilişkiyi göstermektedir. Fransız matematikçi Lazare Nicolas Marguerite Carnot tarafından bulunmuştur.

Teoremin açıklaması[değiştir | kaynağı değiştir]

Öklid geometrisinde, Carnot teoremi çevrel merkez D'den herhangi bir ABC üçgeninin kenarlarına işaretli mesafelerin toplamının şöyle olduğunu belirtir:

burada r üçgenin iç teğet çemberinin çapı ve R ise çevrel çemberinin çapıdır. Burada mesafelerin işareti, ancak ve ancak açık doğru parçası DX (X = F, G, H) üçgenin tamamen dışında yer alıyorsa, negatif kabul edilir. Şekilde, DF negatiftir ve hem DG hem de DH pozitiftir.

Geniş açılı üçgen Dar açılı üçgen

Carnot theorem2.svg

Carnot theorem1.svg

Teorem, adını Fransız matematikçi Lazare Carnot'dan (1753 – 1823) almıştır. Aynı çember içinde bulunan (concyclic) çokgenler için Japon teoreminin bir kanıtında kullanılır.

İspatlar[değiştir | kaynağı değiştir]

Herhangi bir 'de, çevrel çemberin merkezi 'dan kenarlara olan (uygun şekilde işaretlenmiş) mesafelerin cebirsel toplamı, çevrel çemberin ve iç teğet çemberin yarıçapların toplamı olan 'ye eşittir.

.

Dar üçgenlerde, çevre merkezi daima üçgenin içinde bulunur. Bu durumda, , ve 'nin üç doğru parçası tamamen üçgenin içinde yer alır. Açılardan biri genişse, çevrel çemberin merkezi üçgenin dışına düşer. Doğru parçalarından biri (geniş açının karşısındaki tarafa karşılık gelen) tamamen dışarıda, diğer iki doğru parçası ise üçgenin yalnızca kısmen dışında uzanır. Yukarıdaki toplamda, üçgenin içini kesen parçalar artı işareti ile, dışta kalan taraf eksi işareti ile alınır. , ve doğru parçaları, , ve kenarlarındaki tabanlarla , ve üçgenlerinin yükseklikleri olarak hizmet eder. İşaret kuralı, bu üçgenlerin alanlarının (uygun işaretlerle birlikte alındığında) her zaman alanını oluşturmasını garanti eder.

İspat 1[değiştir | kaynağı değiştir]

Carnot teoreminin ispatı

Aşağıdaki ispat sadece dar açılı üçgen durumunu ele almış olup, diğer durumlar için de benzer adımlar izlenebilir.

İç teğet çemberin yarıçapı için aşağıdaki ifade her zaman doğrudur:

.

Yukarıdaki ifadeden,

.

yazılabilir. Bu nedenle,

(*) 'dir.

Şimdi sırayla bir açıklama yapalım. , üçgeninin çevrel çemberinin merkezi olmak üzere, ikizkenar üçgeninde, 'dir. Ve benzer şekilde, ve 'dir. Bu bilgiyle sahip olduğumuzda, benzer (dik açılı) üçgenlerin birkaç üçlüsünü düşünebiliriz:

  • , , ve (veya eşit olan )
  • , , ve (veya eşit olan )
  • , , ve (veya eşit olan )

İlk üçlüden aşağıdakini türetebiliriz:

bu aşağıdaki sonuca ulaştırır:

Benzer şekilde, iki ek özdeşlik elde ederiz:

Sadeleştirmeden sonra üç eşitlik taraf tarafa toplanırsa:

.

elde edilir. Bunu, (*) ifadesi ile toplayıp ifadesine bölersek ispatı tamamlamış oluruz.

İspat 2[değiştir | kaynağı değiştir]

Carnot teoreminin ispatı

Bu ispat için gösterimlerde bir değişiklik gerektiren değiştirilmiş bir şekil üzerinden gidilecektir. Bu kanıt Vaggelis Stamatiadis'e aittir.

, , dörtgenleri, Batlamyus teoreminin uygulanmasına imkan veren kirişler dörtgenidir:

,
,

bu aşağıdaki şekilde yazılabilir:

veya,

.

Diyelim ki, açısı geniş açı ise, uzunluklar arasındaki ilişki şeklinde ifade edilir.

Konuyla ilgili yayınlar[değiştir | kaynağı değiştir]

  • Garreau, G. A. (1946). 1868. Analytical Proof of the Theorems of Carnot and Pascal. The Mathematical Gazette, 30(288), ss. 35-36.
  • Ibort, A., de León, M., Lacomba, E. A., Marrero, J. C., de Diego, D. M., & Pitanga, P. (2001). Geometric formulation of Carnot's theorem. Journal of Physics A: Mathematical and General, 34(8), 1691.
  • Ðorđe Baralić. (2013), Around the Carnot theorem, Makale 16 Ekim 2020 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.

Dış bağlantılar[değiştir | kaynağı değiştir]

Kaynaklar[değiştir | kaynağı değiştir]