Anastas Mikoyan

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Şuraya atla: kullan, ara
Anastas Mikoyan
SSCB Yüksek Sovyet Prezidyumu Başkanı
Görev süresi
15 Temmuz 1964 - 9 Aralık 1965
Yerine geldiği Nikolay Podgorni
Yerine gelen Leonid Brejnev
Sovyetler Birliği Bakanlar Kurulu Birinci Başkan Yardımcısı
Görev süresi
28 Şubat 1955 - 16 Temmuz 1964
Premier Nikolay Bulganin
Nikita Kruşçev
Yerine geldiği Mikhail Pervukhin
Yerine gelen Nikolay Bulganin
Dış Ticaret Bakanı
Görev süresi
24 Ağustos 1953 - 22 Ocak 1955
Premier Georgi Malenkov
Yerine geldiği Basil Lark
Yerine gelen Dmitri Pavlov
Görev süresi
29 Ocak 1938 - 4 Mart 1949
Premier Vyaçeslav Molotov
Yerine geldiği Evgeniy Çuyalev
Yerine gelen Mikhail Menşikov
Kişisel bilgiler
Doğum 25 Kasım 1895(1895-11-25)
Sanahin, Elizavetpol Guberniyası, Rusya İmparatorluğu
Ölüm 21 Ekim 1978 (82 yaşında)
Moskova, Rusya SFSC, Sovyetler Birliği
Milliyeti Ermeni
Partisi Sovyetler Birliği Komünist Partisi
Evlilik(ler) Ashkhen Mikoyan (née Tumanyan)
Çocukları Sergo, Stepan, Vano, Aleksei, Vladimir
Mesleği Siyasetçi
Dini Ermeni Apostolik
Ödülleri Sosyalist İşçi Kahramanı
Lenin Nişanı Lenin Nişanı Lenin Nişanı Lenin Nişanı Lenin Nişanı Lenin Nişanı Ekim Devrimi Nişanı Kızıl Bayrak Nişanı

Anastas İvanoviç Mikoyan, (25 Kasım 1895 Sanahin - 21 Ekim 1978 Moskova), Ermeni asıllı Bolşevik önder ve Sovyet devlet adamı.

Stalin ile Kruşçev dönemlerinde iç ve dış ticaretten sorumlu olarak görev yapmıştır.

Ailesi[değiştir | kaynağı değiştir]

MiG firması kurucularından Artem Mikoyan'ın ağabeyidir.

"Kafkasya üçlüsü", Anastas Mikoyan, Josef Stalin ve Grigoriy Ordzhonikidze. (1925)
Mikoyan Doğu Berlin'de, Doğu Almanya'nın ilk devlet başkanı Wilhelm Pieck ile konuşurken. (1954)
Mikoyan Doğu Berlin'de Nikita Kruşçev'in solunda otururken. (1957)

Hayatı[değiştir | kaynağı değiştir]

Gençlik yılları[değiştir | kaynağı değiştir]

1915'te Eçmiadzin'deki ilahiyat okulundan ayrılarak Bolşeviklere katıldı. Kısa sürede Kafkasya'daki devrimci hareketin önderlerinden biri oldu. 1918'de, İç Savaş'a müdahale eden İngiliz birliklerince tutuklandı. Serbest bırakılınca Komünist Parti'de çalışmaya başladı.

Siyasi hayatı[değiştir | kaynağı değiştir]

1920'lerin başındaki iktidar mücadelesinde Stalin'i destekledi. 1923'te partinin Merkez Komitesi'ne seçildi. 1926'da iç ve dış ticaretten sorumlu halk komiserliğine getirildi; bundan sonra hep bu alanda görev aldı. 1935'te Politbüro üyeliğine seçildi.

II. Dünya Savaşı sırasında yönetimi üstlenen Devlet Savunma Komitesi'ne atandıktan sonra (Şubat 1942) sonra silahlı kuvvetlere malzeme sağlanması ve ulaştırılması işinden sorumlu oldu. 1946'da ticaretten sorumlu başbakan yardımcılığına (Bakanlar Konseyi başkan yardımcılığı) getirildi.

Stalin'in gözünden düşmeye başladığı sırada liderin ölmesi (Mart 1953) üzerine tasfiye edilmekten kurtuldu. Stalin sonrası hükümette ticaret bakanı ve başbakan yardımcısı olarak Parti Prezidyumu (eskiden Politbüro) üyeliğini korudu. Daha sonra desteklediği Kruşçev başa geçince onun yakın danışmanlarından biri ve başbakan birinci yardımcısı oldu.

Kruşçev'in görevden alınmasından sonra, büyük ölçüde sembolik bir makam olan Yüksek Sovyet Prezidyumu başkanlığında bulundu (1964-Aralık 1965). Nisan 1966'da Parti Prezidyumu'ndan çıkarılmakla birlikte Merkez Komitesi üyeliğini ve protokoldeki yerini korudu.

Kaynakça[değiştir | kaynağı değiştir]

Siyasi görevi
Önce gelen:
Leonid Brejnev
Yüksek Sovyet Prezidyumu Başkanı
1964 - 1965
Sonra gelen:
Nikolay Podgorni