Carignan

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Carignan
Üzüm (Vitis)
Carignan Viala et Vermorel.jpg
Carignan salkımı ve yaprağı
Tür adı Vitis vinifera
Orijinal kökeni İspanya
Önemli üretim yerleri Languedoc, Sardinya, Katalonya, Cezayir
VIVC kimliği 2098

Carignan (Mazuelo, Bovale Grande, Cariñena, Carinyena, Samsó, Carignane ve Carignano olarak da bilinir), daha çok Fransa ve Batı Akdeniz'de bulunan, dünya çapında yaygın olarak ekilen İspanya kökenli kırmızı bir üzüm çeşididir. Vitis vinifera türü içerisinde yer almaktadır. Fransa, Kaliforniya'nın Orta Vadisinde, genellikle ucuz sofra şarabı üretiminde kullanılan önemli bir üzüm çeşidi olarak görülmüş olsa da, son yıllarda, özellikle Güney Fransa ve Katalonya'da birçok şarap üreticisinin, kalite şarap üretmek için de kullanıdığı bir üzüm çeşidi haline gelmiştir.[1]

Ampelograflar üzümün büyük olasılıkla Aragon'da ortaya çıktığına ve daha sonra Sardinya'ya, İtalya, Fransa, Cezayir ve Yeni Dünya'nın büyük bir kısmına nakledildiğine inanıyor. Çeşit, tarihsel olarak Rioja kırmızı şarap kupajında kullanılıyordu. Fransa'da 1988'de 167.000 hektarlık bir alanda dikildiğinde, Fransa'nın en çok ekilen üzüm çeşitlerinden birisiydi. Daha sonraki yıllarda ise Avrupa şarabının genel olarak kalitesini artırma ve tüketilmeyen şarap fazlasını azaltma çabasıyla, Avrupa Birliği, üzüm bağı sahiplerine asmalarını sökmeleri karşılığında nakit sübvansiyonların sunulduğu agresif bir asma sökme programı başlattı. Bu program sonrası dikili alan 2000 yılında 95.700 hektara geriledi.

Carignan'ın yaygınlığı büyük ölçüde, 200 hl / ha seviyesinde çok büyük verim üretme kabiliyetine bağlıydı. Asma, çürüme, külleme, tüylü küf ve üzüm solucanları da dahil olmak üzere çeşitli bağcılık tehlikelerine karşı hassastır. Carignan, tam bir fenolik olgunluğa ulaşmak için sıcak bir iklime ihtiyaç duyar ve geç tomurcuklanan ve olgunlaşan bir üzüm çeşididir. Asmada ayrıca üzüm salkımları tutan sap oldukça kalın olması mekanik hasadı zorlaştırır. Dik büyüme alışkanlığı vardır ve telli terbiye sistemi olmadan yetiştirilebilir.[2]

Kaynakça[değiştir | kaynağı değiştir]

  1. ^ Clarke, Oz (2001). Oz Clarke's encyclopedia of grapes. 1st U.S. ed. Margaret Rand. New York: Harcourt. s. 58. ISBN 0-15-100714-4. OCLC 48239622. 
  2. ^ Robinson, Jancis (2012). Wine grapes : a complete guide to 1,368 vine varieties, including their origins and flavours. Julia Harding, Jose Vouillamoz. Londra: Allen Lane. ss. 616-619. ISBN 978-1-84614-446-2. OCLC 795857065.