Badıllı (aşiret)

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Şuraya atla: kullan, ara

Badıllı aşiretinin tarihini ilk defa kaleme alan Şeref Han 1557 yılında yazdığı “Şerefname” isimli eserinde Badıllileri Diyarbakır aşiretleri arasında göstermektedir. Badıllilerin ilk olarak Şanlıurfa’ ya yerleştikleri ve buradan da Diyarbakır, Gaziantep, Mardin, Kars, Ağrı, Sivas, Gümüşhane, Erzincan, Malatya, Eskişehir , Denizli, Kırşehir, Kırıkkale bölgelerine göç ettikleridir.

Dil[değiştir | kaynağı değiştir]

Urfa ve Urfa'dan dağılan Badıllılar (Kars, Erzurum, Patnos, Kızıltepe, Ergani, Adıyaman ) kurmanci lehçesi konuşurlar.

Dinler[değiştir | kaynağı değiştir]

Badıllıların büyük bir kısmı Sünni olup genelde Hanefi (%70 mezhebine bağlıdırlar. Şafii mezhebi de yaygındır. Alevi Badıllılar'da bulunur.

Kaynakça[değiştir | kaynağı değiştir]