Balcıl keseli

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Gezinti kısmına atla Arama kısmına atla
Vikipedi:TaksokutuVikipedi:Taksokutu
Balcıl keseli
Balcıl keseli (Tarsipes rostratus). John Gould'un 1863 tarihli kitabındaki çizim.
Balcıl keseli (Tarsipes rostratus). John Gould'un 1863 tarihli kitabındaki çizim.
Bilimsel sınıflandırma
Âlem: Animalia (Hayvanlar)
Şube: Chordata (Kordalılar)
Sınıf: Mammalia (Memeliler)
Alt sınıf: Metatheria (Keseliler)
Üst takım: Australidelphia
(Avustralya keselileri)
Takım: Diprotodontia (İki ön dişliler)
Familya: Tarsipedidae
(Balcıl keseligiller)
Cins: Tarsipes
Tür: T. rostratus
Binominal adı
Tarsipes rostratus
Dış bağlantılar
Commons-logo.svg Wikimedia Commons'ta Balcıl keseli ile ilgili çoklu ortam belgeleri bulunur.
Wikispecies-logo.svg Wikispecies'te Balcıl keseli ile ilgili detaylı taksonomi bilgileri bulunur.

Balcıl keseli (Tarsipes rostratus) Avustralya'nın güneybatısında yaşayan bir keseli türü. Tarsipedidae familyasının tek üyesidir. Bir fare büyüklüğünde olan Balcıl keseli nektar ve polen ile beslenir ve yaşadığı bölgede çiçeklerin polenleşmesinde önemli rol oynar.

Özellikleri[değiştir | kaynağı değiştir]

Balcıl keseliler kuyrukları ile 13,5 - 19,5 cm uzunluğa (kuyruk 7 - 10,5 cm) ve 7 - 16 gram ağırlığa ulaşır. Postlarının üstü gri-kahverengidir ve yanlarına doğru kızıllaşır. Sırtlarında, kafalarından kuyruklarına kadar varan 3 uzun çizgi olur. Karın kısımları bej rengidir. Gözleri ve kulakları büyük, ağızları sivri olur.

Yaşam alanı ve yayılımı[değiştir | kaynağı değiştir]

Balcıl keselinin yayılımı, sadece Güneydoğu Avustralya'nın sahile yakın kısımları olmak üzere oldukça kısıtlıdır. Seyrek ağaçlı ve çalılık bölgelerde yaşar.

Yaşam şekli[değiştir | kaynağı değiştir]

Genelde gece aktif olan Balcıl keselinin görme ve duyma kabiliyeti çok iyidir ve çok iyi tırmanıcıdır. Yiyecek ararken görme ve koku alma duyularını kullanır. Çalıların arasında tırmanırken kuyruğunu beşinci el gibi kullanır. Uyumak için terk edilmiş kuş yuvalarına girer veya kendisi bir yuva yapar.

Balcıl keseli yaşadığı bölgeye daima sadık kalır. Erkekler 1280 metrekarelik, dişiler ise 700 metrekarelik bir alana sahip çıkar.

Beslenme[değiştir | kaynağı değiştir]

Banksia ericifolianın çiçek açmış hali

Balcıl keseli 2,5 cm kadar dışarıya uzatabildiği dili ile çiçeklerin nektar ve polenleri ile beslenir. Özellikle Banksia ve Dryandra cinslerinin çiçeklerini tercih eder. Çiçeklere ulaşmak için ilginc tırmanma yöntemleri vardır. Örneğin bazen kuyruğuyla tutunup, kafa üstü sarkılarak çiçeklerin nektarını toplar. Böcek yediği çok seyrek görülür. Hayvanat bahçelerinde uçan sinekleri son derece yetenekli bir şekilde havada tutup yedikleri görülmüştür.

Üreme[değiştir | kaynağı değiştir]

21 - 28 günlük bir gebelikten sonra 2 - 4 yavru doğar. Doğan yavrular 5 miligram ağırlıkları ile bütün memelilerin arasında en küçük yavrulardır. Annenin kesesi içersinde bulunan 4 memenin sütü ile 60 gün beslenirler. 60 gün sonra yavrular 2,5 gram ağırlığa ulaşır ve keseyi terk eder. Bundan sonra iki hafta boyunca annelerini takip ederler. Anne yavrularını bazen sırtında taşır ve ara sıra süt ile beslemeye devam eder. 2 hafta sonra annelerinden ayrılırlar. Balcıl keselilerin ömürü genelde 1, bazen 2 yıl civarında olur.

Kitaplar[değiştir | kaynağı değiştir]

  • Ron D. Wooller und Eleanor M. Russell: Honigbeutler in: David MacDonald (Hrsg.): Die große Enzyklopädie der Säugetiere, Könemann Verlag, Königswinter 2004, S. 858 f, ISBN 3-8331-1006-6 (deutsche Übersetzung der Originalausgabe von 2001)
  • W. Gewalt: Der Honigbeutler in: Bernhard Grzimek (Hrsg.): Grzimeks Tierleben Säugetiere 1, Bechtermünz Verlag, Augsburg 2004, S. 112 f, ISBN 3-8289-1603-1 (unveränderter Nachdruck der Originalausgabe von 1980)
  • Honey Possum in: Ronald M. Nowak: Walker’s Mammals of the World. Johns Hopkins University Press, London 1999. ISBN 0-8018-5789-9

Dış bağlantılar[değiştir | kaynağı değiştir]