Bojnice Kalesi

Koordinatlar: 48°46′56″K 18°34′26″D / 48.78222°K 18.57389°D / 48.78222; 18.57389
Vikipedi, özgür ansiklopedi
Bojnice Kalesi
Bojnický zámok
Bojnice
Slovakya
Tipi Kale
Yapı bilgisi
Bugünkü durumu 1950'deki yangından sonra tamamen yeniden inşa edildi.
Bugünkü sahibi Macaristan Krallığı, Slovakya
Halka açık mı? evet, müze ve rehberli turlar için açılış saatleri geçerlidir
Yapı tarihi
İnşası 12. yüz yıl
1889-1910'da yeniden yapıldı.
Garnizon bilgisi
Olaylar Kale tarihi boyunca kayda değer olaylar:
  • Kale, 1528 yılında Thurzó ailesi tarafından satın alındıktan sonra büyük bir yeniden yapılanma geçirdi.

Bojnice Kalesi (Slovakça: Bojnický zámok, Macarca: Bajmóci vár), Slovakya'nın Bojnice şehrinde yer alan bir Orta Çağ kalesidir. 12. yüzyılda inşa edilmiş bazı orijinal Gotik ve Rönesans unsurları ile romantik bir kaledir. Bojnice Kalesi, her yıl yüz binlerce ziyaretçiye ev sahipliği yapmaktadır. Ayrıca fantezi ve masal filmleri için popüler bir mekân olan kale, Slovakya'da en çok ziyaret edilen kalelerden birisidir.

Tarihçe[değiştir | kaynağı değiştir]

Bojnice Kalesi'nden ilk olarak 1013 yılında Zobor Manastırı'nda düzenlenen bir belgede yazılı kayıtlarda bahsedilmiştir. Başlangıçta ahşap bir kale olarak inşa edilse de, zamanla taşla değiştirildi. Dış duvarlar düzensiz kayalık araziye göre şekillendi. İlk sahibi, 1302 yılında Macaristan Kralı Ladislaus V'den alan Matthew III Csák idi. Daha sonra, 15. yüzyılda, onu 1489'da gayri meşru oğlu John Corvinus'a veren Kral Matthias Corvinus'a aitti. Matthias, Bojnice'yi ziyaret etmeyi severdi ve burada kraliyet kararnameleri üzerinde çalışırdı. Ölümünden sonra kale Zápolya ailesinin mülkü haline geldi (bkz. John Zápolya). Macaristan'ın kuzeyindeki en zengin aile olan Thurzó ailesi, 1528'de kaleyi devraldı ve kale büyük bir tadilattan geçti. Eski kale bir Rönesans kalesi haline getirildi. 1646'dan itibaren kalenin sahipleri, kaleyi yeniden inşa etmeye devam eden Pálffy ailesi idi.

Sonunda, Pálffy ailesinin en ünlü kale sahibi Kont János Ferenc Pálffy (1829-1908), 1888'den 1910'a kadar karmaşık bir takım tadilat gerçekleştirdi ve bugün Loire vadisindeki Fransız kalelerinin güzel taklidini yarattı. O sadece kaleyi inşa ettirmedi, aynı zamanda mimar ve grafik tasarımcısıydı. Güzel sanat zevkini ve sevgisini, sanat eserlerini toplamak için kullandı. Çağının en büyük antika, duvar halısı, çizim, resim ve heykel koleksiyonerlerinden biriydi. Ölümünden ve uzun süren kavgalardan sonra, mirasçıları kaleden birçok değerli sanat eserini sattı. Kale 25 Şubat 1939'da, Çek girişimci Jan Antonín Baťa'ya (Ayakkabı şirketi Bata'nın sahibi ) satıldı.

1945'ten sonra Bata'nın mülküne Çekoslovak hükûmeti tarafından el konulduğunda kale birçok devlet kurumunun merkezi oldu. 9 Mayıs 1950'de şatoda büyük bir yangın çıktı, ancak hükûmet pahasına yeniden inşa edildi. Bu rekonstrüksiyondan sonra, burada mimari neo-stiller döneminin dokümantasyonu ve sunumu konusunda uzmanlaşmış bir müze açıldı. Bojnice Müzesi günümüzde artık Slovak Ulusal Müzesi'nin bir parçası konumundadır.

1970 yılında Ulusal Kültür Anıtı ilan edildi.[1]

Tanım[değiştir | kaynağı değiştir]

Kale, aynı zamanda Fantaghirò gibi masal filmlerinin çekildiği popüler bir mekândır.[2] 2006 yılında kaleyi yaklaşık 200.000 kişi ziyaret etti.

Kale parkı[değiştir | kaynağı değiştir]

Slovakya'daki en eski belgelenmiş ağaçlardan biri olan yaklaşık 700 yıllık Kral Matthias Linden Ağacı

Bojnice Kalesi, çok sayıda ağaç türünün bulunduğu kale parkı ile çevrilidir. Parkta ayrıca en eski ve en çok ziyaret edilen hayvanat bahçelerinden biri olan, Bojnice Hayvanat Bahçesi'de yer alır. Kale parkı, Strážov Dağları'ndaki bir orman parkı şeklinde devam eder.

Galeri[değiştir | kaynağı değiştir]

Ayrıca bakınız[değiştir | kaynağı değiştir]

Kaynakça[değiştir | kaynağı değiştir]

  1. ^ Schloss Bojnice - Slowakei 13 Nisan 2019 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. erişim tarihi 11 Haziran 2011
  2. ^ "Castillo de Bojnice". Eslovaquia.sk. 8 Şubat 2009. 8 Şubat 2017 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 7 Şubat 2017. 

Dış bağlantılar[değiştir | kaynağı değiştir]