Austenasia

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Gezinti kısmına atla Arama kısmına atla
Austenasia İmparatorluğu
Austenasia bayrağı
Bayrak
{{{arma_açıklaması}}}
Arma
Slogan
Austenasia İmparatoru ve Halkı
(The Emperor and People of Austenasia)
Millî marş
Tanrı İmparatoru Korusun
Austenasia haritadaki konumu
Başkent Wrythe
Resmî diller İngilizce
Örgütsel yapı Monarşi
Jonathan Austen
Tarihçe
• Kuruluş
20 Eylül 2008
Yüzölçümü iddiası
• Toplam
0,2327 km2 (0,0898 sq mi)
Nüfus
• Tahminî
84[1]
Sözde para birimi Pound sterling
Günümüzdeki durumu Aktif

Autenasia İmparatorluğu, kendini egemen bir devlet olarak ilan eden Birleşik Krallık merkezli bir mikro ulustur. Kendi tarzında inşa ettiği Anayasal Monarşi ile İmparator Jonathan Austen tarafından 2008 yılında kurulmuştur. Güney Londra'da bir evin liderliğinde 24 mülkten oluşuyor.[2][3][4][5][6][7]

Tarihi[değiştir | kaynağı değiştir]

Austenasia İmparatorluğu, 20 Eylül 2008 tarihinde, bir öğrenci olan Jonathan Austen (d. 1994) ve babası Terry Austen (d. 1961) tarafından kuruldu. [[Carshalton]]'da bulunan evleri için yerel Parlamento Üyesi [[Tom Brake]]'e bağımsızlıklarını ilan ettikleri bir beyanname gönderdikten sonra Terry Austen, İmparator ve Jonathan Austen ise Başbakan olarak atandı. Terry Austen 2010 yılının Şubat ayında tahttan çekildi ve yerini İmparator 3. Esmond aldı. 2010 yılının Aralık ayında çeşitli anlaşmazlıklar ve yaşanan bir iç savaş sonucunda yeni bir lider olan Declan MacDonagh, İmparator olarak atandı. Declan'ın 2013 yılının Ocak ayında kişisel nedenlerden dolayı tahttan çekilmesinin ardından Jonathan Austen yeni İmparator oldu.[8] Başlattığı genişleme politikası gereği; dünyanın dört bir yanından insanların yaşadıkları ve düzenli olarak ziyaret ettikleri mülkleri talep ederek mikro ulusa katılmalarını talep etti. Austenasia İmparatorluğu mikro ulusu birçok yerel ve uluslararası yayında yer aldı ve Carshalton içinde yerel bir "tuhaflık" olarak üne kavuştu.[9][10] Bu mikro ulus onuncu yıldönümünü kutlamak için 2018 yılında hatıra bozuk paralar bastı ve sattı.[11]

Başlangıçta bağımsızlık beyanlarına yanıt alamayan [12] Jonathan, Mayıs 2011'de Parlamento Üyesi Tom Brake ile bir araya geldi. Tom Brake, Dışişleri Bakanı William Hague ile Birleşik Krallık'ın hangi şartlar altında yeni eyalet ve devletleri tanıdığını soruşturdu.

Coğrafya[değiştir | kaynağı değiştir]

Austenasia İmparatorluğu'nun, dünya çapında çeşitli şekillerde "şehirler", "kasabalar", "bölgeler" veya "kraliyet bağımlılıkları" olarak sınıflandırılan birçok mülk olduğunu iddia ediyor. Bu mikro ulusun "başkenti" olan [[Wrythe]], Londra'nın Sutton ilçesindeki bir banliyö evinden oluşuyor. Birkaç başka İngiliz evi hakkında da hak iddia ediliyor ve diğer bölgesel iddialar arasında Avustralya'daki bir üniversite kampüsünün bir kısmı ve Hebrides'teki bir tatil evi var. Mikro ulusun Amerika Birleşik Devletleri, Türkiye, Hindistan, Cezayir ve diğer ülkelerde de hak iddiaları var.[13][14][15]

Kaynakça[değiştir | kaynağı değiştir]

  1. ^ Empire of Austenasia 29 February 2020.
  2. ^ Barnes (15 Haziran 2011). "Carshalton home declares itself independent state". suttonguardian.co.uk. 15 Haziran 2011 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 5 Temmuz 2018. 
  3. ^ "Join the List of 5 Weirdest Micronations by Starting Your Own Country - Asylum.com". Asylum. 4 Ekim 2011. 4 Ekim 2011 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 5 Temmuz 2018. 
  4. ^ "[조선일보 창간 90주년 특집] [2030 미래를 가다] [3] 나홀로 만든 국가, 사고 팔고 대여한다". 1등 인터넷뉴스 조선닷컴 (Korece). 12 Haziran 2018. 12 Haziran 2018 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 5 Temmuz 2018. 
  5. ^ Tom Cutler (3 May 2011). The Gentleman's Bedside Companion: A Compendium of Manly Information for the Last Fifteen Minutes of the Day. Penguin. pp. 137-138. 978-0-399-53669-4. Retrieved 22 November 2011.
  6. ^ Travis Elborough (31 August 2016). "Curiocity review – a love letter to London". The Guardian Retrieved 10 October 2017.
  7. ^ Mislan D.B., Streich P. (2019) To the Sea! Sealand and Other Wannabe States. In: Weird IR: Deviant Cases in International Relations Palgrave Macmillan, Cham. pp. 15-28. 978-3-319-75555-7
  8. ^ "Young Reporter: Micronation Emperor Celebrates". Your Local Guardian. 15 Ocak 2015. 5 Temmuz 2018 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 5 Temmuz 2018. 
  9. ^ Cutler, 2011
  10. ^ "Expanding empire celebrates new leader's coronation". Sutton Guardian. 26 Şubat 2013. 26 Şubat 2013 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 5 Temmuz 2018. 
  11. ^ "Germany's New Mini-Reichs". Los Angeles Review of Books. 22 Haziran 2019. 23 Haziran 2019 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 29 Şubat 2020. 
  12. ^ "Fake Countries Have a Hard Time Dealing with the Pandemic, Too". The Wall Street Journal. 21 Haziran 2020. Erişim tarihi: 23 Haziran 2020. 
  13. ^ Murphy-Pyle, 2013
  14. ^ Sonia Delesalle-Stolper, 19 August 2018. "Jonathan I, MicroBrexit". Libération. Retrieved on 21 August 2018.
  15. ^ "¿El sueño de Guaidó? Micronaciones: imperios y reinos para autoproclamados". El Ciudadano.com (in Spanish). 14 Haziran 2019. 15 Haziran 2019 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 29 Şubat 2020. 

Dış bağlantılar[değiştir | kaynağı değiştir]