Baban Prensliği

Vikipedi, özgür ansiklopedi

Baban ailesine mensup Babanzade Ahmed paşa tarafından 1649 yılında Şehrizor merkezli kurulmuş Kürt prensliği. Prensliğin sınırları günümüzde Osmanlı'nın Şehrizor Eyaleti,Hamedan ve Kasr Şirin bölgesini kapsamaktadır 1850 yılında Osmanlı tarafından yıkılmıştır.

Baban Prensliği
1649-1850
Başkent Süleymaniye
Yaygın diller Kürtçe
Hükûmet Monarşi
• 1649-1670
I.Babanzade Ahmed paşa
• 1765-1775
I.Muhammed paşa
• 1803-1813
Abdurrahman paşa
• 1838-1847
II.Ahmed paşa
• 1847-1850
II.Abdullah paşa
Tarihçe  
• Kuruluşu
1649
• Dağılışı
1850
Ardıllar
Osmanlı

Tarih[değiştir | kaynağı değiştir]

18 ci asır

Baban beyliğinin kurusucu su Babanzade Ahmed paşa dır.[kaynak belirtilmeli] Baban prensliği ismini baban aşiretinden almıştır Süleyman bey beyliğin sınırlarını genişleten ilk beydir onun zamanında bugünkü Süleymaniye ve Kerkük bölgesi beyliğin kontrolüne geçmiştir 1678 yılında Babanzade Süleyman Bey İstanbul'a gitmiş ve baban ailesinin Şehrizor bölgesindeki hakimiyetini Osmanlı'nın tanımasını sağlamıştır 1694 yılında Erdelan Prensliginin saldırıları Baban beyliği tarafindan püskürtülmesiyle birlikte erdelan ve Kasr Şirin bölgesi beyliğin topraklarına katılmıştır. 1723-1746 yılındaki Osmanlı-iran savaşlarında Baban beyliği Osmanlıya yardım etmiştir. 1781 yılında Süleymaniye Baban beyi Mahmud paşa tarafından kurulmuştur Mahmud paşa döneminde beyliğin sınırları Şehrizor ve Hamedan Bölgesini kaplamıştır onun döneminde Kültürel ve edebi faaliyetler teşvik edilmiştir o dönemin en ünlü edebiyatçısı nali'dir Baban beyleri son dönemlerine doğru Osmanlıya karşı sürekli isyan etmişlerdir bunların en ünlüleri Babanzade Abdurrahman Paşa İsyanı ve Babanzade Ahmed Paşa İsyanı dır bu isyanlar bölgedeki Kürt aşiretlerinin Osmanlı'dan yana tavır alması sebebiyle başarılı olamamıştır[kaynak belirtilmeli] .1847 yılında Ahmet paşa komutasındaki Baban ordusunun Şehrizor'da Osmanlı ordusuna Koya muharebesi'nde yenilmesiyle birlikte zayıflamıştır 1850 yılında Osmanlı ordusunun Süleymaniye şehrini ele geçirmesiyle birlikte yıkılmıştır.

Baban beyleri[değiştir | kaynağı değiştir]

  1. I.Babanzade Ahmet paşa, 1649–1670
  2. I.Babanzade Süleyman, 1670–1703
  3. I.Muhammed paşa, 1721–1731
  4. Halid paşa , 1732–1742
  5. Selim paşa , 1742–1754
  6. II.Süleyman paşa, 1754–1765
  7. II.Muhammed paşa , 1765–1775
  8. I.Abdullah paşa , 1775–1777
  9. II.Ahmed paşa , 1777–1780
  10. I.Mahmud paşa , 1780–1782
  11. Babanzade İbrahim paşa , 1782–1803
  12. Abdurahman paşa , 1803–1813
  13. II.Mahmud paşa , 1813–1834
  14. III.Süleyman paşa, 1834–1838
  15. II.Babanzade Ahmet paşa , 1838–1847
  16. II.Abdullah paşa , 1847–1850

Kaynakça[değiştir | kaynağı değiştir]

Dış bağlantılar[değiştir | kaynağı değiştir]