Ben (İncil terimi)
| Makale serilerinden |
| Kristoloji |
|---|
 |
Koini Grekçesi terimi Ego eimi (Ἐγώ εἰμί, telaffuzu [eɣó imí]), lafzen 'Ben' veya 'Ben'im', İncillerde İsa'nın kendisinden fiil rolüyle değil de bir isim rolüyle bahsetmek için birkaç kez söylediği kaydedilen isnat edatı εἰμι'nin vurgulu bir biçimidir; Yuhanna İncili'nde belirli unvanlarla yedi kez geçer. Bu, Tanrı'nın onun ismini אֶהְיֶה אֲשֶׁר אֶהְיֶה, Ehyeh Asher Ehyeh olarak verdiği Mısır'dan Çıkış 3:14'teki pasajla bağlantılıdır; en temel olarak "Ben benim" veya "Ben olacağım" olarak tercüme edilir.[1] Bu kullanımlar önemli Kristolojik analizlerin konusu olmuştur.[2][3]
Yeni Ahit
[değiştir | kaynağı değiştir].jpg)
Yeni Ahit'te, kişisel zamiri ἐγώ'nin, şimdiki birinci tekil şahıs koşaç εἰμι ile birlikte, özellikle Yuhanna İncili'nde, çoğunlukla İsa tarafından kullanıldığı kaydedilmiştir.
Yuhanna İncili'nde hem yüklemli nominatif hem de yüklemsiz olarak kullanılmıştır. İsa'ya verilen bazı unvanların ortaya çıkmasına neden olan yüklemli nominatifin kullanıldığı yedi örnek şunlardır:
- Ben Hayat Ekmeğiyim (Yuhanna 6:35)
- Ben Dünyanın Işığıyım (Yuhanna 8:12)
- Ben Kapıyım (Yuhanna 10:9)
- Ben İyi Çobanım (Yuhanna 10:11,14)
- Ben Diriliş ve Yaşamım (Yuhanna 11:25)
- Ben Yol, Hakikat ve Yaşamım (Yuhanna 14:6)
- Ben Asmayım (Yuhanna 15:1,5)
Ayrıca bakınız
[değiştir | kaynağı değiştir]Kaynakça
[değiştir | kaynağı değiştir]- ^ "NAMES OF GOD - JewishEncyclopedia.com". www.jewishencyclopedia.com. 31 Ekim 2011 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 29 Ağustos 2025.
- ^ Encyclopedia of theology: a concise Sacramentum mundi by Karl Rahner, 2004. s. 1082. ISBN 0-86012-006-6.
- ^ Hurtado, Larry W. (June 2003). Lord Jesus Christ: Devotion to Jesus in Earliest Christianity. Grand Rapids, Mich.: W. B. Eerdmans. ss. 370–371. ISBN 0-8028-6070-2.