Azbi Mustafa Efendi

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Şuraya atla: kullan, ara

Azbî Mustafa Ahmed Efendi, (d. Kütahya; ö. İstanbul, 1747) Türk edebiyatçı, şair.

Bektaşîler arasında "Azabî Baba" diye meşhur olan Azbî Mustafa Ahmed Efendi Kütahyalı olup ilk öğrenimini ve medrese tahsilini Kütahya'da yaptı. Daha sonra İstanbul'a giderek Dergâhı Âli kapıcı başılığı yaptı. Bu vazifede iken Halvetiyye Tarikatı'nın Mısrî şubesi kurucusu Mehmed Niyazi Efendi'yi 1673'te Rodos'a sürgüne götürmeye memur edildi ve yolda Mısrî Niyazi Efendi'ye bağlandı ve vazifesini tamamladıktan sonra devlet hizmetinden çekildi.

Azbî Mustafa Efendi, Mısrî Niyazi'den hilâfet aldıktan sonra mürşidinin vefatı üzerine Bektaşî ricaliyle sohbetlerde bulunarak tarikattan feyiz aldı ve Üsküdar Erenköy'de "Şahkulu Bektaşî Tekkesi"'ne şeyh oldu ve burada "Babalık" makamına yükseldi. Azbî Mustafa Baba 1747 senesinde vefat edip, şeyh olduğu dergâha defnolunmuştur.[1][2] Mürşidi Mısrî Niyazi'nin 1693-94 senesinde vefat etmesine bakılırsa Azbî'nin 80 yaşlarında vefat ettiği anlaşılır. Şiirlerinden anlaşıldığı üzere Elvan Çelebi'ye de intisab etmiştir. Basılı olmayan divanının bir nüshası Ankara'da bulunmaktadır. Azbî, Mısrî Niyazi'nin divanını tahmis etmiş olup basılıdır.[3]

Kaynakça[değiştir | kaynağı değiştir]

  1. ^ Hüseyni Ayvansarayî'nin Vefeyat mecmuasından
  2. ^ Mehmet Tahir Efendi, Osmanlı Müellifleri, Meral Yayınları, İstanbul, 2000, c, 1, s, 128
  3. ^ Uzunçarşılı, İsmail H, Kütahya Şehri, İstanbul Devlet Matbaası, 1932, s, 223, 224