Burkina Faso sineması

Vikipedi, özgür ansiklopedi

Eski adı Yukarı Volta olan Burkina Fasa, sınırlı sinema üretimine karşılık ülkenin başkenti Ouagadougou'da yapılan sinema festivali Afrika kıtasının en önemli sinema olayı sayesinde Afrika sinemasında önemli bir rol oynar.[1]

Ülkedeki ilk sinema filmi Mamadou Djim Kola'nın Le Sang des Parias (Paryaların Kanı, 1973) ayrı katmanlardan oldukları için evlenemeyen iki sevgilinin öyküsünü edindi.[2]

Bu filmi Rene Bernard Yonli'nin yönettiği ve çok partili düzeni eleştirmeyi deneyen Sur le Chemin de la Reconciliation (Uzlaşma Yolunda, 1976) izledi. Sinema öğrenimi gördükten, kısa filmler çektikten sonra ilk kurmaca filmi Wend Kuuni (Tanrının Bağışı, 1981) yöneten Gaston Kabare, ülkesi dışında da adını duyurmayı başardı. Film, dilsiz bir çocuğun öyküsünü aktarırken, sömürgecilik dönemi öncesinde bir köydeki yaşamı sözel edebiyat geleneklerini çağrıştıran bir anlatımla veriyordu. Yönetmenin bir sonraki filmi Zan Boka (1988) kentleşmenin yol açtığı sorunlara eğildi. Buud Yam (1996) ise dili çözülen Wend Kuuni'nin serüvenini ele alan bir devam filmi oldu. Drissa Toure'nin yönettiği Laada (1990) büyük kente göç edip etmemek açmazındaki üç arkadaşın öyküsünü aktardı. Aynı yönetmenin çektiği Haramouya (1994) gecekondu mahallelerindeki çetin yaşam koşullarına eğilirken kaybolan geleneklere de değindi.[3]

Idrissa Ouedraogo[değiştir | kaynağı değiştir]

Idrissa Ouedraogo Yam Daabo (Seçim, 1986) daha verimli topraklara erişebilmek için göç eden bir ailenin öyküsünü,[4] Yaaba (1989) bir köy halkının dışladığı yaşlı bir büyücü kadınla iki küçük çocuk arasındaki dostluğu, Tilai (1990) oğlunun göz koyduğu kızla evlenen bir babanın oğluyla çatışmasını, Samba Traore (1992) bir kanun kaçağının öyküsünü, Le Cri du Coeur (Kalbin Çığlığı, 1995) babasıyla Almanya'ya göç eden bir çocuğun karabasanlarını ve Afrique Mon Afrique (Afrika Benim Afrikam, 1994) ise kendilerini özlemiyle yandıkları büyük kente götürecek bir otomobili tamir etmeye uğraşan iki arkadaşın öyküsünü ele aldı.[4]

Kaynakça[değiştir | kaynağı değiştir]

  1. ^ Sawadogo 2019, s. 97.
  2. ^ Sawadogo 2019, s. 98.
  3. ^ Sawadogo 2019, ss. 98-99.
  4. ^ a b Sawadogo 2019, ss. 99-103.

Kullanılan Kaynaklar[değiştir | kaynağı değiştir]

  • Sawadogo, Boukary (2019). African film studies: an introduction. Londra. ISBN 978-1138579385.