İtalya'da seçimler

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Gezinti kısmına atla Arama kısmına atla
Bu makale serisinin bir parçasıdır:
İtalya
devlet yapısı

İtalya, ulusal düzeyde iki meclisten oluşan bir Parlamento seçer: 630 üyeli Temsilciler Meclisi (Camera dei Deputati) ve 315 seçilmiş üyeli Cumhuriyet Senatosu (Senato della Repubblica), ayrıca birkaç senatör. Cumhurbaşkanı, ortak oturumda iki meclis tarafından yedi yıllık bir süre için seçilir.

İtalya, tarihsel olarak, farklı parti sistemleriyle hem ulusal hem bölgesel birçok siyasi partiye sahipti.

Son İtalya genel seçimleri 4 Mart 2018'de gerçekleştirilmiştir.

Seçmen katılımı[değiştir | kaynağı değiştir]

Yıl Seçmen katılımı Seçmenler Kayıtlı seçmen Nüfus Geçersiz oy Zorunlu oylama
2013 75.‌19% 35,271,541 46,905,154 61,482,297 3.‌59% Hayır
2008 80.‌54% 37,954,253 47,126,326 58,147,733 5.‌10% Hayır
2006 83.‌62% 39,298,497 46,997,601 58,103,033 2.‌90% Hayır
2001 81.‌44% 40,195,500 49,358,947 57,684,294 7.‌20% Hayır
1996 82.‌91% 40,496,438 48,846,238 57,239,000 7.‌80% Hayır
1994 86.‌14% 41,461,260 48,135,041 57,049,000 5.‌90% Hayır
1992 87.‌44% 41,479,764 47,435,964 56,859,000 5.‌40% Evet
1987 88.‌86% 40,599,490 45,689,829 57,345,000 4.‌90% Evet
1983 89.‌02% 39,114,321 43,936,534 56,836,000 5.‌70% Evet
1979 90.‌35% 38,112,228 42,181,664 56,292,000 3.‌90% Evet
1976 93.‌37% 37,741,404 40,423,131 55,701,000 2.‌70% Evet
1972 93.‌18% 34,524,106 37,049,654 54,410,000 3.‌20% Evet
1968 92.‌79% 33,003,249 35,566,681 52,910,000 3.‌60% Evet
1963 92.‌88% 31,766,058 34,201,660 50,498,000 3.‌20% Evet
1958 93.‌72% 30,399,708 32,436,022 49,041,000 2.‌80% Evet
1953 93.‌87% 28,410,851 30,267,080 47,756,000 4.‌30% Evet
1948 92.‌23% 26,854,203 29,117,554 45,706,000 2.‌20% Evet
1946 89.‌08% 24,947,187 28,005,449 44,994,000 7.‌70% Evet

Bloomberg News'te yazılan bir makaleye göre, seçmenler adaylardan bıkmışlardır. Bu nedenle, seçmen katılımı, 1970'lerden beri zorunlu bir oylama sistemi olmamasının yanı sıra, 1970'lerden beri büyük ölçüde azalmıştır. 2013'teki seçmen katılımı, İtalya halkının hükümetlerinin istikrarsızlığını nasıl hissettiğini açıklamaktadır.[1][2]

Geçmiş seçimler ve halk oylamaları[değiştir | kaynağı değiştir]

Kaynakça[değiştir | kaynağı değiştir]

  1. ^ Frye, Andrew. "Italy Voters Stay Home as Turnout on Pace for Post-WWII Low". Bloomberg.Com. Bloomberg. 15 Temmuz 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 1 May 2016. 
  2. ^ "World Development Indicators". Databank.Worldbank.Org. 2016. 14 Haziran 2018 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 1 May 2016. 

Dış bağlantılar[değiştir | kaynağı değiştir]