Amalthea (uydu)

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Şuraya atla: kullan, ara
Amalthea
Amalthea PIA02532.png
Amalthea'nın Galileo sondası tarafından elde edilen fotoğrafı.
Keşif
Keşfeden E.E. Barnard
Keşif tarihi 9 Eylül 1892
Adlandırmalar
Sıfatlar Amalthean
Yörünge özellikleri
Periapsis 181150 km
Apoapsis 182840 km
Ortalama yarıçap
181365.84±0.02 km (2,54 RJ)
Dış merkezlik 0.00319±0.00004
0.49817943±0.00000007 g
(11s, 57dk, 23sn)[1]
26,57 km/sn
Eğiklik 0,374°±0,002° (Jüpiter ekvatoruna)[1]
Doğal uydusu Jüpiter
Fiziksel özellikler
Boyutlar 250 × 146 × 128 km[2]
Ortalama yarıçap
83,5 ± 2,0 km[2]
Hacim (2.43±0.22)×106 km3[3]
Kütle (2.08±0.15)×1018 kg[3]
Ortalama yoğunluk
0.857±0.099 g/cm³[3]
≈ 0.020 m/sn² (≈ 0.002 g)
≈ 0.058 km/sn
eşzamanlı[2]
sıfır[2]
Albedo 0,090 ± 0,005[4]
Yüzey sıcaklığı min. ortalama maks.
[5] 120 K 165 K
14,1[6]

Amalthea, Jüpiter'in doğal uydularından biridir. Düzenli iç yörünge grubunun üyesidir. Galilei uydularından sonra ilk bulunan Jüpiter uydusudur. Bu nedenle 'Jüpiter V' adını almıştır.

Kaynakça[değiştir | kaynağı değiştir]

  1. ^ a b Cooper, N. J.; Murray, C. D.; Porco, C. C.; Spitale, J. N. (Mart 2006). "Cassini ISS astrometric observations of the inner jovian satellites, Amalthea and Thebe". Icarus 181 (1): 223–234. Bibcode 2006Icar..181..223C. DOI:10.1016/j.icarus.2005.11.007. 
  2. ^ a b c d Thomas, P. C.; Burns, J. A.; Rossier, L.; Simonelli, D.; Veverka, J.; Chapman, C. R.; Klaasen, K.; Johnson, T. V. ve diğ. (Eylül 1998). "The Small Inner Satellites of Jupiter". Icarus 135 (1): 360–371. Bibcode 1998Icar..135..360T. DOI:10.1006/icar.1998.5976. 
  3. ^ a b c Anderson, J. D.; Johnson, T. V.; Schubert, G.; Asmar, S.; Jacobson, R. A.; Johnston, D.; Lau, E. L.; Lewis, G. ve diğ. (27 Mayıs 2005). "Amalthea's Density is Less Than That of Water". Science 308 (5726): 1291–1293. Bibcode 2005Sci...308.1291A. DOI:10.1126/science.1110422. PMID 15919987. 
  4. ^ Simonelli, D. P.; Rossier, L.; Thomas, P. C.; Veverka, J.; Burns, J. A.; Belton, M. J. S. (Ekim 2000). "Leading/Trailing Albedo Asymmetries of Thebe, Amalthea, and Metis". Icarus 147 (2): 353–365. Bibcode 2000Icar..147..353S. DOI:10.1006/icar.2000.6474. 
  5. ^ Simonelli, D. P. (Haziran 1983). "Amalthea: Implications of the temperature observed by Voyager". Icarus 54 (3): 524–538. Bibcode 1983Icar...54..524S. DOI:10.1016/0019-1035(83)90244-0. ISSN 0019-1035. 
  6. ^ Observatorio ARVAL (15 Nisan 2007). "Classic Satellites of the Solar System". Observatorio ARVAL. 9 Şubat 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. http://web.archive.org/web/20160209024113/http://oarval.org/ClasSaten.htm. Erişim tarihi: 17 Aralık 2011. 

Dış bağlantılar[değiştir | kaynağı değiştir]