Alan Brooke, Alanbrooke 1. Vikontu

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Şuraya atla: kullan, ara
Alan Brooke, Alanbrooke 1. Vikontu
1st Viscount Alanbrooke 1947.jpg
Mareşal Sir Alan Brooke
Takma adı Brookie
Colonel Shrapnel[1]
Doğum 23 Temmuz 1883(1883-07-23)
Bagnères-de-Bigorre, Fransa
Ölüm 17 Haziran 1963 (79 yaşında)
Hartley Wintney, Hampshire, İngiltere
Bağlılığı  Birleşik Krallık
Hizmet dalı  Britanya Ordusu
Hizmet yılları 1902-1946
Rütbesi Mareşal
Komuta ettiği
Savaşları/Çatışmaları
Madalyaları Order of the Garter UK ribbon.svg Order of the Bath (ribbon).svg UK Royal Victorian Order ribbon.svg Dso-ribbon.svg POL Polonia Restituta Wielki BAR.svg NLD Order of the Dutch Lion - Grand Cross BAR.png BEL Croix de Guerre WW1 ribbon.svg Croix de Guerre 1940-1945 with palm (Belgium) - ribbon bar.png GRE Order Redeemer 1Class.png DNK Order of Danebrog Grand Cross BAR.png Suvorov Nişanı (1. sınıf)

Alan Francis Brooke, Alanbrooke 1. Vikontu, Baron Alanbrooke of Brookeborough (1945-46) olarak da bilinir (23 Temmuz 1883, Bagnères-de-Bigorre, Fransa - 17 Haziran 1963, Hartley Wintley, Hampshire, İngiltere), İngiliz mareşali ve II. Dünya Savaşı sırasında genelkurmay başkanı.

Fransa'da ve Woolwich'teki Kraliyet Askeri Akademisi'nde öğrenim gördü. I. Dünya Savaşı'na katıldı. İki savaş arası dönemde kurmay görevlerinde sivrildi. 1936-37 yıllarında askeri eğitimle ilgilenen Alanbrooke'un II. Dünya Savaşı'ndaki ilk görevi Fransa'da kolordu komutanlığıydı. 26 Mayıs-4 Haziran 1940 arasında Müttefik kuvvetlerin Dunkirk'ten İngiltere'ye tahliyesinin güvenliğini üstlendi. Temmuz ayında İngiliz kuvvetleri komutanlığına getirildi ve bu görevi Aralık 1941'de kurmay başkanlığına yükseltilmesine değin sürdürdü. ABD kuvvetleriyle yakın ilişki içinde oldu ve Müttefikler'in stratejisini büyük ölçüde etkiledi. Sir Arthur Bryant'ın Alanbrooke'un günlüklerine dayanan Turn of the Tide (1957; Talihin Dönmesi) ve Triumph in the West (1959; Batıda Zafer) adlı kitapları, General Dwight D. Eisenhower'ın komutanlık yeteneğini ve genel olarak ABD stratejisini eleştirdiği için tepkilere yol açmıştır. Alanbrooke'a 1945'te baron, 1946'da ise vikont unvanları verildi.

Kaynakça[değiştir | kaynağı değiştir]

  1. ^ Alanbrooke (2001), Introduction, p. xv