2022 Formula 1 sezonu

Vikipedi, özgür ansiklopedi
F1.svg
2022 FIA Formula 1 Dünya Şampiyonası sezonu
Önceki: 2021 Sonraki: 2023
PilotlarPistlerYarışlar

2022 Formula 1 sezonu motor sporlarının en üst düzey yönetici organizasyonu Uluslararası Motorsporları Federasyonu tarafından en üst seviye açık tekerlekli tek koltuklu yarış serisi olarak tanınan Formula 1 Dünya Şampiyonasının 73. sezonudur. Pilotlar ve takımlar, pilotlar şampiyonluğu ve markalar şampiyonluğunu hedefleyecektir. Şampiyona 22 yarış üzerinden gerçekleşektir, 2022 FIFA Dünya Kupası ile çakışmaması için son yıllarda olandan erken bitmesi planlanmaktadır.

2022 sezonunda Formula 1 regülasyonlarında önemli değişiklikler beklenmektedir. Normal şartlarda 2021 sezonu için planlanan bu değişiklikler, COVID-19 pandemisi nedeniyle bir sezon ertelenmiştir.[1]

Şampiyonanın son pilotlar şampiyonu (2021) Red Bull Racing pilotu Max Verstappen, son takımlar şampiyonu Mercedes-AMG F1 takımı olmuştur.

Takımlar[değiştir | kaynağı değiştir]

Aşağıda 2022 yılında yarışmak için sözleşmesi bulunan sürücüler ve markalar listelenmiştir. Bütün takımlar, Pirelli marka lastiklerle yarışacaklardır.[2]Her takımın iki zorunlu arabasında birer tane olmak üzere en az iki sürücüsü olmak zorundadır.

2022 Formula 1 sezonunda yarışan takımlar ve sürücüler
Takım Marka Şasi Güç ünitesi Sürücü
No. Sürücü adı Yarışlar
İsviçre Alfa Romeo F1 Team Orlen Alfa Romeo-Ferrari C42[3] Ferrari 066/7 24 Çin Zhou Guanyu 1-16
77 Finlandiya Valtteri Bottas 1-16
İtalya Scuderia AlphaTauri AlphaTauri-RBPT AT03[4] Red Bull RBPTH001[5][6] 10 Fransa Pierre Gasly 1-16
22 Japonya Yuki Tsunoda 1-16
Fransa BWT Alpine F1 Team[7] Alpine-Renault A522[8] Renault 14 İspanya Fernando Alonso 1-16
31 Fransa Esteban Ocon 1-16
Birleşik Krallık Aston Martin Aramco Cognizant F1 Team[9] Aston Martin Aramco-Mercedes AMR22[10] Mercedes-AMG F1 M13 5 Almanya Sebastian Vettel 3-16
18 Kanada Lance Stroll 1-16
27 Almanya Nico Hülkenberg 1-2
İtalya Scuderia Ferrari Ferrari F1-75[11] Ferrari 066/7 16 Monako Charles Leclerc 1-16
55 İspanya Carlos Sainz Jr. 1-16
Amerika Birleşik Devletleri Haas F1 Team Haas-Ferrari VF-22[12] Ferrari 066/7[13] 20 Kevin Magnussen[14] 1-16
47 Almanya Mick Schumacher 1-16
Birleşik Krallık McLaren F1 Team McLaren-Mercedes MCL36[15] Mercedes-AMG F1 M13 3 Avustralya Daniel Ricciardo 1-16
4 Birleşik Krallık Lando Norris 1-16
Almanya Mercedes-AMG Petronas F1 Team Mercedes F1 W13[12] Mercedes-AMG F1 M13 44 Birleşik Krallık Lewis Hamilton 1-16
63 Birleşik Krallık George Russell 1-16
Avusturya Oracle Red Bull Racing[16] Oracle Red Bull Racing-RBPT RB18[17] Red Bull RBPTH001[5][6] 1 Hollanda Max Verstappen 1-16
11 Meksika Sergio Pérez 1-16
Birleşik Krallık Williams Racing Williams-Mercedes FW44[18] Mercedes-AMG F1 M13[19] 6 Kanada Nicholas Latifi 1-16
23 Tayland Alexander Albon 1-15
45 Hollanda Nyck de Vries 16-
Kaynak:[20]
Bir önceki sezonun şampiyonu Max Verstappen.

Takım değişiklikleri[değiştir | kaynağı değiştir]

2018'den beri takımın öncülü Toro Rosso'yla beraber AlphaTauri'ye, 2019'dan beri ise Red Bull Racing'e motor sağlayan Honda; 2020 yılında 2022 sezonundan itibaren motor sağlamayacağını açıkladı.[21] Bunun üzerine Red Bull, Honda ile F1 motorunun üretim ve gelişim programını devralma konusunda anlaşarak motoru kendi bünyesine dahil etti.[22] Red Bull sonrasında bu karardan önce takımın 2022 sezonunda kullanılacak motor için Ferrari ile görüştüğünü açıkladı.[23] Takım ayrıca eğer 2025'e kadar motor gelişiminin dondurulması kararı alınmasaydı Formula 1'den çekilmeyi düşündüklerini de belirtti.[24]

Sürücü değişiklikleri[değiştir | kaynağı değiştir]

2021 Hollanda Grand Prix'sinden önce Kimi Räikkönen, sezonun sonunda emekli olacağını açıkladı ve 19 sezonluk Formula 1 kariyerini sonlandırdı. Räikkönen'in yerine 2021 sonunda Mercedes'ten ayrılan Valtteri Bottas geçti. Bottas'ın koltuğuna ise George Russell geçti. Williams'ın boşalan koltuğunu ise eski Red Bull pilotu Alexander Albon doldurdu. Formula 2 pilotu Guanyu Zhou, 2021'in sonunda Alfa Romeo'dan ayrılan Antonio Giovinazzi'nin yerine geçti. Zhou, Formula 1'de yarışan ilk Çinli pilot oldu.

Normal şartlarda Nikita Mazepin, Haas'taki 2. sezonunu geçirecekti. Fakat Rusya'nın Ukrayna'yı istilası ve Uralkali'nin isim sponsorluğunu iptal etmesinin ardından sözleşmesi feshedildi. Yerine daha önce en son 2020'de takımla yarışan Kevin Magnussen geçti.

Sezon ortası değişiklikleri[değiştir | kaynağı değiştir]

Bahreyn Grand Prix'si öncesinde Sebastian Vettel'in COVID-19 testi pozitif çıktı. Aston Martin onun yerini 2020 Eifel Grand Prix'te Racing Point adına yarışan yedek sürücü Nico Hülkenberg aldı. Daha sonraki Suudi Arabistan Grand Prix'sinde de Vettel'in yerini Nico Hülkenberg doldurdu.

Serbest antrenman sürücüleri[değiştir | kaynağı değiştir]

Üç sürücü, serbest antrenman oturumlarında araç kullandı. İspanya Grand Prix'te Red Bull Racing adına Jüri Vips, Williams Racing adına Nyck de Vries, Alfa Romeo adına Robert Kubica yarıştı.

Takvim[değiştir | kaynağı değiştir]

2022'de bir Grand Prix'e ev sahipliği yapması planlanan ülkeler yeşil renkle, ev sahibi pistler ise siyah nokta ile gösterilmiştir. Eski ev sahibi ülkeler koyu gri renk ile gösterilirken eski pistler beyaz nokta ile gösterilmiştir.

2022 takvimi, yerel hükümetler ve Formula One Group tarafından belirlenen ve izin verilen COVID-19 düzenlemelerine bağlı olan 22 yarıştan oluşur.

# Grand Prix Pist Tarih
1 Bahreyn Grand Prix Bahreyn Bahreyn Uluslararası Pisti, Sakhir 20 Mart
2 Suudi Arabistan Grand Prix Suudi Arabistan Jeddah Corniche Pisti, Cidde 27 Mart
3 Avustralya Grand Prix Avustralya Albert Park Pisti, Melbourne 10 Nisan
4 Emilia Romagna Grand Prix İtalya Autodromo Enzo e Dino Ferrari, Imola 24 Nisan
5 Miami Grand Prix Amerika Birleşik Devletleri Miami Uluslararası Otodromu, Miami Gardens, Florida 8 Mayıs
6 İspanya Grand Prix İspanya Circuit de Barcelona-Catalunya, Montmeló 22 Mayıs
7 Monako Grand Prix Monako Circuit de Monaco, Monako 29 Mayıs
8 Azerbaycan Grand Prix Azerbaycan Bakü Şehir Pisti, Bakü 12 Haziran
9 Kanada Grand Prix Kanada Circuit Gilles Villeneuve, Montréal 19 Haziran
10 Britanya Grand Prix Birleşik Krallık Silverstone Pisti, Silverstone 3 Temmuz
11 Avusturya Grand Prix Avusturya Red Bull Ring, Spielberg 10 Temmuz
12 Fransa Grand Prix Fransa Circuit Paul Ricard, Le Castellet 24 Temmuz
13 Macaristan Grand Prix Macaristan Hungaroring, Mogyoród 31 Temmuz
14 Belçika Grand Prix Belçika Circuit de Spa-Francorchamps, Stavelot 28 Ağustos
15 Hollanda Grand Prix Hollanda Circuit Zandvoort, Zandvoort 4 Eylül
16 İtalya Grand Prix İtalya Autodromo Nazionale di Monza, Monza 11 Eylül
17 Singapur Grand Prix Singapur Marina Bay Sokak Pisti, Singapur 2 Ekim
18 Japonya Grand Prix Japonya Suzuka Pisti, Suzuka 9 Ekim
19 Birleşik Devletler Grand Prix Amerika Birleşik Devletleri Circuit of the Americas, Austin 23 Ekim
20 Meksiko Grand Prix Meksika Autódromo Hermanos Rodríguez, Meksiko 30 Ekim
21 São Paulo Grand Prix Brezilya Autódromo José Carlos Pace, São Paulo 13 Kasım
22 Abu Dabi Grand Prix Birleşik Arap Emirlikleri Yas Marina Pisti, Abu Dhabi 20 Kasım
Kaynak:[25][26]

Takvim değişiklikleri[değiştir | kaynağı değiştir]

Regülasyon değişiklikleri[değiştir | kaynağı değiştir]

Yarış kontrolü[değiştir | kaynağı değiştir]

2019'da Charlie Whiting'in ölümünden bu yana yarış direktörü olarak görev yapan Michael Masi, 2021 Abu Dabi Grand Prix'sine yönelik bir soruşturma sonrasında yarış direktörlüğü görevinden alındı. Yarış kontrolünün yeniden yapılandırmasının bir parçası olarak, Masi'nin yerini eski DTM yarış direktörü Niels Wittich ve Dünya Dayanıklılık Şampiyonası yarış direktörü Eduardo Freitas aldı. İkili, görevi dönüşümlü olarak üstlendi. Whiting'in eski yardımcısı Herbie Blash, yarış direktörünün daimi kıdemli danışmanı olarak atandı.

FIA ayrıca, futboldaki VAR sistemine çok benzeyen yeni bir sanal yarış kontrol sistemi getirdi ve yarış yetkililerine lobi yapan takım iletişimlerine yasak koydu. Takımlar ve FIA yetkilileri arasındaki radyo konuşmaları da yarış yetkililerini korumak için artık televizyonda da yayınlanmaktadır. Prosedürler, 2021 Abu Dabi Grand Prix tartışmalarının ardından Formula 1 Spor Danışma Komitesi tarafından yeniden değerlendirildi ve sezon başlamadan önce sunuldu.

Teknik düzenlemeler[değiştir | kaynağı değiştir]

2022 yılındaki F1 otomobillerin görünümü

2022 Dünya Şampiyonası'nda arabalar için büyük çapta teknik düzenlemeler getirildi. Bu değişikliklerin 2021'de ilk defa araçlarda yer alması ve takımların 2020 boyunca araçlarını geliştirmesi planlanmıştı. Ancak, düzenlemelerin getirilmesi COVID-19 pandemisi nedeniyle 2022 şampiyonasına ertelendi.[1] Gecikme duyurulduktan sonra, takımların 2020 takvim yılı boyunca 2022 araçlarını geliştirmeleri yasaklandı.[31] Sezon öncesinde FIA, griddeki en hızlı ve en yavaş takımlar arasındaki performans farkının 2021'e kıyasla yarı yarıya azalacağını tahmin ettiğini söyledi.[32]


2017 ve 2021 arasında geliştirilen F1 araçları, yüksek yere basma gücü ürettiği için arkasındaki araca çok fazla kirli hava vermektedir. Arkaya verilen kirli hava, takip eden aracın yere basma gücünü önemli ölçüde azaltmaktadır. Bu azalma neticesinde tekerlek tekerleğe mücadele ve geçiş oldukça zorlaşmıştır.[33] Bu doğrultuda, geçiş imkanını sınırlayan kirli havayı engellemek için yeni teknik düzenlemelerin geliştirilmesi konusunda adımlar atılmaya başlandı ve sürücülere danışıldı.[34][35] FIA, düzenlemelerin yayınlanmasıdan önce açıkları tespit etmek ve kapatmakla görevli uzman bir çalışma grubu ve mühendisler komitesi oluşturdu. Kurallardaki boşlukların ortadan kaldırılması, teoride, bir takımın baskın bir araca sahip olmasını engelleyecek ve araçları geliştirirken daha yakın rekabete izin verecektir. Bu felsefe, yeni düzenlemelerin önemli bir amacıydı. Red Bull otomobil tasarımcısı Adrian Newey, yönetmelik değişikliklerinin 1983 sezonundan bu yana Formula 1'deki en önemli değişiklik olduğunu belirtti.[36]

Aerodinami ve şasi[değiştir | kaynağı değiştir]

Teknik düzenlemeler, 1980'lerde yasaklanmasından bu yana ilk kez yer etkisinin kullanımını sunacak.[37] Bu, şasinin basitleştirilmesiyle örtüşecek ve otomobilin alt tarafındaki aerodinamik tutuşun birincil kaynağı haline getirecek. Ayrıca yer etkisi, araçların ardından gelen kirli havayı azaltmayı, sürücülerin önceki yıllara kıyasla benzer bir yere basma kuvveti seviyesini korumayı ve birbirlerini daha yakından takip etmelerini hedefliyor. Aerodinamikte daha fazla değişiklik yapılması, ekiplerin ön tekerleklerin etrafındaki hava akışını kontrol etme yeteneğini sınırlamayı ve otomobillerin sürükleme etkisini daha da azaltmayı amaçlıyor. Bu durumda, arabanın gövdesi etrafındaki hava akışını manipüle eden karmaşık aerodinamik ögeler içeren bargeboardlar da ortadan kaldırılacak.[38] Ön kanat ve uç plakalar basitleştirilerek aerodinamik öğelerin sayısı ve karmaşıklığı azaltılacak.[39] Ön kanat, 2022 öncesi tasarımların aksine, monokok altında bir boşluk oluşturan ve kanadın destekler yoluyla buruna bağlandığı, böylece kanadın daha geniş yüzey alanı ve arabanın altındaki hava akışına yol açacağı tasarım yerine, doğrudan burun konisine bağlanıyor. Arka kanatlar, önceki yıllara göre daha geniş ve daha yükseğe monte edilecek. Takımların, bir otomobilin egzoz gazlarını yere basma kuvveti oluşturmak için kullanmasını sınırlamak için ek kısıtlamalar getirilecek. Sarı bayraklar, güvenlik araçları ve buna dair riskleri en aza indirgemek ve bileşenlerin kırılma riskini azaltmak için karoserin kauçukla kaplanması gerekecek. FIA Çalışma grubu tarafından yayınlanan rakamlara göre, 2019 yılındaki bir araç başka bir otomobili takip ederken standart yere basma gücünün %45'ini kaybederken, 2022 yılındaki bir otomobil, %14'ünü kaybedecek.[40]

Ayrıca takımlar, hem bir yarış hafta sonu boyunca hem de şampiyona boyunca araca getirebilecekleri aerodinamik güncellemeleri daha az yapabilecek.[41][42] Bu kurallar rekabet seviyelerini daha da artırmak için getirildi. 2021 yönetmeliklerini 2022'ye erteleme kararının ardından, arabaların aerodinamik gelişimi 28 Mart 2020'den 2020'nin sonuna kadar yasaklandı.[43][44]

2021'de FIA, aerodinamik testleri düzenlemek için ölçek sistemi tanıttı. Bu sistem, bir önceki yılın Dünya Üreticiler Şampiyonası sıralamasında en az başarılı olan takımlara aerodinamik testler için ek süre imkanı tanıyor.[45][46] Bunun tersine, en başarılı takımlara test için daha az zaman verilecek. Bu sistem, 2021 yılında da denendi.[47]

Güç ünitesi[değiştir | kaynağı değiştir]

2022 motor düzenlemeleriyle ilgili tartışmalar 2017'de başladı ve Mayıs 2018'de sonuçlandırıldı. Önerilen düzenlemeler, motorda kullanılan teknolojiyi basitleştirmek ve maksimum devir sınırını 3.000 rpm kadar yükseltmek için motor jeneratör ünitesi ısısının (MGU-H) kaldırılmasını içeriyordu.[48][49] Diğer teklifler de, motor teknolojisini basitleştirirken sporu yeni girenler için daha çekici hale getirmek için tasarlandı. Ancak, hiçbir yeni güç ünitesi tedarikçisi 2022'de spora girmeyi taahhüt etmediğinden, mevcut tedarikçiler genel geliştirme maliyetlerini azaltmak amacıyla mevcut güç ünitesi formülünü korumayı kabul etti. Bu şekilde, 2022 teknik regülasyonlarında güç ünitesine dair herhangi bir değişiklik olmadı.[50]

Bunun dışında 2022 araçlarında organik bileşenlerin hacimce %5,75 olduğu E5 yakıtı yerine etanol oranının %10 olduğu E10 yakıtları kullanılacak. Yeni kullanılacak E10 yakıtlarının 20 beygir güç kaybettirdiği iddia edildi.[51]

Lastikler[değiştir | kaynağı değiştir]

Şampiyona 13 inç (33 cm) tekerleklerden 18 inç (46 cm) tekerleklere taşınacak.[52] 18 inç jantlar, değişiklikleri test etmek için ilk kez 2020'de Formula 2 Şampiyonasında tanıtıldı. Bunun dışında, lastik ısıtıcı battaniyelerin (kullanılmadığı zaman lastikleri optimum çalışma sıcaklığında tutmak için tasarlanmış elektrikli battaniyeler) kullanımının yasaklanması önerildi, ancak bu karar daha sonra lastik tedarikçisi Pirelli'nin muhalefeti üzerine tersine çevrildi.[53] Lastik ısıtıcı battaniyeler, bunun yerine standart bir ekipman haline gelecek. Pirelli resmi lastik ortağı ve tedarikçisi olmaya devam ederken, BBS yeni ortak olacak ve jantları tedarik edecek.[54][55]

19 Şubat'ta FIA tarafından onaylanan karara göre artık sürücülerin tamamı yarışa istedikleri lastiklerle başlayabilecek.[56] Önceki kurala göre, eğer bir pilot sıralama turlarında Q3 seansına kaldıysa, Q2 seansındaki en hızlı turunu attığı lastiklerle yarışa çıkmak zorundaydı. Bu durum genellikle Q2 seansına daha sert lastiklerle çıkan üst sıra takımlarını etkilemezken, Q3 seansına kalan orta sıra takımları Q3 seansına çıkma başarısı göstermelerine rağmen, Q2'de elenen takımlara karşı dezavantajlı duruma düşüyordu. Bu kural değişikliğiyle beraber bu durum ortadan kalkmış oldu.

Klasmandaki yeni kurallar[değiştir | kaynağı değiştir]

2021 yılında 3 yarış hafta sonunda Sprint sıralama formatı uygulanmıştı ve 2022 yılında da aynı şekilde 3 yarış hafta sonunda (Emilia Romagna, Avusturya ve Brezilya'da) sprint yarışları düzenlenecek. Ancak 2021 yılında 1. ve 3. sıradaki sürücülere kadar 1 ile 3 arasında puan dağıtılırken, 2022 yılında 1. ve 8. sıradaki sürücülere kadar 1 ile 8 puan arasında puanlar dağıtılacak.[57] Geçen sezonun aksine cuma günü yapılan sıralama turlarında en hızlı turu atan sürücü "Pol pozisyonu" ödülünün sahibi kabul edilecek. Önceki sistemde cumartesi günü sprint yarışını 1. tamamlayan sürücü "Pol pozisyonu" ödülünün sahibi olurdu.

Bunun dışında 2021 Belçika Grand Prix'inde sadece 2 tur boyunca güvenlik aracı arkasında turlanmasına rağmen sürücülere yarı puan dağıtılmasının tartışma yaratmasının ardından FIA, %100'ü tamamlanamayan yarışlar için yeni kurallar getirdi. Kurallar şu şekilde değiştirildi:

  • 2022 yılından itibaren sürücülere puan verilmesi için liderin en az 2 tur güvenlik aracı olmadan turlaması gerekecek.
  • 2 tur ile toplam yarışın %25'i arasında tur atıldıysa sadece ilk 5 sürücü sırasıyla 6-4-3-2-1,
  • Toplam yarışın %25'i ile %50'si arasında tur atıldıysa ilk 9 sürücü sırasıyla 13-10-8-6-5-4-3-2-1,
  • %50 ile %75 arasında tur atıldıysa ilk 10 pilot sırasıyla 19-14-12-9-8-6-5-3-2-1 puan alacak.[57]
  • Eğer yarışın %75'inden fazlası koşulduysa sürücüler tam puan alacak.

Sonuçlar ve puan durumu[değiştir | kaynağı değiştir]

Grand Prix[değiştir | kaynağı değiştir]

Hafta Grand Prix Pol pozisyonu En hızlı tur Kazanan sürücü Kazanan takım Rapor
1 Bahreyn Bahreyn Grand Prix Monako Charles Leclerc Monako Charles Leclerc Monako Charles Leclerc İtalya Ferrari Rapor
2 Suudi Arabistan Suudi Arabistan Grand Prix Meksika Sergio Pérez Monako Charles Leclerc Hollanda Max Verstappen Avusturya Red Bull Racing-RBPT Rapor
3 Avustralya Avustralya Grand Prix Monako Charles Leclerc Monako Charles Leclerc Monako Charles Leclerc İtalya Ferrari Rapor
4 İtalya Emilia Romagna Grand Prix Hollanda Max Verstappen Hollanda Max Verstappen Hollanda Max Verstappen Avusturya Red Bull Racing-RBPT Rapor
5 Amerika Birleşik Devletleri Miami Grand Prix Monako Charles Leclerc Hollanda Max Verstappen Hollanda Max Verstappen Avusturya Red Bull Racing-RBPT Rapor
6 İspanya İspanya Grand Prix Monako Charles Leclerc Meksika Sergio Pérez Hollanda Max Verstappen Avusturya Red Bull Racing-RBPT Rapor
7 Monako Monako Grand Prix Monako Charles Leclerc Birleşik Krallık Lando Norris Meksika Sergio Pérez Avusturya Red Bull Racing-RBPT Rapor
8 Azerbaycan Azerbaycan Grand Prix Monako Charles Leclerc Meksika Sergio Pérez Hollanda Max Verstappen Avusturya Red Bull Racing-RBPT Rapor
9 Kanada Kanada Grand Prix Hollanda Max Verstappen İspanya Carlos Sainz Jr. Hollanda Max Verstappen Avusturya Red Bull Racing-RBPT Rapor
10 Birleşik Krallık Britanya Grand Prix İspanya Carlos Sainz Jr. Birleşik Krallık Lewis Hamilton İspanya Carlos Sainz Jr. İtalya Ferrari Rapor
11 Avusturya Avusturya Grand Prix Hollanda Max Verstappen Hollanda Max Verstappen Monako Charles Leclerc İtalya Ferrari Rapor
12 Fransa Fransa Grand Prix Monako Charles Leclerc İspanya Carlos Sainz Jr. Hollanda Max Verstappen Avusturya Red Bull Racing-RBPT Rapor
13 Macaristan Macaristan Grand Prix Birleşik Krallık George Russell Birleşik Krallık Lewis Hamilton Hollanda Max Verstappen Avusturya Red Bull Racing-RBPT Rapor
14 Belçika Belçika Grand Prix Hollanda Max Verstappen Hollanda Max Verstappen Hollanda Max Verstappen Avusturya Red Bull Racing-RBPT Rapor
15 Hollanda Hollanda Grand Prix Hollanda Max Verstappen Hollanda Max Verstappen Hollanda Max Verstappen Avusturya Red Bull Racing-RBPT Rapor
16 İtalya İtalya Grand Prix Monako Charles Leclerc Meksika Sergio Pérez Hollanda Max Verstappen Avusturya Red Bull Racing-RBPT Rapor
17 Singapur Singapur Grand Prix Rapor
18 Japonya Japonya Grand Prix Rapor
19 Amerika Birleşik Devletleri Birleşik Devletler Grand Prix Rapor
20 Meksika Meksiko Grand Prix Rapor
21 Brezilya São Paulo Grand Prix Rapor
22 Birleşik Arap Emirlikleri Abu Dabi Grand Prix Rapor
Pilotlar lideri
Markalar lideri

Sürücüler klasmanı[değiştir | kaynağı değiştir]

Yarışı tamamlayan sürücüler her yarışta aşağıdaki tabloda gösterilen şekilde puan kazanırlar.

Sıra 1. 2. 3. 4. 5. 6. 7. 8. 9. 10. e
Grand Prix 25 18 15 12 10 8 6 4 2 1 1
Sprint 8 7 6 5 4 3 2 1
Sıra Sürücü BAH
Bahreyn
SUU
Suudi Arabistan
AVU
Avustralya
EMİ
İtalya
MİA
Amerika Birleşik Devletleri
İSP
İspanya
MON
Monako
AZE
Azerbaycan
KAN
Kanada
BRİ
Birleşik Krallık
AVS
Avusturya
FRA
Fransa
MAC
Macaristan
BEL
Belçika
HOL
Hollanda
İTA
İtalya
SİN
Singapur
JAP
Japonya
ABD
Amerika Birleşik Devletleri
MEK
Meksika
SÃO
Brezilya
ABU
Birleşik Arap Emirlikleri
Puan
1 Hollanda Max Verstappen 19dagger 1 YD 1PE1 1E 1 3 1 1P 7 2PE1 1 1 1PE 284
2 Meksika Sergio Pérez 18dagger 4P 2 23 4 2E 1 2E YD 2 YD5 4 5 2 191
3 Monako Charles Leclerc 1PE 2E 1PE 62 2P YDP 4P YDP 5 4 12 YDP 6 6 186
4 İspanya Carlos Sainz Jr. 2 3 YD YD4 3 4 2 YD 2E 1P YD3 5E 4 3 171
5 Birleşik Krallık George Russell 4 5 3 4 5 3 5 3 4 YD 44 3 3P 4 170
6 Birleşik Krallık Lewis Hamilton 3 10 4 13 6 5 8 4 3 3E 38 2 2F YD 146
7 Birleşik Krallık Lando Norris 15 7 5 35 YD 8 6E 9 15 6 7 7 7 12 76
8 Fransa Esteban Ocon 7 6 7 14 8 7 12 10 6 YD 56 8 9 7 64
9 İspanya Fernando Alonso 9 YD 17 YD 11 9 7 7 9 5 10 6 8 5 51
10 Finlandiya Valtteri Bottas 6 YD 8 57 7 6 9 11 7 YD 11 14 20dagger YD 46
11 Danimarka Kevin Magnussen 5 9 14 98 16dagger 17 YD YD 17 10 87 YD 16 16 22
12 Almanya Sebastian Vettel DNA DNA YD 8 17dagger 11 10 6 12 9 17 11 10 8 20
13 Avustralya Daniel Ricciardo 14 YD 6 186 13 12 13 8 11 13 9 9 15 15 19
14 Fransa Pierre Gasly YD 8 9 12 YD 13 11 5 14 YD 15 12 12 9 18
15 Almanya Mick Schumacher 11 WD 13 17 15 14 YD 14 YD 8 6 15 14 17 12
16 Japonya Yuki Tsunoda 8 DNS 15 7 12 10 17 13 YD 14 16 YD 19 13 11
17 Çin Zhou Guanyu 10 11 11 15 YD YD 16 YD 8 YD 14 16dagger 13 14 5
18 Tayland Alexander Albon 13 14dagger 10 11 9 18 YD 12 13 YD 12 13 17 10 4
19 Kanada Lance Stroll 12 13 12 10 10 15 14 16dagger 10 11 13 10 11 11 4
20 Kanada Nicholas Latifi 16 YD 16 16 14 16 15 15 16 12 YD YD 18 18 0
21 Almanya Nico Hülkenberg 17 12 0
Sıra Sürücü BAH
Bahreyn
SUU
Suudi Arabistan
AVU
Avustralya
EMİ
İtalya
MİA
Amerika Birleşik Devletleri
İSP
İspanya
MON
Monako
AZE
Azerbaycan
KAN
Kanada
BRİ
Birleşik Krallık
AVS
Avusturya
FRA
Fransa
MAC
Macaristan
BEL
Belçika
HOL
Hollanda
İTA
İtalya
SİN
Singapur
JAP
Japonya
ABD
Amerika Birleşik Devletleri
MEK
Meksika
SÃO
Brezilya
ABU
Birleşik Arap Emirlikleri
Puan
Kaynak:Formula 1
Renk Sonuç
Altın Birinci
Gümüş İkinci
Bronz Üçüncü
Yeşil Puanla bitirdi
Mavi Puansız bitirdi
Mor Yarış Dışı (YD)
Kırmızı Sıralama zamanı yok (DNQ)
Siyah Diskalifiye (Dis.)
Beyaz Başlamadı (DNS)
Boş Katılmadı (DNA)
Yaralandı (INJ)
Kabul edilmedi (EX)
Çekildi (WD)
İşaret Anlamı
E En hızlı tur
P Pol pozisyonu
Yarışın %90'ını tamamlamış
pilotlar, yarışı tamamlamış
olarak kabul edilir.
altsimge
sayısı
Sprint sıralamadaki
puan alma derecesi


Markalar klasmanı[değiştir | kaynağı değiştir]

Sıra Sürücü BAH
Bahreyn
SUU
Suudi Arabistan
AVU
Avustralya
EMİ
İtalya
MİA
Amerika Birleşik Devletleri
İSP
İspanya
MON
Monako
AZE
Azerbaycan
KAN
Kanada
BRİ
Birleşik Krallık
AVS
Avusturya
FRA
Fransa
MAC
Macaristan
BEL
Belçika
HOL
Hollanda
İTA
İtalya
SİN
Singapur
JAP
Japonya
ABD
Amerika Birleşik Devletleri
MEK
Meksika
SÃO
Brezilya
ABU
Birleşik Arap Emirlikleri
Puan
1 Avusturya Red Bull Racing-RBPT 19dagger 1 YD 1PE1 1E 1 3 1 1P 7 2PE1 359
18dagger 4P 2 23 4 2E 1 2E YD 2 YD5
2 İtalya Ferrari 1PE 2E 1PE 62 2P YDP 4P YDP 5 4 12 303
2 3 YD YD4 3 4 2 YD 2E 1P YD3
3 Almanya Mercedes 4 5 3 4 5 3 5 3 4 YD 44 237
3 10 4 13 6 5 8 4 3 3E 38
4 Birleşik Krallık McLaren-Mercedes 15 7 5 35 YD 8 6E 9 15 6 7 81
14 YD 6 186 13 12 13 8 11 13 9
5 Fransa Alpine-Renault 7 6 7 14 8 7 12 10 6 YD 56 81
9 YD 17 YD 11 9 7 7 9 5 10
6 İsviçre Alfa Romeo-Ferrari 6 YD 8 57 7 6 9 11 7 YD 11 51
10 11 11 15 YD YD 16 YD 8 YD 14
7 Amerika Birleşik Devletleri Haas-Ferrari 5 9 14 98 16dagger 17 YD YD 17 10 87 34
11 WD 13 17 15 14 YD 14 YD 8 6
8 İtalya AlphaTauri-RBPT YD 8 9 12 YD 13 11 5 14 YD 15 27
8 DNS 15 7 12 10 17 13 YD 14 16
9 Birleşik Krallık Aston Martin-Mercedes 17 12 YD 8 17dagger 11 10 6 12 9 17 18
12 13 12 10 10 15 14 16dagger 10 11 13
10 Birleşik Krallık Williams-Mercedes 13 14dagger 10 11 9 18 YD 12 13 YD 12 3
16 YD 16 16 14 16 15 15 16 12 YD
Sıra Sürücü BAH
Bahreyn
SUU
Suudi Arabistan
AVU
Avustralya
EMİ
İtalya
MİA
Amerika Birleşik Devletleri
İSP
İspanya
MON
Monako
AZE
Azerbaycan
KAN
Kanada
BRİ
Birleşik Krallık
AVS
Avusturya
FRA
Fransa
MAC
Macaristan
BEL
Belçika
HOL
Hollanda
İTA
İtalya
SİN
Singapur
JAP
Japonya
ABD
Amerika Birleşik Devletleri
MEK
Meksika
SÃO
Brezilya
ABU
Birleşik Arap Emirlikleri
Puan
Kaynak:Formula 1
Renk Sonuç
Altın Birinci
Gümüş İkinci
Bronz Üçüncü
Yeşil Puanla bitirdi
Mavi Puansız bitirdi
Mor Yarış Dışı (YD)
Kırmızı Sıralama zamanı yok (DNQ)
Siyah Diskalifiye (Dis.)
Beyaz Başlamadı (DNS)
Boş Katılmadı (DNA)
Yaralandı (INJ)
Kabul edilmedi (EX)
Çekildi (WD)
İşaret Anlamı
E En hızlı tur
P Pol pozisyonu
Yarışın %90'ını tamamlamış
pilotlar, yarışı tamamlamış
olarak kabul edilir.
altsimge
sayısı
Sprint sıralamadaki
puan alma derecesi


Notlar


Notlar[değiştir | kaynağı değiştir]

Kaynakça[değiştir | kaynağı değiştir]

  1. ^ a b Herrero, Daniel (20 Mart 2020). "Formula 1's new regulations delayed until 2022". speedcafe.com. Speedcafe. 21 Ekim 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 20 Mart 2020.  Kaynak hatası: Geçersiz <ref> etiketi: "19 chassis" adı farklı içerikte birden fazla tanımlanmış (Bkz: Kaynak gösterme)
  2. ^ Coch, Mat (26 Kasım 2018). "Pirelli to remain F1 tyre supplier until 2023". speedcafe.com. 21 Ağustos 2019 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 10 Şubat 2019. 
  3. ^ "Alfa Romeo clear up confusion over name of 2022 car". RacingNews365 (İngilizce). 1 Şubat 2022 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 1 Şubat 2022. 
  4. ^ @ (12 Ocak 2022). "Season 2022: first step completed for the AT03. While there is a lot going on in our factory in Faenza, we've passed the #F1 crash tests!" (Tweet) – Twitter vasıtasıyla. ; Eksik ya da boş |kullanıcı= (yardım); Eksik ya da boş |numara= (yardım);
  5. ^ a b "Red Bull agree deal to run Honda engine technology until 2025". Formula1.com. 15 Şubat 2021. 15 Şubat 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 15 Şubat 2021. 
  6. ^ a b Smith, Luke (3 Temmuz 2021). "Honda's Sakura facility will supply Red Bull F1 engines in 2022". Autosport. 23 Ekim 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 18 Temmuz 2021. 
  7. ^ "BWT and Alpine F1 Team combine forces in strategic partnership aimed at sustainability drive". Alpinecars.com. 11 Şubat 2022. 11 Şubat 2022 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 11 Şubat 2022. 
  8. ^ @ (21 Ocak 2022). "Attention: This 𝙞𝙨 the sound of our fire-up 💥" (Tweet) – Twitter vasıtasıyla. ; Eksik ya da boş |kullanıcı= (yardım); Eksik ya da boş |numara= (yardım)
  9. ^ "AMF1 and Aramco enter a long-term strategic partnership". Aston Martin Aramco Cognizant F1 Team. 3 Şubat 2022. 3 Şubat 2022 tarihinde kaynağından arşivlendi. 
  10. ^ @ (14 Ocak 2022). "The journey continues. 10.02.22. 💚 #AMR22" (Tweet) – Twitter vasıtasıyla. ; Eksik ya da boş |kullanıcı= (yardım); Eksik ya da boş |numara= (yardım)
  11. ^ "The 2022 car has a name: F1-75". 1 Şubat 2022 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 1 Şubat 2022. 
  12. ^ a b "Haas homologates chassis as Merc fires up for '22". RACER (İngilizce). 23 Aralık 2021. 23 Aralık 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 23 Aralık 2021. 
  13. ^ Grandprix.com. "Haas to stick with Ferrari amid engine crisis". grandprix.com. 30 Ağustos 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 30 Ağustos 2020. 
  14. ^ "BREAKING: Kevin Magnussen to make sensational F1 return with Haas in 2022 | Formula 1®". www.formula1.com (İngilizce). 9 Mart 2022 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 9 Mart 2022. 
  15. ^ "Triple threat". McLaren Racing (İngilizce). McLaren Racing Ltd. 3 Temmuz 2021. 3 Temmuz 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 4 Temmuz 2021. ...we already have MCL36 test parts in manufacture, as well as components that require a longer lead time to manufacture such as the chassis and gearbox casing. 
  16. ^ "Motor racing-Oracle signs F1 title sponsorship deal with Red Bull". Financial Post (İngilizce). 9 Şubat 2022. 9 Şubat 2022 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 9 Şubat 2022. 
  17. ^ Red Bull Racing (14 Ocak 2022). "Join Us For The Launch Of RB18". www.redbullracing.com (İngilizce). 14 Ocak 2022 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 14 Ocak 2022. 
  18. ^ "Williams announce launch date for 2022 FW44 challenger". Formula1.com. 8 Şubat 2022. 8 Şubat 2022 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 8 Şubat 2022. 
  19. ^ Horton, Phillip (13 Eylül 2019). "Williams extends Mercedes F1 power unit deal through 2025". MotorSport Week. 21 Eylül 2019 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 13 Eylül 2019. 
  20. ^ "2022 FIA Formula One World Championship – Entry List". Fédération Internationale de l'Automobile. 9 Şubat 2022. 14 Ocak 2022 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 9 Şubat 2022. 
  21. ^ "Honda to quit Formula 1 at the end of 2021 season". motorsport.com. 11 Ocak 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 2 Ekim 2020. 
  22. ^ "Red Bull 'very brave' to develop own F1 engine - Brown". Motorsport.com (İngilizce). 1 Mayıs 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 3 Temmuz 2021. 
  23. ^ "Ferrari 'most willing' to discuss Red Bull F1 engine deal". Motorsport.com (İngilizce). 1 Temmuz 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 3 Temmuz 2021. 
  24. ^ Daniel Herrero (23 Ocak 2021). "Marko: Red Bull engine freeze demand 'not blackmail'". speedcafe.com. 23 Ocak 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 23 Ocak 2021. 
  25. ^ a b c d e "Formula 1 announces 23-race calendar for 2022". www.formula1.com. 15 Ekim 2021. 15 Ekim 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 15 Ekim 2021. 
  26. ^ Benson, Andrew (15 Ekim 2021). "Chinese Grand Prix: Shanghai race dropped from 2022 F1 calendar". BBC Sport. 8 Ocak 2022 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 21 Ekim 2021. 
  27. ^ Cooper, Adam (30 Eylül 2021). "F1 confirms Qatar GP on 2021 calendar as part of long-term deal". Autosport.com (İngilizce). Motorsport Network. 30 Eylül 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 30 Eylül 2021. There will be no Grand Prix in 2022 as the country will focus on hosting the FIFA World Cup that will start exactly a year after the first Formula One race. The event will then return in 2023 at a yet-to-be-confirmed venue, with a new circuit now in the planning stages. 
  28. ^ Rencken, Dieter; Collantine, Keith (21 Temmuz 2020). "New race deal to keep Formula 1 in China until 2025". Race Fans. 19 Ekim 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 22 Ekim 2021. 
  29. ^ "F1 extends Chinese Grand Prix contract to 2025". Formula1.com. 6 Kasım 2021. 6 Kasım 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 6 Kasım 2021. 
  30. ^ "İptal edilen F1 Rusya Grand Prix'sinin yerine başka yarış yapılmayacak". www.aa.com.tr. 23 Mayıs 2022 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 30 Mayıs 2022. 
  31. ^ Smith, Luke (31 Mart 2020). "F1 teams banned from 2022 car development for rest of 2020". www.autosport.com (İngilizce). 28 Mart 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 25 Aralık 2021. 
  32. ^ Noble, Jonathan. "F1's new rules will cut gap between front and back in half, reckons FIA". www.motorsport.com. Motorsport Network. 20 Ocak 2022 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 20 Ocak 2022. 
  33. ^ "2021 F1 konsepti, 5 kat daha az kirli hava üretecek". motorsport.com. 30 Mart 2019 tarihinde kaynağından arşivlendi. 
  34. ^ Coch, Mat (25 Haziran 2019). "F1 keen to work with drivers on new rules". speedcafe.com. 29 Haziran 2019 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 25 Haziran 2019. 
  35. ^ Herrero, Daniel (14 Haziran 2019). "Formula 1 delays presentation of 2021 regulations". speedcafe.com. 22 Ağustos 2019 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 19 Haziran 2019. 
  36. ^ Straw, Edd (7 Ağustos 2021). "Newey: F1 2022 rule changes the biggest in four decades". The Race. 7 Ağustos 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 8 Ağustos 2021. 
  37. ^ Noble, Jonathan (17 Temmuz 2019). "F1 commits to reintroducing ground effect aero concept with '21 rules". autosport.com. Motorsport Network. 17 Temmuz 2019 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 17 Temmuz 2019. 
  38. ^ "Tech Tuesday: What's been banned under the 2021 rules". Formula1.com. 12 Kasım 2019. 8 Aralık 2019 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 8 Aralık 2019. 
  39. ^ Coch, Mat (19 Temmuz 2019). "F1 rubbishes cookie cutter 2021 design concerns". speedcafe.com. 21 Temmuz 2019 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 20 Temmuz 2019. 
  40. ^ "F1's 2021 rule changes: 10 things you need to know". autosport.com. Motorsport Network. 19 Ocak 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 24 Aralık 2019youtube.com vasıtasıyla. 
  41. ^ "2021 F1 rules: The Key Changes Explained". Formula1.com. 10 Ekim 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 24 Aralık 2019. 
  42. ^ "FIA approve raft of F1 rule changes for 2020 and 2021". 31 Mart 2020. 4 Nisan 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 8 Nisan 2020. 
  43. ^ Edmondson, Laurence (31 Mart 2020). "F1 teams banned from developing 2022 cars this year". ESPN. 28 Kasım 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 13 Şubat 2022. 
  44. ^ "F1 teams banned from 2022 car development for rest of 2020". Autosport. 31 Mart 2020. 28 Mart 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. 
  45. ^ "How F1's new sliding scale aero testing rules work – and what impact they will have on racing". Formula1.com. 27 Mayıs 2020. 30 Mayıs 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. 
  46. ^ "This is how F1's new sliding scale aero development rules work". Crash.net. 28 Mayıs 2020. 7 Haziran 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. 
  47. ^ Cooper, Adam (6 Şubat 2021). "Why F1's first success handicap could be revolutionary". autosport.com. Motorsport Network. 6 Şubat 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 7 Şubat 2021. 
  48. ^ Herrero, Dan (14 Nisan 2018). "May deadline for 2021 F1 engine regulations". speedcafe.com. 27 Mayıs 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 9 Mayıs 2018. 
  49. ^ Coch, Mat (4 Mayıs 2018). "Ferrari 'encouraged' by change in F1 attitude". speedcafe.com. 27 Mayıs 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 9 Mayıs 2018. 
  50. ^ Cooper, Adam (10 Temmuz 2018). "F1 manufacturers push back on 2021 engine proposals". Autosport. 18 Temmuz 2018 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 10 Temmuz 2018. 
  51. ^ "Ferrari, E10 yakıtıyla kaybedilen 20 beygiri şimdiden geri kazanmış!". motorsport.com. 30 Aralık 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 30 Aralık 2021. 
  52. ^ Kalinauckas, Alex (17 Ocak 2020). "Pirelli reveals initial 18-inch F2 tyre feedback". Autosport.com. 21 Mayıs 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 21 Mayıs 2021. 
  53. ^ Coch, Mat (21 Temmuz 2018). "F1 to run bigger wheels, ban tyre warmers". speedcafe.com. 21 Ağustos 2019 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 21 Temmuz 2018. 
  54. ^ "10.8.4(d) Treatment of tyres". 2022 Formula 1 Technical Regulations (PDF) (Issue 3 bas.). Fédération Internationale de l'Automobile. 19 Şubat 2021. s. 84. 13 Kasım 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi (PDF). Erişim tarihi: 24 Mayıs 2021. 
  55. ^ "BBS Japan named official wheel provider to Formula 1 - paultan.org". Paul Tan's Automotive News (İngilizce). 17 Ocak 2022. 17 Ocak 2022 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 17 Ocak 2022. 
  56. ^ "F1, yarışa Q2'de kullanılan lastikle başlama zorunluluğunu kaldırdı!". motorsport.com. 3 Şubat 2022 tarihinde kaynağından arşivlendi. 
  57. ^ a b "F1 COMMISSION MEETING - MEDIA STATEMENT". fia.com. FIA. 14 Şubat 2022 tarihinde kaynağından arşivlendi.