İçeriğe atla

2024 Yaz Olimpiyatları'nda atletizm - Karma 4 × 400 metre bayrak yarışı

Vikipedi, özgür ansiklopedi
2024 Yaz Olimpiyatları'nda karma 4 × 400 metre bayrak yarışı

Finalde kazanan Hollanda'dan Femke Bol, Eugene Omalla, Isaya Klein Ikkink ve Lieke Klaver
YerStade de France
Saint-Denis, Fransa
Tarih2 Ağustos (birinci tur)
3 Ağustos (final)
Ülke sayısı16
Sporcu sayısı70
Takım sayısı16
Kazanma süresi3:07.43 AR
Madalya kazananlar
Altın madalya   Hollanda
Gümüş madalya   Amerika Birleşik Devletleri
Bronz madalya   Büyük Britanya
2020 2028

2024 Yaz Olimpiyatları'nda karma 4 × 400 metre bayrak yarışı, Fransa'nın Saint-Denis kentindeki Stade de France'ta 2 ve 3 Ağustos 2024 tarihlerinde iki tur halinde düzenlendi. Bu, karma bayrak yarışının Yaz Olimpiyatları'nda ikinci kez yer alışıydı. Millî takımlar, etkinliğe 2024 Dünya Bayrak Yarışları Şampiyonası veya Dünya Atletizm sıralaması yoluyla katılabildi. On altı takımın katıldığı 1. turda, Amerika Birleşik Devletleri takımı 3:07.41 ile dünya rekoru kırdı. Belçika, Büyük Britanya, Fransa, İsviçre, Jamaika ve Nijerya takımları da ulusal rekorlarını geliştirdi. Sekiz takım finale yükseldi. Finali Hollanda, 3:07.43 ile Avrupa rekoru kırarak kazandı. Amerika Birleşik Devletleri 3:07.74 ile ikinci, Büyük Britanya ise 3:08.01 ile ulusal rekor kırarak üçüncü oldu. Belçika finalde bir kez daha ulusal rekor kırarken, Fransa finalde diskalifiye edildi.

Finalde Femke Bol'un son ayağı, "Paris'in simge anlarından biri"[3] olarak nitelendirildi. Hollandalı atlet yarışı dördüncü sırada devraldı ve üç rakibini geçerek takımı zafere taşıdı. Bol, bu ayağı 48.00 saniyede koştu. Ertesi yıl, Hollandalı atlet Eugene Omalla kazandığı altın madalyayı açık artırmayla satışa çıkardı.

Mor atletizm pisti ve yeşil çimlerin etrafında dolu tribün koltukları bulunan stadyumun fotoğrafı
3 Ağustos 2024'te Stade de France

Karma 4 × 400 metre bayrak yarışında, her karma cinsiyetli takım iki erkek ve iki kadın olmak üzere dört atletten oluşur. Atletler, 400 metrelik pistte birer tur koşar ve bayrağı sırayla devreder.[4] Erkek-kadın-erkek-kadın koşu sırası, 2022'den beri şampiyonalarda zorunludur.[5][6]

Bu bayrak yarışı, 2021'de olimpik atletizm programına eklendiği için Yaz Olimpiyatları'nda daha önce yalnızca bir kez düzenlenmişti.[7] 2024 Yaz Olimpiyatları'nda ise etkinlik, Paris metropoliten alanının bir parçası olan Fransa'nın Saint-Denis kentindeki Stade de France'ta gerçekleştirildi.[8]

Bu Olimpiyatlar öncesinde dünya rekoru, 19 Ağustos 2023'te 2023 Dünya Atletizm Şampiyonası'nda Amerika Birleşik Devletleri tarafından koşulan 3:08.80 idi.[9] Olimpiyat rekoru, Tokyo 2020'nin (31 Temmuz 2021) son şampiyonu Polonya tarafından 3:09.87 ile belirlenmişti. 2024 sezonunun dünya lideri derecesi ise 7 Haziran 2024'te 2024 Avrupa Atletizm Şampiyonası'nda İrlanda tarafından koşulan 3:09.92 idi.[10]

2024 Yaz Olimpiyatları öncesi küresel rekorlar
Rekor Ülke (atletler) Derece (s) Konum Tarih
Dünya rekoru  ABD
(Justin Robinson, Rosey Effiong, Matthew Boling, Alexis Holmes)
3:08.80 Budapeşte, Macaristan 19 Ağustos 2023
Olimpiyat rekoru  Polonya
(Karol Zalewski, Natalia Kaczmarek, Justyna Święty-Ersetic, Kajetan Duszyński)
3:09.87 Tokyo, Japonya 31 Temmuz 2021
Yılın en iyi derecesi  İrlanda
(Christopher O'Donnell, Rhasidat Adeleke, Thomas Barr, Sharlene Mawdsley)
3:09.92 Roma, İtalya 7 Haziran 2024
2024 Yaz Olimpiyatları öncesi bölge rekorları
Bölge rekoru Atletler (Ülke) Derece (s) Konum Tarih
Afrika rekoru[11]  Kenya

(Zablon Ekwam, Mary Moraa, Kelvin Tauta, Mercy Chebet)

3:11.88 Nairobi, Kenya 15 Haziran 2024
Asya rekoru[12]  Bahreyn

(Musa Isah, Aminat Yusuf Jamal, Salwa Eid Naser, Abbas Abubakar Abbas)

3:11.82 Doha, Katar 29 Eylül 2019
Avrupa rekoru[13]  Polonya

(Karol Zalewski, Natalia Kaczmarek, Justyna Święty-Ersetic, Kajetan Duszyński)

3:09.87 Tokyo, Japonya 31 Temmuz 2021
Güney Amerika rekoru[14]  Kolombiya

(Jhon Perlaza, Lina Licona, Nicolás Salinas, Evelis Aguilar)

3:14.48 Meksiko, Meksika 7 Nisan 2024
Kuzey, Orta Amerika ve Karayipler rekoru[15]  ABD

(Justin Robinson, Rosey Effiong, Matthew Boling, Alexis Holmes)

3:08.80 WR Budapeşte, Macaristan 19 Ağustos 2023
Okyanusya rekoru[16]  Avustralya

(Bendere Oboya, Anneliese Rubie-Renshaw, Tyler Gunn, Alex Beck)

3:17.00 Gold Coast, Avustralya 12 Haziran 2021

Müsabakalar sırasında kırılan rekorlar ise şu şekildeydi:

Tarih Tur Atlet (ülke) Derece (s) Rekor
2 Ağustos 1. tur  ABD
(Vernon Norwood, Shamier Little, Bryce Deadmon, Kaylyn Brown)
3:07.41 WR
3 Ağustos Final  Hollanda
(Eugene Omalla, Lieke Klaver, Isaya Klein Ikkink, Femke Bol)
3:07.43 AR

Bu etkinlik için 16 millî takım kota alabildi. 14 takım, 4-5 Mayıs 2024 tarihlerinde Bahamalar'ın Nassau kentinde düzenlenen 2024 Dünya Bayrak Yarışları Şampiyonası'nda yapılan karma 4 × 400 metre bayrak yarışının iki turundan doğrudan vize aldı: 1. turdan 8 takım, repesaj turundan 6 takım. Kalan 2 kota ise, 31 Aralık 2022 - 30 Haziran 2024 tarihleri arasında kaydedilen en hızlı derecelere dayanan Dünya Atletizm üst listesinde, henüz kota almamış en yüksek sıralamadaki takımlara verildi.[17][18]

Kalifiye takımlar[18]
Kalifikasyon etkinliği Takımlar Ülkeler
2024 Dünya Bayrak Yarışları Şampiyonası
- Karma 4 × 400 metre bayrak yarışı
1. tur 8
Repesaj turu 6
World Athletics En İyi Listesi 2
Yüksek bir noktadan çekilmiş, mor atletizm pistinin virajında iç kulvarda koşan sekiz atletin fotoğrafı.
Dünya rekorunu kırmadan önce diğer son koşuculardan metrelerce önde olan Amerika Birleşik Devletleri'nden Kaylyn Brown (sağ altta).
Dolu stadyum koltuklarının fotoğrafı ve ortadaki metrelerce uzunluğundaki dijital ekranda "WORLD RECORD" yazısı
Stadyumdaki ekranda dünya rekorunun duyurulması

2 Ağustos akşamı, saat 19.10'da (UTC+2) başlayan ilk turda toplam 16 takım yarıştı. İki serinin her birinde ilk üç sırayı alan takımlar (0Q0) ile genel sıralamada en hızlı iki takım (0q0) olmak üzere 8 takım finale yükseldi.[2]

Birinci seride, Amerika Birleşik Devletleri takımı ilk ayaktan son ayağa kadar yarışı önde götürdü ve 3:07.41'lik derecesiyle yeni bir dünya rekoru (WR) kırdı. Vernon Norwood, Shamier Little, Bryce Deadmon ve Kaylyn Brown'dan oluşan Amerika Birleşik Devletleri takımı, önceki dünya rekorundan bir saniyeden fazla, diğer tüm takımlardan ise üç saniyeden fazla daha hızlıydı.[2][19][20] Fransa takımı 3:10.60 ile ulusal rekor (NR) kırdı; Belçika 3:10.74 ile, Jamaika ise 3:11.06 ile kendi ulusal rekorlarını yeniledi. İsviçre de 3:12.77 ile ulusal rekor kırdı ancak finale kalamadı.[2]

Athletics Weekly yazarı Jason Henderson, bunu ABD takımı için "büyük bir farkla kazanılan bayrak yarışı zaferi" olarak nitelendirdi.[21] The New York Times'tan Marcus Thompson II, Amerikalı atletler hakkında şunları yazdı: "Bacaklarındaki saldırganlığa bakılırsa, dörtlünün dünya rekorunu hedeflediği çok açıktı. Yarışa girerken akıllarındaki ilk şey buydu.""[22] Yarış sonrası röportajda Deadmon ise, "Bugün bunu yapacağımızı düşünmemiştim." ve "Son virajda arka düzlüğü koşarken, 'Vay be, içerisi bayağı gürültülü' dedim. Gerçekten harika bir deneyimdi." ifadelerini kullandı.[22]

İkinci seride ise Büyük Britanya takımı 3:10.61 ile ulusal rekor kırdı. Nijerya takımı da 3:11.99 ile ulusal rekor elde etti ancak finale yükselemedi.[2]

1. tur sonuçları[2]
Sıra Seri Kulvar Ülke Atletler Derece Notlar
1 1 6  Amerika Birleşik Devletleri Vernon Norwood, Shamier Little, Bryce Deadmon, Kaylyn Brown 3:07.41 0Q0, WR, OR
2 1 8  Fransa Muhammad Kounta, Louise Maraval, Téo Andant, Amandine Brossier 3:10.60 0Q0, NR
3 2 4  Büyük Britanya Samuel Reardon, Laviai Nielsen, Alex Haydock-Wilson, Nicole Yeargin 3:10.61 0Q0, NR
4 1 7  Belçika Jonathan Sacoor, Helena Ponette, Kévin Borlée, Naomi Van den Broeck 3:10.74 0Q0, NR
5 2 6  Hollanda Eugene Omalla, Lieke Klaver, Isaya Klein Ikkink, Cathelijn Peeters 3:10.81 0Q0
6 1 2  Jamaika Reheem Hayles, Junelle Bromfield, Zandrion Barnes, Stephenie Ann McPherson 3:11.06 0q0, NR
7 1 5  Polonya Maksymilian Szwed, Marika Popowicz-Drapała, Karol Zalewski, Justyna Święty-Ersetic 3:11.43 0q0, SB
8 2 3  İtalya Luca Sito, Anna Polinari, Edoardo Scotti, Alice Mangione 3:11.59 0Q0
9 2 5  Nijerya Samuel Ogazi, Ella Onojuvwevwo, Ifeanyi Emmanuel Ojeli, Patience Okon George 3:11.99 NR
10 2 7  İrlanda Christopher O'Donnell, Sophie Becker, Thomas Barr, Sharlene Mawdsley 3:12.67
11 1 9  İsviçre Charles Devantay, Giulia Senn, Lionel Spitz, Yasmin Giger 3:12.77 NR
12 1 3  Kenya David Kapirante, Veronica Mutua, Boniface Mweresa, Mercy Chebet 3:13.13
13 1 4  Bahamalar Wendell Miller, Javonya Valcourt, Alonzo Russell, Quincy Penn 3:14.58
14 2 2  Ukrayna Oleksandr Pohorilko, Tetyana Melnik, Danilo Danilenko, Maryana Şostak 3:15.51
15 2 9  Almanya Jean Paul Bredau, Alica Schmidt, Manuel Sanders, Eileen Demes 3:15.63
16 2 8  Dominik Cumhuriyeti Erick Joel Sánchez, Milagros Durán, Robert King, Anabel Medina 3:18.39
Mor atletizm pistinde koşan sekiz atletin önden çekilmiş fotoğrafı
Finalin ilk ayağındaki sekiz koşucunun tamamı
Yan taraftan çekilmiş, baton tutan iki koşucu atletinfotoğrafı
Hollanda'dan Femke Bol Belçika'dan Naomi Van den Broeck'i geçmek üzere.

3 Ağustos akşamı, saat 20.55'te (UTC+2) başlayan finalde sekiz takım yarıştı. Yarış sırasında hafif yağmur yağıyordu.[1]

İlk ayakta, Belçika'dan Alexander Doom bayrağı ilk teslim eden atlet oldu. Onu Amerika Birleşik Devletleri'nden Vernon Norwood ve Büyük Britanya'dan Samuel Reardon izledi. Hollanda'dan Eugene Omalla ise bayrağı altıncı sırada devretti. İkinci ayakta, Amerika Birleşik Devletleri'nden Shamier Little liderliğe yükselerek bayrağı Belçika'dan Helena Ponette, Hollanda'dan Lieke Klaver ve Büyük Britanya'dan Laviai Nielsen'in önünde teslim etti. Üçüncü ayakta, Belçika'dan Jonathan Sacoor bayrak değişiminde takımını yeniden liderliğe taşıdı. Onu Amerika Birleşik Devletleri'nden Bryce Deadmon, Büyük Britanya'dan Alex Haydock-Wilson ve Hollanda'dan Isaya Klein Ikkink takip etti. Son ayakta ise Hollanda'dan Femke Bol, 200-300 metreler arasında Belçika'dan Naomi Van den Broeck'e yetişti, ardından son 100 metrede hem Büyük Britanya'dan Amber Anning'i hem de Amerika Birleşik Devletleri'nden Kaylyn Brown'ı geçerek liderliği aldı.[1][23]

Hollanda takımı, 3:07.43'lük derecesiyle Avrupa rekoru (AR) kırarak yarışı kazandı. Bu süre, bir gün önce kırılan dünya rekorundan yalnızca 0.02 saniye daha yavaştı. Amerika Birleşik Devletleri, 3:07.74 ile ikinci, Büyük Britanya ise 3:08.01 ile ulusal rekor (NR) kırarak üçüncü oldu. Madalya dışında kalan Belçika, 3:09.36 ile ulusal rekor elde etti. Fransa takımı, üçüncü bayrak değişiminde diğer atletleri engellediği gerekçesiyle (TR17.1.2) diskalifiye (0DSQ0) edildi.[1][24] Yarışın en hızlı erkek koşucusu 44.01 saniyelik derecesiyle Sacoor, en hızlı kadın koşucusu ise 48.00 saniyelik ara zaman ile Bol oldu.[1]

The New York Times'tan Mark Puleo, "Hollanda'nın efsane 400 metre yıldızının, ana branşı 400 metre engelli olmasına rağmen, karma 4 × 400 metrede sürpriz bir şekilde yer aldığını" yazdı.[25] Reuters'tan Lori Ewing, "Femke Bol, Hollanda'yı zafere taşıyan muhteşem bir son tur koştu." ifadelerini kullandı.[26] Athletics Weekly'den Jason Henderson, Bol için "Uzun boylu Hollandalı atlet, Hollanda'yı mücadeleci bir dördüncülükten alıp birinciliğe taşıyan göz kamaştırıcı bir görüntü sundu." dedi.[27] NBC News'ten Rohan Nadkarni, Bol'un üç rakibini geçerek altını kazandığı bu son etabı "Paris'in simge anlarından biri" olarak nitelendirdi.[3] Hollanda gazetesi Algemeen Dagblad ise manşetinde Hollanda'nın zaferini "Sansasyonel!" olarak duyurdu.[28]

Yarış sonrası röportajda Bol, "Sadece bastım ve gittim. Bu kez yalnızca bir madalya istiyorduk, altın olacağını düşünmemiştik. Ama altını aldık ve olimpiyat şampiyonu olduk. Bizim gibi küçük bir ülke için bu kesinlikle çılgınca." dedi.[26] Anning, son bölüm hakkında (Brown ve Bol'a atıfla) şunları söyledi: "Takım arkadaşımı önümde gördüm ve zorlamaya devam etmek istedim ama Femke'nin geldiğini biliyordum. Asla bırakmak istemedim. Onlar işlerini yapmıştı, benim de bitirmem gerekiyordu. Madalya istiyordum ve payıma düşeni yaptım. Harika bir takımım var ve benim yapabileceğim tek şey onların başlattığını bitirmekti."[29] Norwood ise takımı hakkında, "Yapmamız gerekeni aynen yaptık. Hâlâ dünya rekorunun sahibiyiz ve bununla gurur duymaktan daha mutlu olamam." dedi."[26]

Final sonuçları[1]
Sıra Kulvar Ülke Atletler Derece Notlar
1., altın madalya sahibi 7  Hollanda Eugene Omalla, Lieke Klaver, Isaya Klein Ikkink, Femke Bol 3:07.43 AR
2., gümüş madalya sahibi 5  Amerika Birleşik Devletleri Vernon Norwood, Shamier Little, Bryce Deadmon, Kaylyn Brown 3:07.74
3., bronz madalya sahibi 8  Büyük Britanya Samuel Reardon, Laviai Nielsen, Alex Haydock-Wilson, Amber Anning 3:08.01 NR
4 4  Belçika Alexander Doom, Helena Ponette, Jonathan Sacoor, Naomi Van den Broeck 3:09.36 NR
5 2  Jamaika Raheem Hayles, Junelle Bromfield, Zandrion Barnes, Stephenie Ann McPherson 3:11.67
6 9  İtalya Luca Sito, Giancarla Trevisan, Edoardo Scotti, Alice Mangione 3:11.84
7 3  Polonya Maksymilian Szwed, Justyna Święty-Ersetic, Karol Zalewski, Alicja Wrona-Kutrzepa 3:12.39
6  Fransa Muhammad Abdallah Kounta, Louise Maraval, Fabrisio Saïdy, Amandine Brossier 0DSQ0 TR17.1.2

Mayıs 2025'te Omalla, bu etkinlikten kazandığı altın madalyasını Heritage Auctions aracılığıyla 57.000 dolar karşılığında sattı.[30][31][32] Eleştirilerin ardından Omalla, sosyal medyada bir açıklama yayımladı: "Madalyayı açık artırmaya çıkarma kararımın bazıları tarafından açgözlülük ya da saygısızlık olarak algılanmış olabileceğini anlıyorum. Bu yüzden şunu netleştirmek istiyorum: Bu karar maddi sorunlardan kaynaklanmıyor ve kesinlikle kendimi zenginleştirmek için alınmış değil."[33] Daha önce Uganda'da yaşamış ve Hollanda adına yarışmadan önce bu Afrika ülkesini temsil etmiş olan Omalla, elde edilecek gelirin kullanım amacını şöyle açıkladı: "Gelirin büyük bir kısmı, ebeveynlerimin hayır kurumu olan Child's Destiny of Hope (CDhope)'a bağışlanacak. Bu kuruluş Uganda'daki çocuklar için eğitim, sağlık hizmetleri ve yaşamı iyileştirici destek alanlarında çalışıyor. Kalan kısmı ise, hayallerimin peşinden gidebilmem için her şeylerini feda eden ailemi desteklemek için kullanılacak."[33][34]

  1. ^ a b Bu atlet yalnızca finalde yarıştı, 1. turda yarışmadı.[1][2]
  2. ^ a b Bu atlet 1. turda yarıştı, ancak finalde yerini başka bir atlete bıraktı.[1][2]
  1. ^ a b c d e f g "Athletics – 4 x 400m Relay Mixed – Final – Results – Revised", Olympics.com, 5 August 2024. Archived 16 August 2024. Retrieved 31 May 2025.
  2. ^ a b c d e f g "Athletics – 4 x 400m Relay Mixed – Round 1 – Results – Revised", Olympics.com, 3 Ağustos 2024. 16 Ağustos 2024 tarihinde arşivlendi. Erişim tarihi: 31 Mayıs 2025.
  3. ^ a b Rohan Nadkarni, "Olympics recap: What you missed in swimming, gymnastics, track and field, and more", NBC News, 4 Ağustos 2024. Erişim tarihi: 4 Haziran 2025.
  4. ^ "4x400 Metres Relay 4 Mart 2025 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.", Dünya Atletizm Birliği. Erişim tarihi: 31 Mayıs 2025.
  5. ^ "Key competition decisions made at 227th World Athletics Council Meeting" (basın bülteni), Dünya Atletizm Birliği, 15 Mart 2022. Erişim tarihi: 31 Mayıs 2025.
  6. ^ "What a Finish! 💨 | Mixed 4x400m Relay Final Highlights | #Paris2024 #Olympics, TNT Sports on YouTube, 3 Ağustos 2024. Erişim tarihi: 2 Kasım 2025.
  7. ^ Wilson, Steve (31 Temmuz 2021). "Poland makes history with Olympic mixed 4x400m win". Dünya Atletizm Birliği. 4 Temmuz 2025 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 4 Ağustos 2024. 
  8. ^ "Paris 2024 - Olympic Schedule - Athletics", Olympics.com. 24 Mart 2024 tarihinde arşivlendi. Erişim tarihi: 29 Haziran 2024.
  9. ^ "All time Top lists – Senior – 4 x 400 Metres Relay mixed 9 Temmuz 2024 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.", Dünya Atletizm Birliği, 29 Haziran 2024. Erişim tarihi: 29 Haziran 2024.
  10. ^ "Season Top Lists – Senior 2024 – 4 x 400 Metres Relay mixed 13 Kasım 2024 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.", Dünya Atletizm Birliği, 2024. Erişim tarihi: 29 Haziran 2024.
  11. ^ "Toplists – All time Top lists – Senior – 4x400 Metres Relay mixed – Africa", Dünya Atletizm Birliği. Erişim tarihi: 31 Mayıs 2025.
  12. ^ "Toplists – All time Top lists – Senior – 4x400 Metres Relay mixed – Asia", Dünya Atletizm Birliği. Erişim tarihi: 31 Mayıs 2025.
  13. ^ "Toplists – All time Top lists – Senior – 4x400 Metres Relay mixed – Europe", Dünya Atletizm Birliği. Erişim tarihi: 31 Mayıs 2025.
  14. ^ "Toplists – All time Top lists – Senior – 4x400 Metres Relay mixed – South America", Dünya Atletizm Birliği. Erişim tarihi: 31 Mayıs 2025.
  15. ^ "Toplists – All time Top lists – Senior – 4x400 Metres Relay mixed – North and Central America", Dünya Atletizm Birliği. Erişim tarihi: 31 Mayıs 2025.
  16. ^ "Toplists – All time Top lists – Senior – 4x400 Metres Relay mixed – Oceania", Dünya Atletizm Birliği. Erişim tarihi: 31 Mayıs 2025.
  17. ^ Sean McAlister, "How to qualify for athletics at Paris 2024. The Olympics qualification system explained 22 Aralık 2022 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.", Olympics.com, 20 Aralık 2022. Erişim tarihi: 29 Haziran 2024.
  18. ^ a b "Road to Paris 24 – Mixed 4x400 Metres Relay", Dünya Atletizm Birliği. Erişim tarihi: 31 Mayıs 2025.
  19. ^ Sam Brief, "World Record: U.S. mixed 4x400m relay team makes history in Paris, NBC Olympics, 3 Ağustos 2024. Erişim tarihi: 2 Kasım 2025.
  20. ^ Marcus Thompson II, "U.S. mixed relay team sets world record in 4×400 prelim, but eyes more: ‘We're going to do it again'", The New York Times, 9 August 2024. Retrieved 2 November 2025.
  21. ^ Jason Henderson, "World record for United States in mixed 4x400m in Paris", Athletics Weekly, 18 Şubat 2025. Erişim tarihi: 31 Mayıs 2025.
  22. ^ a b Marcus Thompson II, "U.S. mixed relay team sets world record in 4×400 prelim, but eyes more: 'We're going to do it again'", The New York Times, 2 Ağustos 2024. Erişim tarihi: 31 Mayıs 2025.
  23. ^ "What a Finish! 💨 | Mixed 4x400m Relay Final Highlights | #Paris2024 #Olympics", Eurosport on YouTube, 3 Ağustos 2024. Erişim tarihi: 31 Mayıs 2025.
  24. ^ "Paris 2024 : Kounta (Efsra Reims) disqualifié avec le relais mixte 4 x 400 m" (Fransızca), L'Union, 3 Ağustos 2024. Erişim tarihi: 5 Haziran 2025.
  25. ^ Mark Puleo, "Bol leads the Netherlands to gold in the 4x400m mixed relay!", The New York Times, 3 Ağustos 2024. Erişim tarihi: 31 Mayıs 2025.
  26. ^ a b c "Inspired Bol leads Dutch to mixed relay glory", Reuters, 3 Ağustos 2024. Erişim tarihi: 31 Mayıs 2025.
  27. ^ Jason Henderson, "Femke Bol's amazing anchor seals mixed relay gold for Netherlands", Athletics Weekly, 18 Şubat 2025. Erişim tarihi: 31 Mayıs 2025.
  28. ^ "Sensationeel! Estafetteploeg verrast topfavoriet VS en knalt na inhaalrace van Femke Bol naar goud" (Felemenkçe), Algemeen Dagblad, 3 Ağustos 2024. Erişim tarihi: 31 Mayıs 2025.
  29. ^ "Bronze for Mixed 4x400m relay at Paris 2024", British Athletics, 3 Ağustos 2024. Erişim tarihi: 31 Mayıs 2025.
  30. ^ Marley Dickinson, "Paris Olympic relay gold medal listed for auction", Canadian Running, 9 Mayıs 2025. Erişim tarihi: 2 Kasım 2025.
  31. ^ "2024 Paris Summer Olympics Gold Medal Presented to Netherlands | LOT #82227", Heritage Auctions. Archived 31 Mayıs 2025. Erişim tarihi: 1 Haziran 2025.
  32. ^ "Omalla veilde olympisch goud voor 57.000 dollar voor goed doel: 'Een grote zegen'" (Felemenkçe), NOS, 9 Haziran 2025. Erişim tarihi: 30 Haziran 2025.
  33. ^ a b "Atleet Omalla legt veiling olympische medaille uit: 'Geld gaat naar goed doel en familie'" (Felemenkçe), NOS, 12 Mayıs 2025. Erişim tarihi: 1 Haziran 2025.
  34. ^ "Nederlandse atleet Omalla veilt zijn sensationele gouden medaille van Parijs" (Felemenkçe), NOS, 9 Mayıs 2025. Erişim tarihi: 1 Haziran 2025.

Dış bağlantılar

[değiştir | kaynağı değiştir]