Beylerce, Ünye

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Beylerce
Alivara1.jpg
Ordu
Ordu
Ülke  Türkiye
İl Ordu
İlçe Ünye
Coğrafi bölge Karadeniz Bölgesi
Nüfus
 (2000)
 • Toplam 712
Zaman dilimi UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu 0452
Posta kodu 52300

Beylerce, Ordu ilinin Ünye ilçesine bağlı bir mahalledir. 2014'ten önce idari açıdan köy statüsüne sahipti.

Yerleşim[değiştir | kaynağı değiştir]

Ünye ilçesi topraklarının güneydoğu kesiminde yer alan eski Alivera köyü, bugünkü Beylerce mahallesi, dağınık bir yerleşmeye sahiptir ve evler köyün geniş bir alanına yayılır. Akraba olan kişilerin evleri birbirine yakın olsa da bazı yerlerde iki ev arasında birkaç yüz metrelik mesafe vardır. Evlerin yanı başında genellikle meyve bahçesi bulunur. Elma, armut, hurma, kiraz, incir, bu bahçelerde yer alan en yaygın meyve ağaçlarıdır. Birden fazla ama genelde iki katlı olan evlerin alt katı ahırdır. Mahallenin merkezi yığma taş sistemiyle inşa edilmiş olan caminin bulunduğu yerir. “Cami yanı” olarak adlandırılan bu merkezde birkaç bakkal ve kahvehane bulunur.

Beylerce mahallesinin genel görünümü ve "Cami yanı" olarak adlandırılan merkezi. Fotoğraf: Sunay Ereren.

Alivara ya da Beylerce, köy statüsüne sahipken birkaç mahalleden oluşuyordu. Bu mahalleler Merkez, Hatipli, Çatak, Kabalı, Kavaklık ve Hapan adları taşıyordu.

Beylerce'de eskiden ilkokul ve ortaokul bulunuyordu. Eğitimde taşıma sisteminin devreye girmesiyle okul binası mülk olarak Ünye Belediyesi'ne devredilmişti. Bu bina, köylülerin isteği üzerine 2016'da köy konağına dönüştürülmüştür.[1]

Tarihçe[değiştir | kaynağı değiştir]

Eski adı Ali Verasi'dİr (علی وراسی).[2][3] Bu adın ne anlama geldiği veya başka bir yer adından değişime uğrayıp uğramadığı konusunda bilgi yoktur.

Ali Verasi, Trabzon eyaletinin Canik sancağında yer alan Fatsa kazasına tabi kazalardan biri olan Meydan'a bağlı bir köydü. 1834 tarihli nüfus tespitine göre köyde 32 hanede 103 erkek yaşıyordu. O dönemde sadece erkek nüfusu sayıldığından köyün gerçek nüfusunu tespit etmek için bir bu kadar da kadın nüfusu eklemek gerekir. Sonuç olarak bu tarihte Ali Verasi'de 206 kişinin yaşadığı söylenebilir.[2] Köyde ayrıca 93 Harbi göçmeni olarak bilinen Gürcüler de yaşamaktadır.[4]

Alivara Irmağı. Ünye kenti yakınlarında Cevizdere köyünden dolayı Cevizdere adını alır. Fotoğraf: Sunay Ereren.

Aliverasi, 1928 tarihli köy listesine göre Ordu ilinin Ünye kazasının merkez nahiyesine bağlıydı. 1935 yılında aynı idari statüye sahip olan köyde 908 kişi yaşıyordu.[5][6]

Sonradan Alivera ya da Alivara olarak anılan köyün adı, "yabancı kökten geldiği ve iltibasa yol açtığı" gerekçesiyle 1959 yılında kabul edilen 7267 sayılı kanunla Beylerce olarak değiştirilmiştir.[7] Köyün adı 1955 genel nüfus sayımında Alivera olarak kaydedildiği halde 1960 genel nüfus sayımında bundan dolayı eski adıyla birlikte "Beylerce (Alevre)" olarak verilmiştir.[8][9]

Alivera, idari birim olarak bucak sistemi varken, Ünye kazasının Tekkiraz bucağına bağlıydı.[10]

Coğrafya[değiştir | kaynağı değiştir]

Beylerce mahallesi Ünye ilçesinin güneydoğu kesiminde yer alır. Yakın çevresinde Yağbasan, Fatih, Dizdar, Tekkiraz ve Taşça mahalleleri yer alır. Beylerce'nin merkezi Ordu kentine 105 km, Ünye kentine 28 km uzaklıktadır. Köye, Ünye-Akkuş yolu üzerinden Tekkiraz'dan sapan bir yolla ulaşılır.

Üst kesimi ormanlık bir alanla kaplı olan Beylerce'nin alt tarafından köy sakinlerinin Alivara Irmağı olarak adlandırdığı dere akar. Bu akarsu daha sonra Cevizdere mahallesinden Cevizdere Deresi adını alır ve Ünye’de Karadeniz’e dökülür. Ormanda meyvesiyle de ünlü taflan ağaçları bulunur. Orman ayrıca “tirmit” denilen mantarın yetiştiği alandır. Alivara Irmağı köyün sakinlerinin balık tuttuğu yerdir. Beylerce'de, özellikle bu karasuyun etrafında çok sayıda su kaynak bulunur.

Beylerce'de akraba olan kişilerin evleri birbirine yakın yer alırken, bu bağa sahip olmayanların evleri diğerlerinden uzakta inşa edilmiştir. Fotoğraf: Sunay Ereren.

Beylerce'de, özellikle bugün fındık yetiştirilen yerlerin eskiden beri gelen mevki adları vardır. Bu mevkiler bugün de Kırık, Almaçukur, Bozsırtı, Güney, Gölyanı, Horu, Hocalı, Irmakyanı, Küçükköy gibi adlar anılmaktadır.

Nüfus[değiştir | kaynağı değiştir]

Alivara köyünün en erken nüfus bilgisi 1834 tarihli nüfus defterine dayanır. Bu deftere göre köyde 32 hanede kayıtlı 103 erkek yaşıyordu. Osmanlı idaresi 19. yüzyılın sonuna kadar sadece askerlik ve vergi yükümlüsü erkek nüfusu tespit ettiği için, Alivara’nın yaklaşık toplam nüfusunu bulmak için bir bu kadar da kadın nüfusu eklemek gerekir. Bu hesapla bu tarihte Alivara köyünde 206 kişinin yaşadığı ortaya çıkar. Hane başına ortalama 6,43 kişi düşmesi, köyün görece kalabalık aile yapısına sahip olduğunu göstermektedir. Bu tarihteki Aliverası ya da Alivarası olarak kaydedilmiş olan köy, nüfus açısından Ağcaalan’dan sonra Meydan kazasının ikinci büyük köyüydü. Aliverası köyünde Hatib Salih Efendi, Hacıalizade, Karaömeroğlu, Cebecioğlu, Uzunalioğlu, Osmanoğlu, Hacıalioğlu, İlyasoğlu, Gemicioğlu, Bazlamaoğlu, Karındaşıoğlu, Karaoğlu, Mollaoğlu, Cebecioğlu, Cebeciosmanoğlu, Tellaloğlu, Conoğlu, Delimustafaoğlu, Conahmedoğlu, İmamoğlu, Küçükoğlu, Velioğlu, Kavazakoğlu, Arazoğlu, Odabaşıoğlu, Hasancaoğlu, Müezzinoğlu, Başıbüyükoğlu, Musluoğlu aileleri yaşıyordu.[2]

Alivarası birkaç kaynakta, 19. yüzyılın son çeyreğinde 93 Harbi göçmeni olarak bilinen Müslüman Gürcülerin yerleştiği köylerden biri olarak geçer. Bununla birlikte göçmenlerin köyün boş arazisine mi yoksa demografik yapıda meydana gelen değişiklikten dolayı boşalan yerlere mi yerleştirildiğine ilişikin bu kaynaklarda bilgi yoktur. Alivarası köyünü 20. yüzyılın başında Gürcü yerleşmesi olarak veren kaynak da vardır.[4][11][12]

Alivara köyüne yerleşen Gürcü sayısına ilişkin burada referans verilen kaynaklarda bilgi yoktur. Ancak 1935 yılına gelindiğinde köyün nüfusu bin kişiye yaklaşmıştı. 20. yüzyılda en büyük nüfusa 1980 yılında ulaşmış olan köyde bu tarihten sonra köyden kente göçe bağlı olarak köyün nüfusu giderek azalmıştır. Günümüzde Betlerce mahallesinde yaklaşık 350 kişi yaşamaktadır.

Yıllara göre mahalle nüfus verileri
2007 1.264
2000 712
1997 959
1990 1.090[13]
1980 1.156[14]
1960 1.007[9]
1935 908[6]
1834 206[2]

Ekonomi[değiştir | kaynağı değiştir]

Beylerce’deki başlıca tarımsal üretimi fındıktır ve fındık bir geçim kaynağı olarak yetiştirilir. Bunun yanı sıra, bölgedeki diğer köylerde olduğu gibi mısır, fasulye, diğer sebze ve meyveler başla gelir. Fındık dışındaki tarımsal ürünler ailelerin ihtiyacını karşılamak üzere üretilir. Köyün alışveriş merkezi, eskiden Beylerce köyünün de bağlı olduğu Tekkiraz bucağının merkezi olan Tekkiraz kasabasıdır. Perşembe günler kurulan Tekkiraz pazarı köylülerin başlıca kısa vadeli ihtiyaçlarını karşıladığı yerdir. Ancak asıl alışveriş merkezi Ünye kentidir.

Galeri[değiştir | kaynağı değiştir]

Kaynakça[değiştir | kaynağı değiştir]

  1. ^ "Beylerce Mahallesi'ndeki köy konağı açıldı"
  2. ^ a b c d "Yakup Arzu, "1003 Numaralı Fatsa Nüfus Defteri'nin Transkripsiyon ve Değerlendirilmesi" (Yüksek lisans tezi, 2018, s. 215". 26 Temmuz 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 27 Temmuz 2020. 
  3. ^ Son Teşkilat-i Mülkiyede Köylerimizin Adları (Osmanlıca), İstanbul, 1928, s. 83.
  4. ^ a b "Gürcü Köyleri-სოფლები"
  5. ^ Son Teşkilat-i Mülkiyede Köylerimizin Adları (Osmanlıca), İstanbul, 1928, s. 83.
  6. ^ a b Başbakanlık İstatistik Genel Direktörlüğü (1937). "1935 Genel Nüfus Sayımı: Köyler Nüfusu" (PDF). mku.edu.tr. 16 Ocak 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi (PDF). Erişim tarihi: 18 Şubat 2020. 
  7. ^ Köylerimiz, (Yayımlayan) İçişleri Bakanlığı, 1968, Ankara, s. 639.
  8. ^ Başbakanlık İstatistik Genel Müdürlüğü (1961). "1955 Genel Nüfus Sayımı: Vilâyet, Kaza, Nahiye ve Köyler itibarıyla nüfus" (PDF). sehirhafizasi.sakarya.edu.tr. 6 Mart 2019 tarihinde kaynağından arşivlendi (PDF). Erişim tarihi: 18 Şubat 2020. 
  9. ^ a b Başbakanlık Devlet İstatistik Enstitüsü (1963). "1960 Genel Nüfus Sayımı: İl, İlçe, Bucak ve Köyler itibarıyla nüfus" (PDF). sehirhafizasi.sakarya.edu.tr. 18 Şubat 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi (PDF). Erişim tarihi: 18 Şubat 2020. 
  10. ^ Başvekâlet İstatistik Umum Müdürlüğü (1954). "1950 Umumî Nüfus Sayımı: Vilâyet, Kaza, Nahiye ve Köyler itibarıyla Nüfus" (PDF). sehirhafizasi.sakarya.edu.tr. 18 Şubat 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi (PDF). Erişim tarihi: 18 Şubat 2020. 
  11. ^ Nino Okrostsvaridze, Türkiye’deki Gürcülerde Aile ve Aile Yaşamı (Gürcüce), Tiflis, 2014.
  12. ^ "Nişanyan Yer Adları"
  13. ^ Başbakanlık Devlet İstatistik Enstitüsü (1991). "1990 Genel Nüfus Sayımı İdari Bölünüş" (PDF). sehirhafizasi.sakarya.edu.tr. 19 Şubat 2020 tarihinde kaynağından (PDF) arşivlendi. Erişim tarihi: 19 Şubat 2020. 
  14. ^ Başbakanlık Devlet İstatistik Enstitüsü (1981). "1980 Genel Nüfus Sayımı İdari Bölünüş" (PDF). kutuphane.tuik.gov.tr. 19 Şubat 2020 tarihinde kaynağından (PDF) arşivlendi. Erişim tarihi: 18 Şubat 2020. 

Dış bağlantılar[değiştir | kaynağı değiştir]