İçeriğe atla

Ca'fer es-Sâdık

Vikipedi, özgür ansiklopedi
(Cafer-i Sâdık sayfasından yönlendirildi)
İmam
Ca'fer es-Sâdık
İsnâaşeriyye'nin altıncı imamı
İsmâiliyye'nin beşinci imamı
Ca'ferî fıkhının kurucusu

جعفر الصادق
Ca'fer es-Sâdık ismi yazılı bir levha
Şia İmamı
Görev süresi
731-765
Yerine geldiği Muhammed el-Bakır
Yerine gelen Musa el-Kâzım
Kişisel bilgiler
Doğum Ebû Abdullâh Ca‘fer bin Muhammed el-Bâkır bin Zeynelâbidîn
699 ya da 702
Medine, Emevi Devleti
Ölüm 765
Medine, Abbâsî Devleti
Ölüm nedeni Zehirlenme (iddia)
Defin yeri Baki Mezarlığı, Medine
Milliyeti Arap
Çocuk(lar) İsmail bin Ca'fer es-Sâdık

Musa el-Kâzım

Ebeveyn(ler) Muhammed el-Bakır
Ümmü Ferve
Mesleği İmam
Dini İslâm

Ca'fer es-Sâdık veya Ca'fer bin Muhammed es-Sâdık (Arapçaجعفر ابن محمد الصادق; y. 702–765), Ali soyundan gelen alim, hukukçu, hadis rivayetçisi ve İsnâaşeriyye ile İsmaililer arasında üzerinde ittifak edilen altıncı ve son Şii imamıdır.[1]"Es-Sadık" ("Doğru Sözlü") ünvanıyla bilinen Ca'fer es-Sâdık, İslam hukuku'nun Caferilik mezhebinin kurucusu olarak bilinir. İsnâaşeriyye'nin kabul görmüş hadis külliyatlarında, diğer imamların toplamından daha çok ondan rivayet edilmiş hadisler bulunur. Ancak bu rivayetlerin ona ait olduğu tartışmalıdır ve bu da onun gerçek öğretilerini belirlemeyi zorlaştırmaktadır.[2]Ona atfedilen dini içtihatler arasında nass (her imamın bir önceki imam tarafından ilahi ilhamla belirlenmesi) ve ismet (imamların yanılmazlığı) içtihatlerinin yanı sıra takiyye (zulüm altında dini gizleme) öğretisi de bulunmaktadır.[3]

Ca'fer es-Sâdık Sünni Müslümanlar tarafından da güvenilir bir hadis rivayetçisi olarak saygı görür.[4][5] Aynı zamanda Hanefi ve Maliki mezheplerinin kurucuları olan Ebu Hanife ve Malik bin Enes'in de hocasıydı.[6] Ca'fer es-Sâdık ayrıca birçok Sufi tarikat silsilelerinde açık bir şekilde yer almaktadır.[7] Ona çok çeşitli dini ve bilimsel eserler atfedilmiştir, ancak kaleme aldığı hiçbir eser günümüze ulaşmamıştır.[5][8][9]

699 veya 702 senesinde Medine'de doğdu. Babası Ali'nin torunu Zeynelâbidîn oğlu Muhammed el-Bakır annesi ise Ebu Bekir'in torunu Kâsım bin Muhammed'in kızı Ümmü Ferve'dir. Künyesi büyük oğlunun İsmail olmasından dolayı Ebu İsmail'dir ancak oğlunun kendisinden önce ölmesinden dolayı daha çok Ebu Abdullah olarak anılmıştır. En meşhur lakabı Sadık olmakla birlikte Tahir, Sabir, Âtır ve Fazıl lakaplarıyla da zikredilmiştir. İlk eğitimini dedesi Zeynelâbidîn ve babasından aldı. Şiilere göre babasının ölümünden sonra imamet görevini 34 yıl devam ettirdi.

Şiîlikteki önemi

[değiştir | kaynağı değiştir]

Şiîlik’te On İki İmâmların altıncısı olan "Câʿfer es-Sâdık," İsmâil bin Câ'fer el-Mûbarek ile Musa el-Kâzım'ın da babasıdır. Şiî öğretisine göre Câʿfer-i Sâdık'ın en büyük özelliği ise tam bir rehber öğretmen olmasıdır.

Şiîlik öğretisine göre, 8 Aralık 765 tarihinde Abbâsî Hâlifesi Mansûr'un emriyle zehirletilerek öldürülmüştür.[10] Medine'de meşhur Bâki Mezarlığı'nda yatmaktadır. Irak'ın Şiilerce kutsal sayılan Necef şehrindeki Vadi's-Selam mezarlığında da ona adanmış bir türbesi bulunmaktadır.

  1. ^ Hodgson 1999, s. 374.
  2. ^ Buckley 2022a.
  3. ^ Gleave 2008.
  4. ^ Campo 2009.
  5. ^ a b Gleave 2012.
  6. ^ Chambers & Nosco 2015, s. 142.
  7. ^ Algar 2012.
  8. ^ De Smet 2012.
  9. ^ Kazemi Moussavi 2012.
  10. ^ Campo, Juan E. (2009). Encyclopedia of Islam (Encyclopedia of World Religions). ABD: Facts on File. s. 386. ISBN 978-0-8160-5454-1. 9 Aralık 2019 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 2 Ekim 2013. 

Dış bağlantılar

[değiştir | kaynağı değiştir]
Şii İslam unvanları
Önce gelen
Muhammed el-Bakır
İmâm Câʿfer es-Sâdık
Beşinci Mustâ‘lîyye/Nizâr’îyye
Altıncı Karmat’îyye/İsnâ‘aşer’îyye
Şîʿa İslâm İmâmı

731 - 765
Sonra gelen
İsmâil bin Câ'fer el-Mûbarek
İsmâ‘îl’îyye halefi
Sonra gelen
ʿAbd Allâh el-Eftâh
Eftâh’îyye halefi
Sonra gelen
Musa el-Kâzım
İsnâ‘aşer’îyye halefi