Birleşmiş Milletler Güvenlik Konseyi Reformu

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Norveç Odası olarak da bilinen New York'taki Birleşmiş Milletler Güvenlik Konseyi Toplantı Salonu.

Birleşmiş Milletler Güvenlik Konseyi'nin (BMGK) Reformu beş temel konuyu kapsamaktadır: üyelik kategorileri, beş daimi üyenin sahip olduğu veto sorunu, bölgesel temsil, genişletilmiş bir Konseyin büyüklüğü ve çalışma yöntemleri ve Güvenlik Konseyi-Genel Kurul ilişkisi. Üye Devletler, bölgesel gruplar ve diğer Üye Devlet çıkar grupları, bu tartışmalı konuda nasıl ilerleneceği konusunda farklı pozisyonlar ve öneriler geliştirmiştir.[1]

Güvenlik Konseyinde yapılacak herhangi bir reform, BM üye ülkelerinin en az üçte ikisinin Genel Kurul'da oy kullanmasını gerektirir ve Üye Devletlerin üçte ikisi tarafından onaylanmalıdır. BMGK'nin veto hakkı olan daimi üyelerinin de onay vermesi gerekir.

Tarihçe[değiştir | kaynağı değiştir]

Güvenlik Konseyi'nin yapısı 1945 yılında belirlendi. O zamandan beri jeopolitik gerçekler büyük ölçüde değişti, ancak Konsey çok az değişti. II. Dünya Savaşı'nın galipleri, Birleşmiş Milletler Antlaşması'nı ulusal çıkarları doğrultusunda şekillendirdiler ve kendilerine daimi üyelik ve buna bağlı veto gücü atadılar.[2] Güvenlik Konseyi'nde yapılacak herhangi bir reform, Antlaşma'da değişiklik yapılmasını gerektirecektir.[3] Antlaşma'nın 108. Maddesi:

Antlaşma'da yapılacak herhangi bir değişikliğin Birleşmiş Milletler'in bütün üyelerini etkileyecek şekilde yürürlüğe girebilmesi için Genel Kurul'un üyelerin üçte ikilik çoğunlukla oy vermesi ve Birleşmiş Milletler üye ülkelerin kendi anayasal süreçleri ile değişikliği üçte iki çoğunluk ile onaylaması gerekmektedir, buna Güvenlik Konseyi'nin tüm daimi üyeleri de dahildir.[4]

Birleşmiş Milletler üyeliğinin genişlemesi ve yeni üyeler arasında artan özgüven ve buna paralel giden sömürgecilikten uzaklaşma süreçleri sayesinde eski yapılar ve prosedürler sorgulanmaya başlandı. Güvenlik Konseyi'ndeki sandalye sayısı ile üye devletlerin toplam sayısı arasındaki dengesizlik belirginleşti ve Güvenlik Konseyi'nin tek önemli reformu 1965'te gerçekleşti:[4] buna daimi olmayan üyeliğin altıdan ona çıkartılması dahildir.[5] Butros Butros-Gali'nin Genel Sekreter olarak seçilmesiyle 1992 yılında, reform tartışmalarını BM Güvenlik Konseyi'nin seçimden sonraki ilk zirvesinde yeniden başladı ve ardından "Barış İçin Bir Ajanda" yayınlandı. Butros-Gali'nin amacı yapıyı yenilemek ve bu BM'nin bu parçasının değişen dünyaya göre çağ dışı kalmış prosedürlerini düzeltmekti. Yirmi birinci yüzyılda, BM Güvenlik Konseyi'nin yapısı ile dünyanın gerçekleri arasındaki uyumsuzluk daha da belirginleşti. Öyle ki, birçok siyasetçi, diplomat ve bilim insanı en kısa sürede Konsey'in kuruluş zamanların gerçekleri yerine günümüzün gerçeklerin yansıtacak şekilde reforme edilmesine talep etti. Örneğin, diplomasi uzmanı Hint akademisyen Rejaul Karim Laskar, "BM'nin devam eden varlığı ve önemi için, yirmi birinci yüzyıl dünyasının güç denkleminin gerçekliğini olabildiğince temsil etmesinin sağlanması" gerektiğini savunuyor.[6]

1992 yılına gelindiğinde, Japonya ve Almanya, Birleşmiş Milletler'e finansal katkı açısından ikinci ve üçüncü sıraya çıktılar ve daimi bir yer talep etmeye başladılar. Ayrıca kendi bölge gruplarında en güçlü ülkeler olarak Brezilya (yüzölçümü bakımından beşinci büyük ülke) ve Hindistan (nüfus bakımından ikinci büyük ülke) ve bölgelerindeki kilit oyuncular kendilerine bir kalıcı koltuk istediler. Dört ülkeden oluşan bu grup daha sonra G4 olarak bilinen bir çıkar grubu oluşturdu.

Öte yandan, bölgesel rakipleri G4'ün veto gücüyle kalıcı üye olmasına karşı çıktılar. Kalıcı olmayan koltuk kategorisinin bölgesel olarak seçilecek üyelerle genişletilmesini desteklediler. İtalya, Pakistan, Meksika ve Mısır, önce "Kahve Kulübü", sonra "Uzlaşma için Birlik" olarak bilinen bir grup kurdu.

Eşzamanlı olarak, Afrika Grubu, tarihsel adaletsizliklere dayanarak ve Konsey'in gündeminin büyük bir kısmı bu kıtada yoğunlaştığı için kendilerine iki daimi koltuk talep etmeye başladı. Bu iki koltuk, Afrika grubu tarafından seçilen Afrika ülkeleri arasında dönecek olan kalıcı Afrika koltukları olacaktı.

Veto hakkı bulunan mevcut Güvenlik Konseyi daimi üyeleri reformla ilgili tutumlarını isteksizce açıkladılar. ABD, Japonya ve Hindistan'ın kalıcı üyeliğini ve az sayıda daimi olmayan üyeye eklenmesini destekledi. Birleşik Krallık ve Fransa, esasen daimi ve daimi olmayan üyelerin sayısının arttırılması ve Almanya, Brezilya, Hindistan ve Japonya'nın daimi üye statüsüne alınmasıyla birlikte G4 pozisyonunu ve Konsey'e daha fazla Afrika ülkesinin katılmasını destekledi. Çin, Hindistan'a destek vererek gelişmekte olan ülkelerin daha güçlü temsil edilmesini destekledi.[7] Rusya da Hindistan'ın Güvenlik Konseyi'nde kalıcı bir yer edinme adaylığını da destekledi.[8]

Genel Kurul Görev Gücü[değiştir | kaynağı değiştir]

Güvenlik Konseyi Reformu Genel Kurul Görev Gücü [9], hükûmetler arası müzakerelerle uzlaşmaya varılmasını tavsiye ettiği (Güvenlik Konseyi'nde eşit temsil ve Konsey üye sayısının arttırılması üstüne) bir rapor sundu.

reformlar arası hükümetler arası müzakerelere girmek için uzlaşmacı bir çözüm öneren bir rapor (Güvenlik Konseyi'nin adil temsil edilmesi ve Güvenlik Konseyi üyeliğinin artırılması konusunda) sunmuştur.[10]

Rapor, bir "zaman çizelgesi perspektifi" önermek için mevcut geçici / aracı yaklaşımlar üzerine kuruludur. "Zaman çizelgesi perspektifi", Üye Devletlerin kısa vadeli hükûmetler arası müzakerelere dahil edilecek olan pazarlık maddelerini belirlenerek başlanmasını tavsiye eder. "Zaman çizelgesi perspektifi" için çok önemli olan, zorunlu bir gözden geçirme konferansının planlanmasıdır - yakın vadede elde edilen reformlardaki değişiklikleri tartışmak ve şu anda üzerinde anlaşmaya varılamayan pazarlıkların gözden geçirilmesi için bir forum.[11]

Üyeliğin artırılması[değiştir | kaynağı değiştir]

Asya'nın yetersiz seviyede temsil edilmesi BM'nin meşruiyetine gölge düşürüyor. Bu durum dünyanın en dinamik ve en yüksek nüfusa sahip bölgesi gittikçe daha büyük bir küresel rol üstlendikçe derinleşecek. Bu sorunu çözmenin bir yolu Asya'ya ayrılmış en azından dört yeni koltuğu eklemektir: Hindistan için daimi bir koltuk, Japonya ve Güney Kore'nin paylaşacağı bir koltuk (bir veya iki yıllık dönemlerle dönüşümlü olacak), ASEAN ülkeleri (grup tek bir yapı olarak temsil edilecek) bir koltuk, ve diğer Asya ülkelerinin dönüşümlü olarak geçeceği dördüncü bir koltuk. -Jeffrey Sachs, Columbia Üniversitesi[12]

2005 Annan planı[değiştir | kaynağı değiştir]

21 Mart 2005 tarihinde, o zamanki BM Genel Sekreteri Kofi Annan BM'yi "Büyük Özgürlük İçinde" olarak adlandırılan bir planla konseyi 24 üyeye genişletme konusunda fikir birliğine varmaya çağırdı. Uygulama için iki alternatif sundu, ancak hangi teklifi tercih ettiğini belirtmedi.

Annan tarafından sunulan iki seçenek Plan A ve Plan B olarak bilinir:

  • Plan A kapsamında altı yeni daimi üye ve bunun üstüne üç yeni daimi olmayan üye alımıyla konseydeki koltuk saysının toplamda 24'e [13] çıkartılacak.
  • Plan B kapsamında yeni bir üyelik sınıfına sahip sekiz yeni koltuk açılacak, bu yeni üyeler dört yıl boyunca çalışacak ve üyelik durumu değiştirilebilecek ve buna ek olarak bir yeni daimi olmayan üye eklenerek toplam üye sayısı yine 24 olacak.

Her halükarda, Annan çabuk karar verilmesini tercih ediyordu, "Bu önemli konu çok uzun süredir tartışılıyor. Üye ülkelerin bu konuda karar vermeyi kabul etmeleri gerektiğine inanıyorum - tercihen konsensüsle, ancak her durumda zirveden önce - Üst Düzey Panel raporunda sunulan seçeneklerden birini ya da diğerini seçmeliler".

Annan'ın bahsettiği zirve Eylül 2005'te düzenlenen Millennium+5 Zirvesi, Annan'ın raporunu, 2000 Milenyum Deklarasyonu'nun uygulanmasını ve BM reformuyla ilgili diğer konuların tartışıldığı üst düzey bir genel kurul toplantısıdır.[14]

Uzlaşma için Birlik[değiştir | kaynağı değiştir]

26 Temmuz 2005 günü, beş BM üyesi ülke, İtalya, Arjantin, Kanada, Kolombiya ve Pakistan, İtalya'nın liderlik ettiği, pek çok ülkenin katıldığı Uzlaşma için Birlik denilen bir grup adına Genel Kurul'a başka bir proje önerdi[15]. Buna göre beş daimi üye değişmeyecek ve daimi olmayan üye sayısını 20'ye çıkartılacaktı.

Mayıs 2011'de 120 BM üyesi devlet, Roma'da Uzlaşma için Birlik toplantısına katıldı.[16][17]

Daimi üye önerileri[değiştir | kaynağı değiştir]

Yirmi yıldır tartışılan BM Güvenlik Konseyi reformu çoktan çözülmeliydi ve gereken büyüme dünyanın ne kadar değiştiği göz önüne alındığında gerçekleşmeliydi. -Ban Ki-mun[18]

Reform sonrası BMGK üyesi olacak G4 ve P5 üyeleri

Önerilen değişikliklerden biri daha fazla daimi üye olmasıdır. Genellikle bunun için adı geçen adaylar Brezilya, Almanya, Hindistan ve Japonya'dır. Bu ülkeler, birbirlerini daimi üyelik için karşılıklı olarak destekleyen G4 ülkeleri grubunu oluşturur. İngiltere, Fransa ve Rusya, G4 ülkelerinin BM Güvenlik Konseyi'ne üye olmalarını destekliyor.[19] Böyle bir reforma temelde G4 ülkelerinin bölgesel ve ekonomik rakiplerince kurulmuş Uzlaşma için Birlik grubu karşı çıkıyor.Pakistan (Hindistan'a karşı), İtalya ve İspanya (Almanya'ya karşı, Meksika, Kolombiya ve Arjantin (Brezilya'ya karşı ve Güney Kore (Japonya'ya karşı) tarafından yönetilen gruba Türkiye ve Endonezya gibi başka ülkeler de gruba dahil. 1992'den bu yana, İtalya ve grubun diğer üyeleri bunun yerine yarı daimi üyelik veya geçici üyelik sayısının artırılmasını önerdi.

Daimi üyelik için önde gelen adayların çoğu Güvenlik Konseyi'ne kendi kıta grupları tarafından düzenli olarak seçilir: iki yıllık dönem için Japonya on bir defa, Brezilya on defa ve Almanya üç defa seçildi. Hindistan konseye sonuncusu, 1991-92 yılından sonra 20 yıllık bir aranın ardından, 2010 yılında olmak üzere toplam yedi kez seçildi.

2017 yılında, G4 ülkelerinin daimi BMGK üyeliği karşılığında geçici olarak veto hakkından vazgeçmeye istekli oldukları bildirildi.[20] 2013 yılı itibarıyla G4 ile birlikte Güvenlik Konseyi'nin şimdiki P5 üyeleri, dünyanın en büyük on büyük savunma bütçesinden sekizini oluşturuyor. Ayrıca, nominal GSYİH ve Satınalma Gücü Paritesi GSYİH'si ile en büyük 10 ekonomiden 9'unu oluşturmaktadırlar.

G4 ve P5 Ülkelerinin Karşılaştırması
Ülke % olarak Dünya Nüfusu Yüzölçümü GSYİH (SAGP)1 GSYİH (nominal)1 BM bütçesi2 BM barış gücü Savunma harcamaları1 Asker sayısı Nükleer denizaltı projesi Nükleer silah Toplam nükleer füze sayısı
 Brazil G4 6%2,8 (5.) 68.515.767 km² (5.) 3$3.550 (8.) 2$1.960 (9.) 3%2,94 (8.) 71.305 (20.) $27,8 (12.) 5 334.500 (16.) Evet EVET Yok HAYIR 3
 China P5 9%18,8 (1.) 69.596.961 km² (3.) 9$20.853 (1.) 8$11.383 (2.) 7%7,92 (3.) 82.521 (11.) $215,0 (2.) 92,333,000 (1.) Evet EVET Evet EVET 6260 (4.)
 France P5 2%0,9 (22.) 6640.679 km² (42.) 1$2.703 (10.) 4$2.465 (7.) 5%4,86 (5.) 743 (30.) $50,9 (7.) 3 222.200 (24.) Evet EVET Evet EVET 7300 (3.)
 Germany G4 3%1,1 (17.) 6357.114 km² (62.) 5$3.935 (5.) 6$3.468 (4.) 6%6,39 (4.) 5528 (38.) $39,4 (9.) 2 186.450 (28.) Yok HAYIR Yok HAYIR3 2
 India G4 8%17,7 (2.) 63.287.263 km² (7.) 7$10.542 (3.) 3$2.610 (5.) 1%0,74 (22.) 6.097(4.) $77,1 (3.) 71.444.000 (2.) Evet EVET Evet EVET 4130–140 (6.)
 Japan G4 4%1,7 (11.) 6377.973 km² (61.) 6$4.901(4.) 7$4.413 (3.) 8%9,68 (2.) 34 (111.) $40,9 (8.) 4 247.150 (21.) Yok HAYIR Yok HAYIR 1
 Russia P5 4%2,0 (9.) 617.098.246 km² (1.) 4$3.685 (6.) 1$1.133 (14.) 2%3,09 (9.) 71 (71.) $66,4 (4.) 6845.000 (5.) Evet EVET Evet EVET 97.300 (1.)
 United Kingdom P5 1%0,9 (21.) 6242.495 km² (78.) 2$2.757 (9.) 5$2.761 (5.) 4%4,46 (6.) 4570 (37.) $62,6 (5.) 1 169.150 (32.) Evet EVET Evet EVET 5215 (5.)
 United States P5 7%4,4 (3.) 69.833.517 km² (4.) 8$18.558 (2.) 9$18.558 (1.) 9%22,0 (1.) 34 (82.) 9$597,0 (1.) 81.400.000 (3.) Evet EVET Evet EVET 86.970 (2.)
1$US milyar 2BM bütçesine katkı yüzdesi3Almanya, NATO nükleer paylaşım anlaşmasının tarafıdır

Brezilya[değiştir | kaynağı değiştir]

Brezilya'nın, gelir ve piyasa değeriyle dünyanın en büyük şirketlerinden biri olan petrol endüstrisi devi Petrobras tarafından işletilen, yerli olarak üretilen ilk petrol platformu.

 Brezilya nüfus, GSYİH ve yüzölçümü açılarından Latin Amerika'nın en büyük ülkesidir. Dünyanın en kalabalık beşinci, en yüksek GSYİH'ye sahip yedinci, savunmaya en çok para ayıran on birinci ülkedir. Yüzölçümü, nüfus ve GSYİH açısından küresel olarak ilk ona giren beş ülkeden biridir (diğerleri Çin, Rusya, ABD ve G4 üyesi Hindistan). Ayrıca Güney Amerika insanların yaşadığı ama Güvenlik Konseyi'nde daimi üyelikle temsil edilmeyen üç kıtadan biridir (diğer ikisi Afrika ve Okyanusya).

Brezilya, Güvenlik Konseyi'ne on kez seçildi. Orta Doğu, eski Belçika Kongosu, Kıbrıs, Mozambik, Angola ve daha yakın zamanda Doğu Timor ve Haiti'deki BM barışı koruma görevlerine asker desteğinde bulundu.[21] Brezilya, BM düzenli bütçesine en çok katkıda bulunan ülkelerden biridir.[22]

1945'te BM kurulmadan önce Franklin D. Roosevelt, Brezilya'nın Güvenlik Konseyi'ne dahil edilmesi için lobi çalışmalarında bulundu, ancak İngiltere ve Sovyetler Birliği bu isteği reddetti.[23] ABD, Brezilya'ya daimi üyeliğini desteklemeye istekli olduğuna dair güçlü işaretler yolladı; ancak, Brezilya'nın veto yetkisi olmayacaktı.[24] Haziran 2011'de Dış İlişkiler Konseyi, ABD hükûmetinin Brezilya'nın Güvenlik Konseyi'nin daimi üyesi olarak dahil edilmesini tamamen desteklemesini önerdi.[25]

Brezilya şu anki daimi üyelerden dördü: Fransa,[26] Rusya,[27] Birleşik Krallık[28] ve Çin'den destek aldı.[29] Brezilya'nın kalıcı üyeliğe yükselmesini Portekizce Konuşan Ülkeler Topluluğu (CPLP),[30] ve birbirlerini karşılıklı olarak destekleyen diğer G4 ülkeleri de desteklemektedir.[31] Brezilya'nın BMGK'ya kalıcı üyeliğini savunan diğer ülkeler arasında Avustralya,[32] Şili,[33] Finlandiya,[34] Guatemala, Endonezya, Filipinler,[35] Slovenya,[36] Güney Afrika,[37] ve Vietnam [38] bulunur.

Almanya[değiştir | kaynağı değiştir]

 Almanya, Japonya ile birlikte BM'nin düzenli bütçesini sağlayan üçüncü ülkedir ve bu yüzden de daimi Güvenlik Konseyi üyeliği istemektedir. Almanya Güvenlik Konseyine geçici üye olarak üç defa birleştikten sonra, üç defa da ayrıyken girdi (iki defa Batı, bir defa Doğu).

Deutsche Börse tarafından işletilen Frankfurt Borsası, dünyanın en büyük borsaları arasında yer alır.

Fransa, yakın AB ortağı için açıkça BM'de daimi bir sandalye çağrısında bulundu. Eski Fransa Cumhurbaşkanı Jacques Chirac 2000 yılında Berlin'de yaptığı konuşmada şu çağrıda bulundu: "Almanya'nın angajmanı, büyük bir güç olarak sıralaması, uluslararası etkisi - Fransa bunların Güvenlik Konseyi'nde daimi bir koltukla tanındığını görmek istiyor." [39] Eski Alman Şansölyesi Gerhard Schröder, Almanya'nın teklifini destekleyen ülkeler arasında Rusya'yı da gösterdi.[19] Eski Filipinler Cumhurbaşkanı Fidel V. Ramos da ülkesinin Almanya'nın teklifine Japonya'nın teklifi yanı sıra destek verdiğini ifade etti.[40] Bunun aksine İtalya ve Hollanda, Almanya'nın Fransa ve İngiltere'nin yanında üçüncü Avrupalı üye olması yerine Konsey'de ortak bir Avrupa Birliği koltuğu olmasını öneriyorlar. Eski Alman Dışişleri Bakanı Joschka Fischer, Almanya'nın ortak bir Avrupa koltuğunu da kabul edeceğini söyledi, ancak Fransa ve İngiltere'nin kendi yerlerinden vazgeçeceklerine dair çok az işaret olduğu sürece, Almanya'nın da bir koltuğu olması gerektiğini belirtti.

Almanya'nın kalıcı bir koltuk kampanyası 2004 yılında yoğunlaştırıldı. Schröder Ağustos 2004'te kendini çok iyi açıkladı: "Koltuk Almanya'nın hakkıdır."[41] Teklifi destekleyen ülkeler arasında Japonya, Hindistan, Brezilya, Fransa, İngiltere ve Rusya var. Bu konuda başlangıçta sessiz kalan şu anki Alman Şansölyesi Angela Merkel, Eylül 2007'de Almanya'nın BM Genel Kuruluna hitaben yaptığı konuşmada konuyu tekrar gündeme getirdi. Temmuz 2011'de Merkel'in Kenya, Angola ve Nijerya'ya yaptığı gezinin kısmen Afrika ülkelerinden Almanya'nın Güvenlik Konseyi'nde daimi üyelik teklifi için destek istemek amacıyla oluduğu düşünülüyordu.[42]

Hindistan[değiştir | kaynağı değiştir]

Hindistan'ı BMGK daimi üyeliği için açıkça destekleyen ülkeler.
  Hindistan
  Destekleyen BM üyeleri

 Hindistan BM'ye 1945 yılında (İngiliz işgalindeyken), 1947'de bağımsızlığını kazanmadan iki yıl önce, katıldı. Hindistan, Birleşmiş Milletler Barış Gücü kuvvetlerine düzenli olarak ve en çok asker sağlayan ikinci ülkedir.[43] Foreign Policy dergisi "Hindistan'ın uluslararası kimliği uzun zamandır BM Barış Gücü'ndeki rolü ekseninde şekillenmiştir. 100.000'den fazla Hint askeri geçtiğimiz 50 yıl boyunca BM misyonlarında görev aldı. Günümüzde Hindistan'ın sahada 8.500'den fazla barış gücü askeri var, bu sayısı BM'nin en büyük beş gücünün sağladığının toplamının iki katından fazla." diye yazıyor.[44] ABD Başkanı Barack Obama Hindistan'ın genişletilmiş Güvenlik Konseyi'ne daimi üyeliğini Kasım 2010'da şöyle desteklemek için "Hindistan'ın BM Barış Gücü'ne destek vermede uzun bir geçmişi" olduğunu vurguladı. Hindistan BM Güvenlik Konseyi'ne yedi defa seçildi, günümüze en yakın seçimi 190 oyun 188'ini aldığı 2011-2012 yılları arasıdır.[45][46]

Ülke şu anda dünyanın en büyük ikinci nüfusuna sahiptir ve dünyanın en büyük liberal demokrasisidir. Aynı zamanda nominal GSYİH ile dünyanın dördüncü büyük ekonomisi [47] ve satın alma gücü paritesiyle üçüncü büyük ekonomidir. Şu anda Hindistan dünyanın (Çin'den sonra) ikinci büyük aktif silahlı kuvvetine sahip ve bir nükleer silahları olan bir devlet. International Herald Tribune: "Açıkçası, Hindistan için bir yer konseydeki daha temsili arttıracak ve konseyi dah demokratik hale getirecektir. Hindistan'ın üye olmasıyla Konsey daha meşru ve dolayısıyla daha etkili bir organ olacaktır. " New York Times'tan Thomas Friedman şöyle dedi: "Bazen BM Güvenlik Konseyi'nin beş daimi üyesinin hayranların oylarıyla seçilmesini isterdim. ... O zaman daimi beş Rusya, Çin, Hindistan, İngiltere ve ABD olacaktır... Hindistan dünyanın en büyük demokrasisidir.” [48]

Hindistan'ın BMGK daimi üyelik teklifi Fransa,[49] Rusya,[50] İngiltere[51] ve ABD[52] olmak üzere beş daimi üyeden dördü tarafından destekleniyor. 15 Nisan 2011'de Çin, Hindistan'ın Güvenlik Konseyi hakkındaki hedeflerini açıkça desteklemeden Birleşmiş Milletler'de Hindistan'ın daha etkin bir rol almasına verdiği desteği resmen açıkladı.[53][54] Birkaç ay sonra Çin, eğer Japonaya'nın daimi üyelik adaylığına verdiği desteği iptal ederse, Hindistan'a BMGK daimi üyelik isteğinde destek vereceğini açıkladı.[55]

G4 ülkelerinin bir üyesi olarak Hindistan, daimi üyelik için Brezilya, Almanya ve Japonya tarafından destekleniyor. Hindistan'ı BMGK daimi üyeliği için açıkça destekleyen diğer ülkeler - Afganistan,[56] Avustralya,[57] Bahamalar,[58] Bahreyn,[59] Bangladeş,[60] Belçika,[61] Belize,[62] Benin,[63] Beyaz Rusya,[64] Birleşik Arap Emirlikleri,[65] Bolivya,[66] Brunei,[67] Bulgaristan,[68] Butan,[69] Çek Cumhuriyeti,[70] Danimarka,[71] Dominik Cumhuriyeti,[72] Ermenistan,[73] Estonya,[74] Etiyopya,[75] Fas,[76] Fiji,[77] Finlandiya,[78] Gana,[76] Guyana,[79] Güney Kıbrıs,[80] Macaristan,[81] Hırvatistan,[82] Hollanda,[83] İsveç,[84] İzlanda,[85] İsrail,[86] Jamaika,[87] Kamboçya,[88] Katar,[89] Kazakistan,[90] Kırgızistan,[91] Komor Adaları,[92] Küba,[93] Laos,[94] Lesoto[95] Liberya,[96] Libya,[97] Litvanya,[98] Lüksemburg,[99] Malavi,[100] Maldivler,[101] Malezya,[102] Malta,[103] Mauritius,[104] Mikronezya, Moğolistan,[105] Mozambik,[106] Myanmar, Namibya,[107] Nepal,[108] Nikaragua,[109] Nijerya, Norveç,[110] Umman,[111] Palau,[112] Papua Yeni Gine,[113] Peru,[114] Polonya,[115] Portekiz,[116] Ruanda,[117] Romanya, Senegal,[118] Seyşeller,[119] Sırbistan, Singapur,[120] Slovakya,[121] Sri Lanka,[122] Surinam,[123] Suriye,[124] Svaziland,[125] Şili,[126] Tacikistan,[127] Tanzanya,[128] Trinidad ve Tobago,[129] Tuvalu,[130] Türkiye,[131] Ukrayna,[132] Uruguay,[133] Özbekistan,[134] Venezuela,[135] Vietnam,[136] Yeni Zelanda,[137] Yunanistan,[138] Zambiya[139] ve Zimbabve.[140] Bir bütün olarak, Afrika Birliği Hindistan'ın BMGK'nin daimi üyelik adaylığını desteklemektedir [141]

Japonya[değiştir | kaynağı değiştir]

 Japonya BM'ye 1956'da katıldı ve BM'nin normal bütçesindeki katkı payı açısından ikinci sıradadır.[142] Yaptığı katkıların toplamı 2010'dan neredeyse 20 yıl önce İngiltere, Fransa, Çin ve Rusya'nın katkılarının toplamının iki katını geçti. Japonya, resmi kalkınma yardımının en büyük bağışçılarından biridir. Bundan dolayı Japonya, Hindistan'la birlikte iki yeni daimi üyelik kontenjanından faydalanması en muhtemel ülke olarak görülür. Çin, eğer Hindistan adaylığını Japonya'nın adaylığına bağlamazsa, Hindistan'a BMGK daimi üyeliği için destek vereceğini açıklamıştır.[143] Bu Hindistan'ın ilkelerine aykırı olabilir. Çünkü Hindistan ve Japonya üyelerinin birbirlerinin adaylıklarını desteklediği G4 grubuna üyedir. Japonya, Güvenlik Konseyi'ne on bir defa geçici üye olarak seçilmiştir.

Tokyo, dünyanın en büyük şehridir ve aynı zamanda en verimli olanıdır ve Japonya'nın ekonomik üretiminin yaklaşık beşte birinin sağlar.

ABD Dışişleri Bakanı Condoleezza Rice Tokyo'daki Sophia Üniversitesi'nde yaptığı bir konuşmada şunları söyledi: “Japonya, dünya ulusları arasındaki onurlu yerini kendi çabası ve kendi karakteriyle kazanmıştır. Bu yüzden Birleşik Devletler, Birleşmiş Milletler Güvenlik Konseyi'nde Japonya için daimi bir yeri kesin olarak destekliyor."[144] Selefi Colin Powell Japon daimi üyeliğine itiraz etmişti, çünkü Japon Anayasası'nın 9. Maddesi, kendini savunmadığı sürece ülkenin savaşa girmesini yasaklıyor.[145]

Moğolistan, Tayland, Kamboçya, Endonezya, Malezya, Singapur, Bangladeş, Filipinler,[146] ve Vietnam dahil olmak üzere diğer bazı Asya ülkeleri, üzere Japonya'nın başvurusuna destek verdiklerini ifade ettiler—hepsi Japonya'dan önemli kredi ve/veya yabancı yatırım alıyorlar. Fransa[147] ve İngiltere[148] ile birlikte Güvenlik Konseyi üyeliği için de teklif veren diğer G4 ülkeleri -Almanya, Brezilya ve Hindistan- Japonya'nın teklifini de destekliyor. Avustralya, Cook Adaları, Fiji, Kiribati, Marshall Adaları, Mikronezya Federal Devletleri, Nauru, Niue, Palau, Papua Yeni Gine, Samoa, Solomon Adaları, Tonga, Tuvalu, Vanuatu ve Yeni Zelanda, Japonya'nın bölgeye finansal destek vermeyi kabul etmesinden bu yana Japonya'yı destekliyor.[149]

Örneğin, o zamanki dışişleri bakanı, Japon parlamentosu üyesi ve Nepal özel elçisi Katsuyuki Kawai, Nepal hükümetini Japonya'ya BMGK üyeliği için destek vermeye ikna etmek amacıyla Katmandu'ya gönderildi. Kawai, Kral Gyanendra ile bir araya gelerek basına, "Japonya'nın teklifini bu sefer başarısız olursa, Japon halkı Japonya'nın son 60 yıldır dünyaya sağladığı desteğin boşuna olduğunu düşünecek" dedi. Japonya Nepal'e önemli ölçüde bağışta bulunuyor.[150]

Afrika[değiştir | kaynağı değiştir]

Ayrıca bir Afrika ulusuna Güvenlik Konseyi'nde yer verilmesi önerildi. Cezayir, Güney Afrika, Mısır ve Nijerya bu üyelik için en olası adaylardı.[151]

Şu anda, Afrika'daki hiçbir ülkenin Güvenlik Konseyi'nde daimi bir yeri yoktur. Her ne kadar Afrika'dan hiçbir ülke Güvenlik Konseyi'ne resmi olarak aday gösterilmemiş olasa da, Cezayir, Etiyopya,[152] Güney Afrika, Kenya, Mısır ve Nijerya en güçlü adaylar olarak görülüyor. Cezayir'e yıllar boyunca tarafsızlığı ve Afrika'nın kalkınmasına olan desteği için büyük saygı duymuştur; Mısır, Afrika'nın en büyük ikinci ekonomisine ve kıtanın en büyük ordusuna sahip, Birleşmiş Milletler'in kurucu üyelerinden biridir, Afrika ve Arap dünyasında büyük etkiye sahip ve Arap Birliği'nin merkezine ev sahipliği yapıyor; Etiyopya da Birleşmiş Milletler'in kurucu üyelerinden biridir ve Afrika Birliği Komisyonu'nun başkanlığını yürütüyor; Güney Afrika, kıtadaki en büyük üçüncü ekonomiye sahiptir; ve Nijerya Afrika'nın en kalabalık ülkesidir, kıtanın en büyük ekonomisine sahiptir[153] ve BM barış gücüne en fazla asker ve sivil personel katkısında bulunan ülkelerden birisidir.[154]

Veto reformu[değiştir | kaynağı değiştir]

BMGK "veto yetkisi" sıklıkla BM içinde büyük bir sorun olarak gösteriliyor. (Birleşmiş Milletler Anlaşması, Bölüm V ile sağlanan) Veto yetkisini kullanarak BMGK'nın beş daimi üyesi herhangi bir ("prosedür" ile ilgili olmayan) BMGK karar taslağının kabul edilmesini kendi çıkarları doğrultusunda engelleyebilir. Sadece veto tehdidi bile bir çözüm metninde değişikliklere veya önerinin sunulmamasına ("cep vetosu" olarak adlandırılır). Sonuç olarak, veto yetkisi, sık sık Konseyin uluslararası sorunlara yönelik karar almasını engeller ve "P5"in BM üstünde büyük etki sahibi olmasını sağlar.

Örneğin Güvenlik Konseyi, Varşova Paktı'nın Çekoslovakya'yı işgali, Vietnam Savaşı ve Sovyet-Afgan Savaşı da dahil olmak üzere çoğu Soğuk Savaş çatışması hakkında hiçbir karar almadı. İsrail ve Filistin arasındaki çatışma veya İran'ın nükleer silah geliştirdiğinden şüphelenilmesi gibi daha güncel sorunlara değinen kararlar, fiili kullanımından veya kullanım tehdidinden bağımsız olarak veto tehdidinden büyük ölçüde etkilenmektedir.[kaynak belirtilmeli] Ayrıca veto hakkı, BM Genel Sekreteri'nin seçimi ve BM Anlaşması'nda yapılacak değişikliklere de geçerli olduğu için P5'in bu süreçler üzerinde de büyük etkisi vardır. Çin, Hindistan'ın Masood Azhar'ı küresel teröristlerin listesine koyma teklifini birkaç defa veto etti. Azhar, Birleşmiş Milletler tarafından terörist bir grup olarak atanan Jaish-e-Mohammed'in başıdır.[155]

BM'nin uluslararası güvenlik tehditlerine karşı etkinliğini ve yanıt verebilirliğini arttırmaya yönelik tartışmalar genellikle BMGK veto reformunu da içermektedir. Öneriler şunları içerir: veto kullanımını hayati ulusal güvenlik sorunlarıyla sınırlamak; vetonun uygulanabilmesi için birden fazla koşulun sağlanması; vetoyu tamamen ortadan kaldırmak; ve Anlaşmanın 106. Maddesi'nde öngörülen ve uzlaşma ilkesinin yürürlükte kalmasını gerektiren geçişin başlatılması.[156] Vetoda yapılacak herhangi bir reform çok zor olacaktır. Birleşmiş Milletler Anlaşması'nın 108. ve 109. Maddeleri, Anlaşma'da yapılacak herhangi bir değişiklik için P5'e veto yetkisi vermekte ve kendilerinin sahip oldukları BMGK veto gücünde yapılan değişiklikleri onaylamalarını istemektedir.

Birleşmiş Milletler Genel Kurulu Kararı 377 (Barış için Birleşme) uyarınca, Güvenlik Konseyi "daimi üyelerin oybirliği olmaması nedeniyle, uluslararası barış ve güvenliğin sürdürülmesine ilişkin birincil sorumluluğu olan barışa karşı tehditler, barışın ihlali veya saldırganlık tehdidi gibi konulara karşı güvenlik önlemi alınması hakkında çalışamıyorsa, Genel Kurul meseleyi toplu önlemlerin alınması ve Üyelere uygun öneriler vermek üzere incelemek için hemen toplanabilir. Alınacak önlemlerde barışın bozulması ve şiddete karşı uluslararası barış ve güvenliği korumak amacıyla silahlı güçlerin kullanılması olabilir."

Güvenlik Konseyinin reformuna ilişkin genel konumlar[değiştir | kaynağı değiştir]

Brezilya[değiştir | kaynağı değiştir]

Brezilya Cumhurbaşkanı Luiz Inácio Lula da Silva 63. Birleşmiş Milletler Genel Kurul Toplantısı Genel Oturumu'nda şöyle konuştu:[157]

Birleşmiş Milletler 15 yıl boyunca Güvenlik Konseyi reformunu tartıştı. Günümüzdeki yapı son altmış yıl boyunca dondurulmuştu ve günümüz ihtiyaçlarına cevap vermemektedir. Konsey'deki dengesiz temsil yapısı ulaşmak istediğimiz çok uluslu dünyayla aramıza girmektedir. Bu yüzden Genel Kurul'un Güvenlik Konsey'i hakkında yakın gelecekte yapılacak reformlar üstüne tartışmayı başlatma kararını sevinçle karşılıyorum. Luiz Inácio Lula da Silva, 23 Eylül 2008

Brezilya Devlet Başkanı Jair Bolsonaro'nun Hindistan'a yaptığı bir devlet ziyaretinden:[158]

Brezilya ve Hindistan iki büyük ülke, dünyanın en büyük on ekonomisi arasındalar, toplamda 1,5 milyarlık nüfusa sahipler ve demokratik ülkeler. İnanıyoruz ki Brezilya ve Hindistan'ın bu gruba katılması dünya açısından iyi olacaktır, ve Güvenlik Konseyi daimi üyelik isteğini sürdüreceğiz. Bu bizim hükûmetlerimiz için bir öncelik olacak. Jair Bolsonaro, 25 Ocak 2020

Hindistan[değiştir | kaynağı değiştir]

Hindistan'ın BM Daimi Temsilciliği'nin resmi internet sitesine göre:[159]

Güvenlik Konseyi'nin çalışmaları geçtiğimiz yıllarda oldukça genişledi. Güvenlik Konseyi'nin çalışmalarının başarısı uluslararası topluluğun desteğine bağlıdır. Güvenlik Konsey'inin yapısını değiştirecek herhangi bir teklif, bundan dolayı, çok kapsayıcı olmalıdır. Özellikle, gelişmekte olan ülkelerin Güvenlik Konseyi'nde yeterince temsil edilmesi gerekmektedir. Dünya ülkeleri küresel barış ve refah alanlarındaki çıkarlarının BM karar verme süreçlerinde göz önünde bulundurulduğunu hissetmeli. Daimi üyelik kategorisindeki herhangi bir genişleme önceden yapılmış seçimler yerine üstünde anlaşılmış şartlara dayanmalıdır. Şeffaf danışma süreçlerine dayanan kapsayıcı bir yaklaşım benimsenmelidir. Hindistan daimi ve geçici üyelik kategorilerinin genişletilmesini desteklemektedir. Geçici üyelik Üye Ülkeler'in büyük çoğunluğunun Güvenlik Konseyi'nde görev almasını sağlayacak tek büyük yoldur. Reform ve genişleme ortak teklifin tamamlayıcı parçaları olmalıdır. BM Hindistan Daimi Temsilciliği

13. Hindistan Başbakan'ı Manmohan Singh'in 59. Birleşmiş Milletler Genel Kurul Toplantısı'ndaki Genel Oturum'da verdiği resmi demeç:[160]

Birleşmiş Milletler'in kritik öneme sahip küresel ekonomik ve siyasi sorunlar üstünde etkisini genellikle yeterli bir şekilde gösteremediği herkesin bildiği bir durum. Bazılarının "demokrasi eksikliği" olarak tanımladığı bu durum etkili çok yanlılığı önlüyor, demokratik olarak evrilen küresel uzlaşıdan doğan çok yanlılık. Bundan dolayı, sadece Birleşmiş Milletler sisteminin reformu ve yeniden yapılandırılması uluslararası yapıların yeniden düzenlenmesi yönündeki zincirleme çabalar için çok önemli bir bağlantı olabilir. Bu çabalara daha üst sevide katılımın olduğu bir karar verme mekanizması sağlayabileceği gibi bunların çağımızın gerçeklerini daha iyi yansıtmasını sağlayabilir. Güvenlik Konseyi'nin genişletilmesi, hem daimi hem de geçici üyelik açısından, ve Hindistan gibi ülkelerin daimi üye olarak eklenmesi, Birleşmiş Milletler'in temsil gücünü arttırmaya yönelik ilk adım olacaktır. Manmohan Singh, 23 Eylül 2004

14. Hindistan Başbakanı Narendra Modi'nin 69. Birleşmiş Milletler Genel Kurul Toplantısı'nın Genel Oturumu'nda yaptığı resmi açıklamaya göre:[161]

Birleşmiş Milletler'i, Güvenlik Konseyi de dahil olmak üzere reformdan geçirmeli ve onu daha demokratik ve katılımın daha çok olduğu bir yapıya sokmalıyız. 20. yüzyılın koşullarını yansıtan kurumlar 21. yüzyılda etkili olamayacaktır. Anlamsız olma riski karşılaşacaklar; ve biz de kimsenin çözemeyeceği girdaplarda kalma riskiyle karşılacağız. Önümüzdeki yıl yetmiş yaşına gireceğiz, kendimize 80 veya 100 yaşına kadar beklememiz gerekip gerekmediğini sormalıyız. 2015'e kadar Birleşmiş Milletler Güvenlik Konseyi reformu sözümüzü tutalım. 2015 sonrası Gelişme Ajandası'nda verdiğimiz sözü tutalım ve böylece dünyanın her yerinde bize olan yeni inanç ve güven yeşersin. 2015'i sürdürülebilir bir dünyanın başladığı yıl yapalım. Birlikte çıkacağımız yeni bir yolculuğun başlangıcı olsun. Narendra Modi, 27 Eylül 2014

Litvanya[değiştir | kaynağı değiştir]

Eski Litvanya Dışişleri Bakanı Antanas Valionis'in 58. Birleşmiş Milletler'in Genel Kurul Toplantısı'nın Genel Oturumu'nda yaptığı resmi açıklama:[162]

Güvenlik Konseyi uluslararası barış ve güvenliğin tesisinde liderliği üstlenmelidir. Bu yüzden Litvanya Almanya ve Japonya dahil kendi bölgelerinin lideri diğer ülkelerin katılmasıyla her iki üyelik kategorisinde, daimi veya geçici, yapılacak geniş çaplı reformlarla daha iyi, adil temsil çalışmalarını destkelmektedir. Antanas Valionis, Temmuz 2003

Malezya[değiştir | kaynağı değiştir]

Malezya Başbakan'ı Mahathir Mohamad'ın 73. Birleşmiş Milletler Genel Kurulu Toplantısı'nın Genel Oturumu'nda yaptığı resmi açıklama:[163]

Beş ülke, 70 yıl önce kazandıkları zafere dayanarak sonsuza dek dünyayı rehin alma hakkı iddia edemez . Ahlaki olarak kendilerini savunamazlar, hem dünyanın çeşitli ülkelerinde demokrasi ve rejim değişikliğini savunup hem de bu örgütte demokrasiyi reddedemezler. Veto hakkının tek bir daimi üye yerine Güvenlik Konseyi'nin üç geçici üyesinin desteğini alan iki daimi üye tarafından kullanılabilmesi için değişiklik yapılmasını teklif ettim. Bu teklifi Genel Kurul çoğunluğu bu teklifi desteklemeli. Mahathir Mohamad, 28 Eylül 2018

Portekiz[değiştir | kaynağı değiştir]

Eski Portekiz Başbakanı José Sócrates:[164]

15 üyeli Güvenlik Konseyi büyütülmelidir ki daha çok ülke temsil edilsin, daha şeffaf ve etkili olsun. Bizim görüşümüze göre Brezilya ve Hindistan gibi günümüzde önemli ekonomik ve siyasi roller üstlenen ülkelerin Güvenlik Konseyi'nin daimi üyesi olmaması mantığa aykırıdır. Afrika'da son yıllarda tanık olduğumuz kayda değer ekonomik ve siyasi gelişmelerinden dolayı değerlendirilmeyi hak etmektedir. José Sócrates, Eylül 2010

Rusya[değiştir | kaynağı değiştir]

Zamanın Rusya Devlet Başkanı Dmitry Medvedev'in 64. Birleşmiş Milletler Genel Kurulu Toplantısı'nın Genel Oturumu'nda yaptığı açıklama:[165]

BM kendini mantıklı bir şekilde yeni dünya gerçeklerine adapte etmelidir. Etkisini güçlendirmeli, çok uluslu yapısını korumalı ve BM Anlaşması'nın bütünlüğünü korumalı. BM Güvenlik Konseyi reformu yeniden canlandırmanın önemli bir parçasıdır. Genişlemesi ve çalışmalarının verimlileşmesi için uzlaşmacı bir formul arayışını hızlandırmanın vakti gelmiştir. Dmitry Medvedev, 23 Eylül 2009

Dışişleri Bakanı Sergey Lavrov'un Yeni Delhi'deki Raisina Diyaloğunda belirttiği gibi:[166]

Güvenlik Konseyi'nin en büyük eksiğinin gelişmekte olan ülkelerin yeterince temsil edilmemesi olduğunu söyleyebilirim. Konu ile ilgili konumuzu yeniden değerlendiriyor ve Hindistan ve Brezilya'nın bir Afrika ülkesi ile birlikte kesinlikle konseyde yer alması gerektiğini kabul ediyoruz. Bizim konumumuz gelişmekte olan ülkelerin Birleşmiş Milletler'in merkezi organında daha iyi bir muamele görmesini sağlamak. Sergey Lavrov, 15 Ocak 2020

Güney Afrika[değiştir | kaynağı değiştir]

Güney Afrika Uluslararası İlişkiler Bakanı Maite Nkoana-Mashabane'in Cape Town'daki Güney Afrika parlamentosundaki resmi bir açıklamasına göre:[167]

Birleşmiş Milletler Güvenlik Konseyi (BMGK) dengesiz güç ilişkilerini düzenlemek için acilen bir reforma ihtiyaç duymaktadır. BMGK reformunun acil olduğunu yineliyoruz ve Güvenlik Konseyi içindeki dengesiz güç ilişkilerinin düzenlenmesi için çok yol alınması gerektiğini söylüyoruz Maite Nkoana-Mashabane, 1 Haziran 2011

İngiltere ve Fransa[değiştir | kaynağı değiştir]

İngiltere ve Fransa, Birleşmiş Milletler Güvenlik Konseyi'nde reform konusunda benzer görüşlere sahipler. 10 Downing Street tarafından yapılan resmi bir açıklamaya göre:

BMGK reformu, hem genişletilmesi hem çalışma yöntemlerinin iyileştirilmesi, başarıya ulaşmalıdır. Ülkelerimizin Almanya, Brezilya, Hindistan ve Japonya'nın daimi üyelik adaylıkları ile Afrika'nın Konsey'de kalıcı bir şekilde temsil edilmesine verdiğimiz desteği tekrarlıyoruz. Bu konudaki görüşmelerin bir açmaza girmesinden üzüntü duyuyoruz ve bu yüzden bir orta yolu değerlendirmeye hazır olduğumuzu bildiriyoruz. Böyle bir çözüm kapsamında ilk aşamada şu anda seçilmiş üyelerin görev sürelerinden daha uzun ve yenilebilir görev süreleri olan yeni üyelik türlerinin açılması; daha sonra da bu üyeliklerin daimi üyeliğe dönüştürülmesi uygulanabilir. Ortaklarımızla böyle bir reformun parametreleri üstüne çalışacağız.

BMGK reformu üye ülkelerin en üst düzeyden siyasi taahhütler vermesini gerektirir. Önümüzdeki aylarda etkili bir reform sağlamak için bu yönde çalışacağız.

İnglitre-Fransa Zirvesi ortak bildirisinden bir kısım, 27 Mart 2008[168]

Amerika Birleşik Devletleri[değiştir | kaynağı değiştir]

ABD Dışişleri Bakanlığı'nın resmi açıklamasına göre:

Amerika Birleşik Devletleri, BM Güvenlik Konseyi reformu ve genişletilmesine, BM reformu kapsamındaki bir madde olarak, açıktır. Madde madde işlenecek bir yaklaşımdan yanayız. Bu yaklaşıma göre potansiyel adayların mümkün olduğunca çok yetkin olması gerekmektedir ve şu yetkinlikleri şu şartlara bağlıdır: ekonomik büyüklük, askeri kapasite, demokrasi ve insan haklarına bağlılık, BM'ye finansal katkılar, BM barış gücüne katkılar, ve terörle mücadeleye ve silahsızlanmaya katkı. Elbette, doğal olarak, Konsey'in coğrafi dağılımına dikkat etmeliyiz ama etki seviyesi herhangi bir reform için belirleyici seviyededir. Kamu İlişkileri Bürosu, 20 Haziran 2005[169]

ABD Başkanı Barack Obama'nın Hindistan Parlamentosu Ortak Oturumu'nda yaptığı resmi açıklama:

Hindistan'ın Birleşmiş Milletler Barış Gücü'ne yıllar boyunca yapılan desteklerdeki lider rolüne önem veriyoruz. Ve Hindistan'ın Birleşmiş Milletler Güvenlik Konseyi'ndeki koltuğuna oturmaya hazırlanmasını sevinçle karşılıyoruz. İki küresel lider olarak, Amerika ve Hindistan küresel güvenlik için ortaklık yapabilir -özellikle Hindistan Güvenlik Konseyi'nde önümüzdeki iki yıl boyunca çalışırken. Doğrusu, Amerika'nın hedeflediği adil ve sürdürülebilir uluslararası düzen verimli, etkili, güvenilir ve meşru bir Birleşmiş Milletler'i de kapsıyor. Bu yüzden bugün söyleyebilirim ki, önümüzdeki yıllarda, Hindistan'ın da daimi üyesi olduğu, reforme edilmiş Birleşmiş Milletler Güvenlik Konseyi'ni sabırsızlıkla bekliyorum. Birleşmiş Milletler kuruluşundaki idealleri gerçekleştirmek için var. Bu idealler barışın ve güvenliğin korunması, uluslararası işbirliğinin teşvik edilmesi, ve insan haklarının geliştirilmesidir. Bunlar bütün devletlerin sorumluluklarıdır, ama özellikle 21. yüzyılda liderlik rolü üstlenmek isteyenlerin sorumluluğudur. Ve Hindistan'la çalışmak için sabırsızlanıyoruz -ve Güvenlik Konseyi üyesi olmayı hedefleyen diğer devletlerle. Onlarla Güvenlik Konseyi'nin verimliliğini garantilemeyi, kararların uygulanmasını, yaptırımların uygulanmasını istiyoruz; bütün devletlerin ve bireylerin haklarını ve sorumluluklarını tanıyan uluslararası normları güçlendirmek istiyoruz. Barack Obama, 9 Kasım 2010[170]

Kaynakça[değiştir | kaynağı değiştir]

  1. ^ Also see letter from the Chairman 19 Aralık 2009 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi., Zahir Tanin, of the intergovernmental negotiations on the question of equitable representation and increase in the membership of the Security Council and other matters related to the Council
  2. ^ "Security Council Reform" 25 Ağustos 2016 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.. Global Policy Forum. Retrieved 21 May 2013.
  3. ^ "Frequently Asked Questions about the United Nations Security Council". 8 Ekim 2012 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 4 Haziran 2020. 
  4. ^ a b "English General Assembly Resolutions Resolutions of previous sessions 1965". United Nations. 2 Ocak 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 11 Ekim 2020. 
  5. ^ Weiss, Thomas G. The Illusion of UN Security Council Reform 30 Mart 2012 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi., Washington Quarterly, Autumn 2003
  6. ^ Laskar (26 Haziran 2004). "Amending the UN Charter". Mainstream. 42 (27): 26. 
  7. ^ [1] 13 Ocak 2016 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.. Retrieved 18 July 2011.
  8. ^ [2] 16 Kasım 2018 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.. Retrieved 18 July 2011.
  9. ^ "\ Tracking Developments -> Ensuring Transparency and Accountability". Reformtheun.org. 3 Nisan 2015 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 26 Haziran 2008. 
  10. ^ "\ Tracking Developments -> Ensuring Transparency and Accountability". Reformtheun.org. 15 Nisan 2013 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 4 Haziran 2020. 
  11. ^ "\ Task Force Suggests "Timeline" Solution for Security Council Reform, States Remain Divided". Reformtheun.org. 3 Nisan 2015 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 4 Haziran 2020. 
  12. ^ "Archive: 3 reforms the UN needs as it turns 70". World Economic Forum. 1 Kasım 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 1 Kasım 2016. 
  13. ^ Karen A. Mingst and Margaret P. Karns, The United Nations in the 21st Century (United States: Westview Press, 2012),51.
  14. ^ UN-NGLS Millennium Development Goals – MDG summit +5 24 Kasım 2005 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.. United Nations-ngls.org (31 May 2005). Retrieved 13 November 2010.
  15. ^ 'Uniting For Consensus' Group Of States Introduces Text On Security Council Reform To General Assembly 29 Ekim 2013 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.. United Nations. (26 July 2005). Retrieved 13 November 2010.
  16. ^ "Riforma ONU: Frattini, il Consiglio di Sicurezza sia più rappresentativo" (İtalyanca). Italian Minister of Foreign Affairs. 16 Mayıs 2011. 29 Ekim 2013 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 3 Kasım 2011. 
  17. ^ "Consiglio di sicurezza Onu: Roma con 120 voti sfida Berlino". La Repubblica (İtalyanca). 15 Mayıs 2011. 18 Mayıs 2011 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 3 Kasım 2011. 
  18. ^ "Archive: UNSC Reform is Too Long Overdue: Ban Ki-Moon". Outlook. 1 Kasım 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 1 Kasım 2016. 
  19. ^ a b de Nesnera (1 Kasım 2006). "UN Security Council Reform May Shadow Annan's Legacy". Voice of America. 2 Kasım 2006 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 4 Haziran 2020. 
  20. ^ "India Offers To Temporarily Forgo Veto Power If Granted Permanent UNSC Seat". The Huffington Post. 8 Mart 2017 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 9 Mart 2017. 
  21. ^ "Brazil and the United Nations" 27 Eylül 2007 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. Ministry of Foreign Relations of Brazil. Retrieved 28 June 2009.
  22. ^ "Regular Budget Payments of Largest Payers: 2007" 18 Mayıs 2009 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. Global Policy Forum. Retrieved 28 June 2009.
  23. ^ "Commentary: Brazil Seeking Security". The National Interest. 7 Temmuz 2010. 20 Ocak 2011 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 4 Haziran 2020. 
  24. ^ "Powell: Brazil Not Developing Nukes" 11 Temmuz 2011 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. Fox News Channel. Retrieved 28 June 2009.
  25. ^ "Global Brazil and U.S.-Brazil Relations". 16 Temmuz 2011 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 4 Haziran 2020. 
  26. ^ "France and Brazil" 10 Ocak 2008 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. Fransa Dış İşleri Bakanlığı. 28 Haziran 2009'da erişildi.
  27. ^ "Putin in Brazil" 24 Temmuz 2009 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi., Brazzil. 28 Haziran 2009'a erişildi.
  28. ^ "UK backs Brazil as permanent Security Council member", 10 Downing Street, 27 Mart 2009. 28 Haziran 2009'da erişildi.
  29. ^ "BRICS divulga "Declaração de Brasília"". G1. 14 Kasım 2019. 18 Aralık 2019 tarihinde kaynağından arşivlendi. 
  30. ^ "Chanceleres lusófonos discutem reforma das Nações Unidas" 22 Aralık 2018 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi., Uol Notícias. Retrieved 28 June 2009. (Portekizce)
  31. ^ "G4 Nations Bid for Permanent Security Council Seat" 6 Mart 2016 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi., Global Policy Forum. Retrieved 28 June 2009.
  32. ^ "Brazil Gets Australia's Backing for UN Security Council Seat" 15 Ekim 2008 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi., Brazzil. 18 Ocak 2009'da erişildi.
  33. ^ "Presidente do Chile pede ingresso do Brasil no Conselho de Segurança da ONU" 23 Temmuz 2011 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi., Sul21. Retrieved 4 April 2011
  34. ^ "Brasil e Finlândia farão acordo para disseminação de fontes limpas de energia" 19 Nisan 2012 tarihinde Archive.is sitesinde arşivlendi, Agência Brasil. Retrieved 28 June 2009. (Portekizce)
  35. ^ "PGMA, Brazilian President Lula agree to further strengthen RP-Brazil relations", Republic of the Philippines. Retrieved 28 June 2009.
  36. ^ "Slovenia backs Brazil as permanent member of UNSC" 17 Haziran 2013 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi., People's Daily. Retrieved 18 January 2009.
  37. ^ "South Africa to support India, Brazil for Security Council seat" 6 Haziran 2011 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi., The Hindu. Retrieved 28 June 2009.
  38. ^ "Presidentes do Brasil e Vietnã realiza 'Comunicado Conjunto' para cooperação para o desenvolvimento econômico e social" 6 Nisan 2012 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi., Fator Brasil. Retrieved 28 June 2009. (Portekizce)
  39. ^ "Chirac pushes two-speed Europe". BBC News. 27 Haziran 2000. 1 Nisan 2003 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 4 Haziran 2020. 
  40. ^ Setsuho Ikehata; Lydia Yu-Jose; Lydia N. Yu-Jose (2003). Philippines-Japan Relations (İngilizce). Ateneo De Manila University Press. s. 588. ISBN 971-550-436-1. 
  41. ^ "German Hopes for U.N. Security Council Seat Dampened 16 Ocak 2012 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.", Deutsche Welle, 20 August 2004. Retrieved 14 May 2006.
  42. ^ Odhiambo (13 Temmuz 2011). "Germany shops for U.N. seat, business in Africa visit". Business Daily. 8 Mart 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 25 Temmuz 2011. 
  43. ^ UN says peacekeepers overstretched – Americas 24 Ocak 2009 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.. Al Jazeera English (27 January 2009). Retrieved 13 November 2010.
  44. ^ Lynch (14 Haziran 2011). "India threatens to pull plug on peacekeeping". Foreign Policy. 23 Mayıs 2013 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 20 Ekim 2013. 
  45. ^ "General Assembly 65th Session, 28th Plenary Meeting". 12 Ekim 2010. A/65/PV.28. 3 Kasım 2012 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 28 Temmuz 2011. 
  46. ^ India wins UNSC seat with highest votes in 5 yrs. Zee News (13 October 2010). Retrieved 13 June 2011.
  47. ^ "World Economic Outlook Database, October 2019". IMF.org. International Monetary Fund. 15 Ekim 2019. 1 Nisan 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 3 Eylül 2019. 
  48. ^ "Foreign Affairs: India will have Security Council reform by end 2011-beginning 2012". Indiastrategic.in. 4 Ekim 2011 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 19 Eylül 2011. 
  49. ^ "U.K., France back UNSC permanent seat for India". The Hindu. PTI. 2 Aralık 2016. 18 Şubat 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 6 Ocak 2018. 
  50. ^ "Putin backs India's UN seat bid". BBC News. 4 Aralık 2004. 16 Ağustos 2019 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 22 Mayıs 2010. 
  51. ^ "UNSC without India unrealistic: Brown 24 Temmuz 2018 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.. The Economic Times.
  52. ^ "Countering China, Obama Backs India for U.N. Council" 19 Şubat 2020 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.. The New York Times. 8 November 2010.
  53. ^ Bhattacharya (15 Nisan 2011). "China and Russia officially endorse India's place in UN Security Council". Business Standard. 4 Mart 2012 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 4 Haziran 2020. 
  54. ^ "China backs India's aspiration for greater role in UN". Daily News and Analysis. 14 Nisan 2011. 19 Nisan 2011 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 4 Haziran 2020. 
  55. ^ Krishnan (16 Temmuz 2011). "China ready to support Indian bid for UNSC". The Hindu. Chennai, India. 13 Ocak 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 4 Haziran 2020. 
  56. ^ "Arşivlenmiş kopya". 4 Temmuz 2018 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 4 Haziran 2020. 
  57. ^ "UNSC seat: Australia supports India". Zeenews.india.com. 19 Haziran 2013 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 4 Haziran 2020. 
  58. ^ "Sorry for the inconvenience" (PDF). 27 Kasım 2010 tarihinde kaynağından arşivlendi (PDF). Erişim tarihi: 4 Haziran 2020. 
  59. ^ {http://www.hindustantimes.com/newdelhi/india-bahrain-to-back-each-other-for-un-seat/article1-461854.aspx} 21 Şubat 2015 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
  60. ^ "Top News Stories @ newkerala.com, updated daily with latest Top News Stories news". 25 Ekim 2011 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 4 Haziran 2020. 
  61. ^ "Belgium supports India's bid for permanent seat in UNSC". The Times of India. PTI. 22 Mart 2010. 4 Mayıs 2013 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 4 Haziran 2020. 
  62. ^ "Arşivlenmiş kopya". 25 Eylül 2011 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 4 Haziran 2020. 
  63. ^ "India, Benin sign five agreements – Thaindian News". Thaindian.com. 4 Mart 2009. 12 Eylül 2013 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 4 Haziran 2020. 
  64. ^ "Denying India veto at UNSC is an insult: Belarus". Hindustan Times. 15 Nisan 2007. 16 Haziran 2013 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 4 Haziran 2020. 
  65. ^ "UNSC permanent seat is India's right : UAE". The Hindu. PTI. 23 Kasım 2010. 25 Kasım 2010 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 4 Haziran 2020. 
  66. ^ "Embajada De La India – Peru – Bolivia". Indembassy.org.pe. 16 Temmuz 2012. 26 Nisan 2012 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 4 Haziran 2020. 
  67. ^ "National Portal of India". India.gov.in. 3 Nisan 2015 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 6 Ağustos 2020. 
  68. ^ "Joint Declaration by India and Bulgaria on the visit of Prime Minister of Bulgaria". 13 Eylül 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 6 Ağustos 2020. 
  69. ^ "Bhutan PM says India deserves permanent seat in UN Security Council". 9 Eylül 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 4 Haziran 2020. 
  70. ^ "Czech Republic to support India's bid for UN seat". The Hindu. 7 Haziran 2010. 4 Nisan 2015 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 4 Haziran 2020. 
  71. ^ "Sorry for the inconvenience". 5 Nisan 2012 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 4 Haziran 2020. 
  72. ^ "Dominican Republic to support India to be a global player". The Hindu. Chennai, India. 2 Şubat 2011. 9 Haziran 2013 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 4 Haziran 2020. 
  73. ^ "Armenia supports India's UNSC bid". News.outlookindia.com. 14 Haziran 2012 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 4 Haziran 2020. 
  74. ^ "India-Estonia relations". Ministry of External Affairs. 12 Ocak 2006 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 9 Eylül 2016. 
  75. ^ "India, Ethiopia sign five pacts – Monsters and Critics". News.monstersandcritics.com. 5 Temmuz 2007. 16 Ekim 2013 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 4 Haziran 2020. 
  76. ^ a b "Morocco supports India's candidature to UNSC". Hindustan Times. 13 Nisan 2010. 16 Haziran 2013 tarihinde kaynağından arşivlendi. 
  77. ^ "Fiji To Support India's Bid For UN Security Council - July 31, 2015". 17 Eylül 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 4 Haziran 2020. 
  78. ^ "Finland backs India on Security Council seat". The Hindu. 21 Eylül 2003. 11 Ekim 2003 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 4 Haziran 2020. 
  79. ^ "Office of the President of Guyana". Op.gov.gy. 25 Kasım 2010 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 4 Haziran 2020. 
  80. ^ "Cyprus backs India on Security Council seat". The Hindu. 1 Kasım 2009. 9 Kasım 2012 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 4 Haziran 2020. 
  81. ^ "Hungary supports India's claim for Security Council seat". 15 Ocak 2008. 20 Eylül 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 4 Haziran 2020 – The Hindu vasıtasıyla. 
  82. ^ "Croatia supports India's bid for permanent membership in UNSC". The Hindu. 11 Haziran 2010. 3 Nisan 2015 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 4 Haziran 2020. 
  83. ^ "Text of the PM's statement in Joint Press Briefing with PM of Netherlands". 8 Haziran 2015 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 4 Haziran 2020. 
  84. ^ "Sweden Supports India's Bid for a Permanent Seat at the UN Security Council". 2 Haziran 2015. 2 Haziran 2015 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 4 Haziran 2020. 
  85. ^ "Iceland supports India's candidature for permanent UN Security Council seat". Rediff.com. 31 Ekim 2000. 8 Şubat 2001 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 4 Haziran 2020. 
  86. ^ "Israel backs India in expanded UNSC". Hindustan Times. 1 Şubat 2006. 16 Haziran 2013 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 4 Haziran 2020. 
  87. ^ "Sorry for the inconvenience" (PDF). 27 Kasım 2010 tarihinde kaynağından arşivlendi (PDF). Erişim tarihi: 4 Haziran 2020. 
  88. ^ "Cambodia supports India's bid for UN Security Council seat". The Nation. Thailand. 7 Mayıs 2017 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 11 Eylül 2018. 
  89. ^ "Sorry for the inconvenience". 30 Eylül 2011 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 4 Haziran 2020. 
  90. ^ "Kazakhstan back India's candidacy for UNSC". Hindustan Times. 9 Mayıs 2005. 16 Haziran 2013 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 4 Haziran 2020. 
  91. ^ "Sorry for the inconvenience". 14 Kasım 2011 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 4 Haziran 2020. 
  92. ^ "Arşivlenmiş kopya" (PDF). 13 Eylül 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi (PDF). Erişim tarihi: 4 Haziran 2020. 
  93. ^ "Archived copy". 23 Mart 2009 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 18 Temmuz 2011. 
  94. ^ "Laos supports India's claim for Security Council seat". News.oneindia.in. 19 Kasım 2007. 24 Mayıs 2013 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 4 Haziran 2020. 
  95. ^ "Archived copy" (PDF). 3 Nisan 2015 tarihinde kaynağından (PDF) arşivlendi. Erişim tarihi: 10 Nisan 2012. 
  96. ^ "Arşivlenmiş kopya". 23 Kasım 2010 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 13 Aralık 2012. 
  97. ^ "Libya backs India for UNSC seat". 25 Ekim 2011 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 4 Haziran 2020. 
  98. ^ "The Hindu : Lithuania backs India's claim for U.N. seat". 20 Eylül 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 4 Haziran 2020. 
  99. ^ "Arşivlenmiş kopya" (PDF). 13 Eylül 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi (PDF). Erişim tarihi: 4 Haziran 2020. 
  100. ^ "Brief on India-Malawi bilateral relations" (PDF). Ministry of External Affairs. 16 Ekim 2013 tarihinde kaynağından (PDF) arşivlendi. Erişim tarihi: 9 Eylül 2016. 
  101. ^ ":. Maldives official website – Maldives News Bulletin". Maldivesinfo.gov.mv. 23 Eylül 2008 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 4 Haziran 2020. 
  102. ^ "Malaysia supports India's UNSC bid". The Indian Express. 23 Ocak 2010. 28 Ocak 2010 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 4 Haziran 2020. 
  103. ^ "Arşivlenmiş kopya". 21 Eylül 2018 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 4 Haziran 2020. 
  104. ^ "UNSC seat: Mauritius to back India's bid". 16 Eylül 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 4 Haziran 2020. 
  105. ^ "Mongolia to support India's UNSC bid". The Indian Express. Press Trust of India. 29 Temmuz 2005. 12 Haziran 2013 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 4 Haziran 2020. 
  106. ^ "Media Statement by Prime Minister during the visit of President of Mozambique to India (August 5, 2015)". 13 Eylül 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 6 Ağustos 2020. 
  107. ^ "Indo-Namibian Relations" (PDF). Ministry of External Affairs. 13 Mart 2012 tarihinde kaynağından arşivlendi (PDF). Erişim tarihi: 9 Eylül 2016. 
  108. ^ "UK, France, Nepal support India as permanent member of UNSC - Firstpost". 13 Kasım 2014. 6 Mayıs 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 4 Haziran 2020. 
  109. ^ "Nicaragua wants India to join in mega canal project". 24 Ağustos 2013. 23 Ağustos 2013 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 4 Haziran 2020 – The Hindu vasıtasıyla. 
  110. ^ "Norway supports India's claim for UNSC seat". The Times of India. PTI. 3 Kasım 2006. 16 Haziran 2013 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 4 Haziran 2020. 
  111. ^ "Oman hails UNSC seat for India". 20 Ekim 2010. 7 Nisan 2014 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 4 Haziran 2020 – The Hindu vasıtasıyla. 
  112. ^ "Sorry for the inconvenience" (PDF). 27 Kasım 2010 tarihinde kaynağından arşivlendi (PDF). Erişim tarihi: 4 Haziran 2020. 
  113. ^ "Media Statement by the President of India upon the conclusion of his state visit to Papua New Guinea and New Zealand en route from Auckland to New Delhi". 14 Eylül 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 4 Haziran 2020. 
  114. ^ "Embajada De La India – Peru – Bolivia". Indembassy.org.pe. 26 Nisan 2012 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 4 Haziran 2020. 
  115. ^ "Poland supports India UN Security Council bid". Thenews.pl. 15 Temmuz 2011 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 4 Haziran 2020. 
  116. ^ "Portugal among first to support India's claim for UNSC seat". Navhindtimes.in. 15 Kasım 2010. 12 Haziran 2012 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 4 Haziran 2020. 
  117. ^ "Rwanda Backs India for Permanent UNSC Seat". news.outlookindia.com. 2 Haziran 2013 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 4 Haziran 2020. 
  118. ^ "Natwar to visit Senegal in March". The Financial Express. 26 Ocak 2005. 3 Nisan 2015 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 4 Haziran 2020. 
  119. ^ "Media Statement by Prime Minister and President of Seychelles during the visit of President of Seychelles to India (August 26, 2015)". 18 Şubat 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 11 Ekim 2020. 
  120. ^ "Singapore PM backs India's bid for permanent UNSC seat". Deccan Herald. PTI. 20 Kasım 2011. 22 Kasım 2011 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 4 Haziran 2020. 
  121. ^ "Sorry for the inconvenience". 14 Kasım 2011 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 4 Haziran 2020. 
  122. ^ "Arşivlenmiş kopya". 6 Ağustos 2018 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 4 Haziran 2020. 
  123. ^ "Kabinet van de President – Kabinet van de President". Kabinet.sr.org. 19 Mart 2009 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 4 Haziran 2020. 
  124. ^ "Syria" (PDF). Ministry of External Affairs. 13 Mart 2012 tarihinde kaynağından arşivlendi (PDF). Erişim tarihi: 9 Eylül 2016. 
  125. ^ "Swaziland sympathetic to India's bid for UN seat". Thaindian News. 15 Mayıs 2010. 16 Ekim 2013 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 4 Haziran 2020. 
  126. ^ "Chile supports India as permanent member of UN Security Council" 16 Kasım 2018 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.. En.mercopress.com. Retrieved 13 November 2010.
  127. ^ "Tajikistan back India's candidacy for UNSC". Hindustan Times. 9 Mayıs 2005. 16 Haziran 2013 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 4 Haziran 2020. 
  128. ^ "Tanzania supports India as permanent member of UN Security Council" 19 Şubat 2014 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.. Agence France-Presse. Retrieved 27 May 2011.
  129. ^ "Trinidad PM to be honoured at Pravasi Bharati Divas". The Times of India. 5 Ocak 2012. 9 Eylül 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 4 Haziran 2020. 
  130. ^ "Sorry for the inconvenience" (PDF). 5 Nisan 2012 tarihinde kaynağından arşivlendi (PDF). Erişim tarihi: 4 Haziran 2020. 
  131. ^ "Arşivlenmiş kopya". 6 Şubat 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 4 Haziran 2020. 
  132. ^ "Joint Statement issued during the State Visit of President of Ukraine on 'Forging a Comprehensive Partnership between India and Ukraine'". Mea.gov.in. 18 Şubat 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 11 Ekim 2020. 
  133. ^ "India's bid for permanent UNSC seat gets stronger - Rediff.com India News". 29 Ekim 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 4 Haziran 2020. 
  134. ^ "Uzbekistan supports India's bid for permanent UNSC seat". Yahoo! News. ANI. 18 Mayıs 2011. 11 Haziran 2012 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 4 Haziran 2020. 
  135. ^ "Venezuela backs India for U.N. Council seat". 20 Eylül 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 4 Haziran 2020. 
  136. ^ ""Vietnam supports India's UNSC membership bid"". 8 Temmuz 2012 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 8 Temmuz 2012. 
  137. ^ "New Zealand assures support for India's UNSC, NSG membership appeal - Firstpost". 26 Ekim 2016. 29 Ekim 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 4 Haziran 2020. 
  138. ^ "Arşivlenmiş kopya". 4 Temmuz 2018 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 4 Haziran 2020. 
  139. ^ "High Commission of India, Lusaka". Hcizambia.com. 2 Haziran 2013 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 4 Haziran 2020. 
  140. ^ "In India, Mugabe lashes out at United Nations". 26 Kasım 2015 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 4 Haziran 2020. 
  141. ^ "African Union backs India's UNSC bid". The Indian Express. 7 Temmuz 2007. 19 Haziran 2013 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 4 Haziran 2020. 
  142. ^ Assessed contributions of member states to the regular budget – The United Nations Budget 31 Mayıs 2020 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.. Nationsencyclopedia.com. Retrieved 13 November 2010.
  143. ^ Krishnan (16 Temmuz 2011). "
    China ready to support Indian bid for UNSC'"
    . The Hindu. Chennai. 13 Ocak 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 4 Haziran 2020.
     
  144. ^ "Condolezza Rice". 9 Ocak 2003 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 22 Kasım 2005. 
  145. ^ Koizumi: No Shift in Article 9 29 Aralık 2004 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.. Globalpolicy.org (25 August 2004). Retrieved 13 November 2010.
  146. ^ "Philippines to support Japan's Security Council membership bid". Manila Standard. 14 Ocak 1994. 13 Ocak 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 12 Ocak 2015. 
  147. ^ "仏首相、日本の常任理事国入りを支持 安倍首相と京都で夕食会". J-CAST News (Japonca). 5 Ekim 2015. 25 Temmuz 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 25 Temmuz 2016. 
  148. ^ "UK backs Japan for UNSC bid". Central chronicle. 11 Ocak 2007. 21 Şubat 2007 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 4 Haziran 2020. 
  149. ^ However, much opposition come from its East Asian neighbors due to Japan's reluctance to accept its militant past. Countries such as South Korea and China oppose Japan's bid into the Security Council.Japan increases aid to Pacific Is. 7 Temmuz 2006 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. Matangi Tonga Online
  150. ^ Japan Seeks Nepal's Support for UN Bid 5 Mart 2016 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. Ohmynews
  151. ^ Venter (4 Aralık 2003). "Reform of the United Nations Security Council: A Comment on the South African Position". International Journal on World Peace. 20 (4): 37. 
  152. ^ UN permanent seat: Nigeria taunts South Africa, Egypt – Afrik-news.com : Africa news, Maghreb news – The african daily newspaper 11 Mart 2009 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.. En.afrik.com. Retrieved 13 November 2010.
  153. ^ "Nigeria becomes Africa's biggest economy - BBC News". 7 Nisan 2014 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 4 Haziran 2020. 
  154. ^ "Peacekeeping Contributor Profile: Nigeria". 24 Nisan 2015. 2 Ağustos 2015 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 4 Haziran 2020. 
  155. ^ "Arşivlenmiş kopya". 16 Haziran 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 4 Haziran 2020. 
  156. ^ Schlichtmann. "1950–How the opportunity for transitioning to U.N. Collective was missed for the first time". Global Nonkilling Working Papers #11 (April 14, 2016). 6 Ağustos 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 4 Haziran 2020. 
  157. ^ "Statement by H.E. Luiz Inácio Lula da Silva, President of Brazil". Un.int. 23 Eylül 2008. 15 Ocak 2009 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 4 Haziran 2020. 
  158. ^ "Índia e Brasil confirmam interesse em ampliar Conselho de Segurança da ONU". Correio Brasiliense. 25 Ocak 2019. 27 Ocak 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 4 Haziran 2020. 
  159. ^ "India's position on UN Reform Process". Un.int. 18 Şubat 2008 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 4 Haziran 2020. 
  160. ^ "Prime Minister of India's Address at the 59th Session of United Nations General Assembly, New York" (PDF). 19 Eylül 2011 tarihinde kaynağından arşivlendi (PDF). Erişim tarihi: 4 Haziran 2020. 
  161. ^ "Prime Minister of India's Address at the 69th Session of United Nations General Assembly, New York" (PDF). 29 Eylül 2014 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 4 Haziran 2020. 
  162. ^ "Lithuania". 5 Ekim 2003 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 4 Haziran 2020. 
  163. ^ "In full: Mahathir's speech at the United Nations General Assembly". Channel NewsAsia. 29 Eylül 2018. 28 Eylül 2018 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 5 Kasım 2018. 
  164. ^ "European leaders press for 'long overdue' UN reform to match changing world". United Nations. 25 Eylül 2010. 5 Mart 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 4 Haziran 2020. 
  165. ^ "Statement by Dmitry A. Medvedev, President of the Russian Federation at the 64th Session of the UN General Assembly" (PDF). 28 Kasım 2010 tarihinde kaynağından arşivlendi (PDF). Erişim tarihi: 4 Haziran 2020. 
  166. ^ "Foreign Minister Sergey Lavrov's remarks and answers to questions at a plenary session of the Raisina Dialogue international conference, New Delhi, January 15, 2020". 10 Mayıs 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 4 Haziran 2020. 
  167. ^ "Statement by South Africa's International Relations Minister Maite Nkoana-Mashabane". 2 Eylül 2011 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 4 Haziran 2020. 
  168. ^ "Joint UK-France Summit Declaration". British Prime Minister's Office. 27 Mart 2008. 9 Eylül 2008 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 15 Aralık 2008. 
  169. ^ "U.S. Priorities for a Stronger, More Effective United Nations". U.S. Department of State. 20 Haziran 2005. 6 Şubat 2009 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 4 Haziran 2020. 
  170. ^ " Barack Obama in an address to a Joint Session of the Parliament of India" 13 Ocak 2012 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi., Lok Sabha, India, 9 November 2010

Konuyla ilgili yayınlar[değiştir | kaynağı değiştir]

Dış bağlantılar[değiştir | kaynağı değiştir]