Buz birası

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Gezinti kısmına atla Arama kısmına atla
Nepal Ice Strong adlı buz birası.

Buz birası, Alman eisbock biralarına benzer bir biçimde aşamalı olarak dondurulup, alkol oranı yükseltilen açık tonlu lager biraları tanımlamak için kullanılan genel bir terimdir. Buz biraları içerdikleri alkol oranına göre ucuz olmalarıyla bilinirler.[1] Pek çok ülkede tüketilmesine karşın üretim özellikle ABD ile Kanada gibi Kuzey Amerika ülkelerinde yoğunlaşmıştır.[2]

Gelişim Süreci[değiştir | kaynağı değiştir]

Almanya'nın Kulmbach bölgesinde geliştirilen eisbock, alkol oranı yüksek, koyu bir lager türüdür. Dondurulan biradaki buz taneciklerinin uzaklaştırılmasıyla elde edilir. Suyun donma sıcaklığı, etil alkolün donma sıcaklığından daha yüksek olduğu için erken donar ve biradan uzaklaştırılması kolaylaşır. Bu işlem sonucunda biranın alkol oranı artar, aroması yoğunlaşır, tadı değişir.[3] Buz kristallerinin uzaklaştırılmasıyla elde edilen bira %12 ile %15 arasında bir alkol içeriğine kavuşur. Kuzey Amerika'da bu biraların alkol oranını bir parça azaltmak için yeniden su eklenir.[4]

Eisbock biralar Kanada'ya 1989 yılında Niagara Falls adındaki mikro-biracılık aracılığıyla getirilmiştir. Biracılar 1061 orijinal graviteyle alkol oranı yüksek koyu lager biralar yapmaya başlamış, geleneksel Alman yöntemiyle dondurulmuş biralardaki buz kristallerini uzaklaştırarak alkol oranları daha da yüksek biralar elde etmişlerdir. Niagara Falls aracılığıyla üretilen eisbock, yalnızca sezonluk kış birası olarak piyasaya sürülmüştür. Bu durum 1994 yılına, kurumun satılmasına dek sürmüştür. Buna karşın Kuzey Amerika'daki ilk buz birasının Kanadalı kuruluş Molson Biracılık aracılığıyla 1993 yılının Nisan ayında üretimine başlanan Canadian Ice adlı bira olduğu varsayılmaktadır. Ancak Molson ile uzun süredir çekişme içinde olan Labatt, buz birasının üretim patentini çok daha önceden elde etmiştir. Labatt, 1993 Ağustosu'nda yaptığı buz birası ile Kanada'da %10 piyasa payı elde ederek kısa sürede başarıya ulaşmıştır.[5] Bu olay 1990'larda "Buz Birası Savaşları" olarak bilinen çekişmeyi körüklemiştir.[6]

Miller markası Molson ürünlerinin ABD'deki dağıtım yetkilerini eline almış, 1993 yılının Ağustos ayında Molson Ice ile ilk Molson ürününü ABD piyasasına sunmuştur. Miller adlı biracılık, kısa bir süre sonra Icehouse adlı Plank Road yapımı birayı da ABD'ye tanıtmıştır. Bu biranın satımı günümüzde de ülke çapında sürmektedir.

1994 yılında Anheuser-Busch aracılığıyla üretilen %5,50 alkol oranlı Bud Ice ülke çapında en çok satılan buz biralarından biri olmuştur. Bud Ice adlı biranın, diğer buz buralarına göre daha düşük alkollü olması, en ilgi çekici yanlarından biriydi. Anheuser-Busch kısa süre sonra iki büyük marka daha piyasaya sunmuştur:

  1. Busch Ice: 1995 yılında üretime girmiştir. Yaklaşık olarak %5,90 oranında alkol içermektedir.
  2. Natural Ice: 1995 yılında üretime girmiştir. Bu bira da yaklaşık olarak %5,90 oranında alkol içermektedir. Natural Ice, ABD'de en çok satılan buz biralarından biridir. Ucuz olması nedeniyle ülke çapındaki pek çok kolej kampüsünde oldukça popüler bir içecektir.

Carling Ice, Molson Keystone Ice, Busch Ice, Old Milwaukee Ice, Brick's Laker Ice ya da Labatt Ice gibi Kanada kökenli buz biraları 2017 yılı baz alındığında yaklaşık olarak %5,50 ile %6,00 arasında alkol içermektedir. Buna karşın %7,10 gibi daha yüksek oranda alkol içeren Labatt Maximum Ice gibi örnekler de bulunmaktadır.

Özellikler[değiştir | kaynağı değiştir]

Buz biraları yüksek alkol içeriklerine karşın oldukça ucuz olmalarıyla bilinirler. Kimi bölgelerde buz biraları sıklıkla alkoliklerin satın aldığı bir bira türü olması nedeniyle satışı yasaklanmıştır.[7] Örneğin Seattle'da bira ile malt likörü kategorilerindeki yasaklı ürünlerin pek çoğunu buz biraları oluşturmaktadır.[8]

Üretim[değiştir | kaynağı değiştir]

Buz birası üretimi, biraların buz kristalleri belirinceye dek soğutulmasıyla gerçekleştirilir. Etil alkol -114 °C gibi oldukça düşük bir sıcaklıkta donduğu için buz kristalleri çoğunlukla sudan oluşur. Donan parçacıkların uzaklaştırılmasıyla biradaki su niceliği düşer ve orantılı olarak alkol oranı yükselir. Bu yöntem aşamalı dondurma (fractional freezing) ya da soğuk damıtma (freeze distillation) olarak da bilinmektedir.[9]

Ayrıca bakınız[değiştir | kaynağı değiştir]

Kaynakça[değiştir | kaynağı değiştir]

  1. ^ The Average Ethanol Content of Beer in the U.S. and Individual States: Estimates for Use in Aggregate Consumption Statistics; William C. Kerr, Thomas K. Greenfield; Journal of Studies on Alcohol (Vol 64 bas.). 2003. 
  2. ^ "Ледовое пиво". Wikipedia.org. 1 Nisan 2017 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 24 Mart 2017. 
  3. ^ Rhodes, Christine P. (2014). The Encyclopedia of Beer: The Beer Lover's Bible - A Complete Reference To Beer Styles and Brewing. Henry Holt & Co. ISBN 146688195X, 9781466881952 |isbn= değerini kontrol edin: invalid character (yardım). Erişim tarihi: 24 Mart 2017. 
  4. ^ loveservebeer (11 Şubat 2011). "The Ice Beer That Doesn't Suck". Loveservebeer. 2 Şubat 2017 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 24 Mart 2017. 
  5. ^ "COMPANY NEWS: New Brew From Molson; U.S.'s Northern Neighbor Is Putting Ice in the Beer". The New York Times. 3 Ağustos 1993. Erişim tarihi: 24 Mart 2017. 
  6. ^ "Ice Beer Wars". Canadian Broadcasting Corporation. 14 Nisan 1993. 21 Mayıs 2011 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 14 Mart 2017. 
  7. ^ McNerthney, Casey (21 Mart 2012). "City looks at banning high-octane booze in more areas". Seattle Post-Intelligencer. Erişim tarihi: 24 Mart 2017. 
  8. ^ "Amended Banned Products List, Seattle Alcohol Impact Areas" (PDF). Washington State Liquor Control Board. 1 Mart 2009. 4 Mart 2016 tarihinde kaynağından (PDF) arşivlendi. Erişim tarihi: 21 Mart 2017. 
  9. ^ "Ice beer". Wikipedia.org. 6 Aralık 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 24 Mart 2017.