Ahmed Şemseddîn et-Tavilî

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Gezinti kısmına atla Arama kısmına atla

Ahmed Şemseddîn et-Tavilî (Arapça: الشيخ أحمد شمس الدين طويلة), (d. 1849 Ahmedabat, Irak / ö. 1890 Tavila, Irak), alim ve mutasavvıf. Osman Sirâceddîn et-Tavilî'nin dördüncü oğludur. Osmanlı Devleti sınırları içerisinde yer alan Tavila köyünde dünyaya gelmiştir.

Alim, fazîlet sâhibi, dünyâya önem vermeyen, çok ibâdet eden ve fakîh bir zât olan Ahmed Şemseddîn yüksek bir velî ve yol gösterici olmasına rağmen büyük kardeşi Ömer Ziyâeddîn'e hürmeten ve ona olan edebinden dolayı irşâd kürsüsüne fazla oturmadı. Bu yüzden talebelerinin sayısı azdır.[1]

Ahmedâvâ Tekkesi[değiştir | kaynağı değiştir]

Ahmedâvâ Tekkesi, ismini Halepçe’ye bağlı Hurmal nahiyesi sınırları içerisinde bulunan Ahmedâvâ köyünden almaktadır. Bu tekke Osman Sirâceddîn-i Evvel’in vefatından sonra oğlu Ahmed Şemseddîn tarafından inşa edilmiştir.

Osmanlı padişahlarının yardım ve alakasına mazhar olan Ömer Ziyâeddîn ve Ahmed Şemseddîn’in yanı sıra devlet tarafından Biyara Tekkesine taamiye yardımında da bulunulduğu bilinmektedir. Biyara Tekkesi ile ona bağlı olarak faaliyet gösteren diğer bazı tekkeler günümüzde de ilmî ve tasavvufî hizmetlerini sürdürmektedirler.

Mektup[değiştir | kaynağı değiştir]

Sultan Abdülmecid, İstanbul’a kendisini ziyarete gelen Ahmed Şemseddîn’e hürmet ve ikramda bulunmuş ve bazı hediyeler vermiştir. Abdülmecid’in, içinde sakal-ı şerif ve yazma bir Kur’an nüshasının da bulunduğu hediyeleri, Tavîla ve Biyara’da bulunan tekkelerde saklanmaktadır.[2]

Vefâtı[değiştir | kaynağı değiştir]

1890 senesinde ortaya çıkan salgın vebâ hastalığına tutuldu ve daha 41 yaşındayken vefât etti. Kabri Tavila'da babasının kabri yanındadır.

Kaynakça[değiştir | kaynağı değiştir]

  1. ^ Sirâcü'l-Kulûb; s.79
  2. ^ Müderris, ‘Ulemâunâ, s. 81