Şeyh Zafir

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Gezinti kısmına atla Arama kısmına atla
Şeyh Zafir
Doğum 1829
Mısrata, Osmanlı İmparatorluğu
Ölüm 2 Ekim 1903
İstanbul, Osmanlı İmparatorluğu

Şeyh Zafir veya tam adıyla Muhammed Zafir b. Muhammed Hasan b. Hamza Zafir el-Medenî (Arapça: الشيخ ظافر, d. 1829, Mısrata - ö. 2 Ekim 1903, İstanbul), Şâzelî tarikatı şeyhi.

Şeyh Zafir Türbesi.

Hayatı[değiştir | kaynağı değiştir]

Trablusgarp'ın Mısrata kasabasında doğdu. İlk eğitimini babasından aldıktan sonra Cezayir ve Tunus'a gitti. Ardından Medine'de iki yıl kaldıktan sonra Şâzelî tarikatı şeyhi olan babasına intisap ederek icazet aldı. Babasının ölümünün ardından Şâzelî tarikatı şeyhi olarak irşad faaliyetlerine başladı. Nüfuzu giderek arttı. Trablusgarp Valisi Mahmud Nedim Paşa ile dostane ilişkiler geliştirdi. Valinin ve kardeşi Hamza Zafir'in telkinleriyle 1870'te İstanbul'a davet edildi. Osmanlı seçkinlerinin yanı sıra Şehzade Abdülhamid'le de tanıştı.

Üç yıl Unkapanı'nda kaldıktan sonra önce Medine'ye oradan da Mısrata'ya döndü. Mahmud Nedim Paşa'nın veya II. Abdülhamid'ın davetiyle ikinci kez İstanbul'a geldi. 2 Ekim 1903'te ölünceye kadar İstanbul'da kaldı.

Beşiktaş'taki Ertuğrul Tekkesi haziresine defnedilmiştir. Mezar yerine II. Abdülhamid saray mimarı Raimondo D'Aronco'ya türbe yaptırtmıştır.

II. Abdülhamid'in şeyhi olduğu iddiası[değiştir | kaynağı değiştir]

II. Abdülhamid'ın kızı Ayşe Sultan hatıratında babasının Hamza Zafir adında bir şeyhe intisap ettiğini belirtir.[1] Mutasavvıf Hüseyin Vassaf ise Şeyh Zafir'in İstanbul'a ilk geldiği zaman II. Abdülhamid'in intisap ettiğini ve şeyhi gizlice ziyaret ettiğini söyler. II. Abdülhamid Şeyh Zafir'e çok değer verirmiş, bazı dini günlerde Yıldız Sarayı'na davet etmiş veya kendisi bazen cuma selamlıklarında şeyhi Ertuğrul Tekkesi'nde ziyaret etmiştir.[2] II. Abdülhamid şeyhin aile fertlerini çeşitli makamlara getirmiş ve Trablusgarp'taki ailesinin ihtiyaçları karşılanmıştır.

Eserleri[değiştir | kaynağı değiştir]

  • el-Envârü’l-kudsiyye fî tenzîhi turukı’l-kavmi’l-aliyye
  • en-Nûrü’s-sâtı ve’l-burhânü’l-katı

Bibliyografya[değiştir | kaynağı değiştir]

  • II. Abdülhamid Han'ın Şeyhi Şeyh Muhammed Zafir Efendi ve Ertuğrul Tekkesi, Kamil Büyüker

Kaynakça[değiştir | kaynağı değiştir]

  1. ^ Ayşe Osmanoğlu, Babam Sultan Abdülhamid: Hatıralarım, İstanbul 1986, s. 25.
  2. ^ TDV İslam Ansiklopedisi, cilt: 39,  sayfa: 78