İsviçre Halk Partisi

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Şuraya atla: kullan, ara
İsviçre Halk Partisi
Schweizerische Volkspartei (Almanca)
Union Démocratique du Centre (Fransızca)
Unione Democratica di Centro (İtalyanca)
Partida Populara Svizra (Romanşça)
Kısaltma SVP
Genel başkan Albert Rösti
Slogan(ları) "İsviçre kalitesi, orta sınıfın partisi"
Kuruluş tarihi 22 Eylül 1971
Merkez Brückfeldstrasse 18
CH-3001 Bern
Üyelik 90,000[1]
İdeoloji İsviçre milliyetçiliği[2]
Ulusal muhafazakârlık[3][4]

Sağ popülizm[5][6][7]
Ekonomik liberalizm[4]
Tarımcılık[8][9]
İzolasyonculuk[10]
Avrupa şüpheciliği[11]
Siyasi pozisyon Sağ[12]
Federal Konsey
2 / 7
Ulusal Konsey
65 / 200
Eyaletler Konseyi
5 / 46
Kanton Yönetimi
23 / 154
Kanton Meclisleri
590 / 2.609
İnternet sitesi
www.svp.ch

İsviçre Halk Partisi (Almanca: Schweizerische Volkspartei, SVP; Romanşça: Partida populara Svizra, PPS), diğer adıyla Demokratik Merkez Birliği (Fransızca: Union démocratique du centre, UDC; İtalyanca: Unione Democratica di Centro, UDC) İsviçre'deki ulusal muhafazakâr ve sağ popülist bir siyasi partidir.

Önceleri merkezdeki bir çiftçi partisiyken 1980'lerden sonra Christoph Blocher'nin gayrıresmi önderliğinde sağcı popülizme kaydı. 1990'lar ve 2000'lerde oylarını katlayarak %29'luk paya ulaştı.

Tarihçe[değiştir | kaynağı değiştir]

Kökenlerini 1917'de Bern'de kurulan Çiftçiler Partisi'ne dayandırır. Diğer kantonlarda da benzeri partiler kuruldu. Bu partiler gevşek bir federasyon kurdular, öyle ki 1929'da önderlerinden biri, Rudolf Minger Federal Konsey'e seçildi. O zamandan beri partinin Federal Konsey'de bir sandalyesi bulunur. 1936'da parti resmen Çiftçiler, Tüccarlar ve Serbest Çalışanlar Partisi olarak teşkilatlandı (Almanca: Bauern-, Gewerbe- und Bürgerpartei [BGB], Fransızca: Parti des Paysans, Artisans et Indépendants [PAI]). 1971'de (köklerini 1942'ye dayandıran) Glarus ve Grisons Demokratik Partileri ile birleşerek SVP adını aldı.

SVP, geleneksel olarak İsviçre'nin Almanca konuşulan bölgelerinde güçlüdür. Ancak 2000'lerden itibaren Fransızca konuşulan bölgede de güç kazanmıştır. 2007 itibarıyla partinin en güçlü olduğu bölgeler Thurgau ve Schwyz (her ikisinde de %40'ın üzerinde), en güçsüz olduğu bölgeler ise Fribourg, Valais ve Ticino'dur.[13]

2007 seçimleri ve partinin bölünmesi[değiştir | kaynağı değiştir]

SVP'nin 2007 seçimlerinde kullandığı tartışmalı poster. Ak koyunun tekmelediği kara koyun, ülkedeki azınlıkları simgelemektedir. Altyazı: "Güvenliğini sağlayın: Benim evim - bizim İsviçremiz."

İsviçre'nin hükümet sistemi, "büyülü formül" denilen bir centilmenlik anlaşmasına dayanır. 7 üyeli Federal Konsey'deki üyelikler büyük partilerin genel seçimlerdeki oylarına göre dağılır. SVP, bu konseye 1929'dan beri katılmaktadır, artan popülerliği sayesinde 2003'ten beri ikinci bir sandalye daha edinmiştir. Bu koltuğa doğrudan partinin seçimlerdeki başarısının ardında olduğu kabul edilen kişi, Christoph Blocher oturmuştur.

Kasım 2007 seçimleri, SVP'nin İsviçre'deki en güçlü parti olduğunu teyit etti. Tartışmalı ve kışkırtıcı bir siyasi kampanyada seçmenler açıkça Blocher'i hükümetten atma çabalarına karşı birleşmeye çağırıldılar, sonuç olarak SVP 1919'dan beri bir partinin aldığı en yüksek oy oranını aldı, Meclisteki 200 sandalyeden 62'sini kazandı.

Minare referandumu[değiştir | kaynağı değiştir]

Wangen bei Olten'deki Türk Kültür Ocağı camiinin minaresi

Ülkede sadece dört minare bulunmasına karşın 2000'li yıllardan itibaren İsviçre'de minare inşaatlarına karşı girişimler yapılmakta, ancak bunlar kanton yönetimlerince engellenmekteydi. Buna karşı SVP, 1 Mayıs 2007'de "Egerkinger Komitesi"ni kurarak Federal Demokratik Birlik Partisi'yle birlikte harekete geçti. Komitenin hazırladığı raporun ardından 29 Kasım 2009'da yapılan referandumda İsviçre halkı %57,5 oranında yeni minare inşaatlarına karşı oy kullandı.

Seçim sonuçları[değiştir | kaynağı değiştir]

İsviçre Ulusal Konseyi
Seçim Oy  % Sandalye ±
1971 217,908 11.1% (#4)
23 / 200
Yeni
1975 190,445 9.9% (#4)
21 / 200
azalış 2
1979 210,425 11.6% (#4)
23 / 200
artış 2
1983 215,457 11.1% (#4)
23 / 200
0
1987 211,535 11.0% (#4)
25 / 200
artış 2
1991 240,353 11.9% (#4)
25 / 200
0
1995 280,420 14.9% (#4)
29 / 200
artış 4
1999 440,159 22.5% (#1)
44 / 200
artış 15
2003 561,817 26.6% (#1)
55 / 200
artış 11
2007 672,562 28.9% (#1)
62 / 200
artış 7
2011 641,106 26.6% (#1)
54 / 200
azalış 8
2015 740,954 29.4% (#1)
65 / 200
artış 11

Kaynakça[değiştir | kaynağı değiştir]

  1. ^ (PDF) The Swiss Confederation — A Brief Guide. Federal Chancellery. 2015. s. 18. https://www.bk.admin.ch/dokumentation/02070/02480/09982/index.html?lang=en&download=NHzLpZeg7t,lnp6I0NTU042l2Z6ln1ad1IZn4Z2qZpnO2Yuq2Z6gpJCId355gWym162epYbg2c_JjKbNoKSn6A--. Erişim tarihi: December 14, 2016. 
  2. ^ "Switzerland election: Victory for nationalist Swiss People's Party". Belfast Telegraph. October 19, 2015. http://www.belfasttelegraph.co.uk/news/world-news/switzerland-election-victory-for-nationalist-swiss-peoples-party-34120579.html. 
  3. ^ Skenderovic 2009, p. 124: "... and prefers to use terms such as 'national-conservative' or 'conservative-right' in defining the SVP. In particular, 'national-conservative' has gained prominence among the definitions used in Swiss research on the SVP".
  4. ^ a b Geden 2006, s. 95.
  5. ^ Skenderovic 2009, ss. 9, 123–172.
  6. ^ Mazzoleni, Oskar (2007), "The Swiss People's Party and the Foreign and Security Policy Since the 1990s", Europe for the Europeans: The Foreign and Security Policy of the Populist Radical Right (Ashgate): ss. 223, https://books.google.com/books?id=jXR5GzqvmyYC&pg=PA223&dq=swiss+people%27s+party+right-wing+populist&hl=en&sa=X&ei=yllrT6WEIdGChQe2_NiKBw&ved=0CDUQ6AEwAA#v=onepage&q=swiss%20people%27s%20party%20right-wing%20populist&f=false 
  7. ^ Switzerland: Selected Issues (EPub). International Monetary Fund. 10 June 2005. ss. 97–. ISBN 978-1-4527-0409-8. https://books.google.com/books?id=-rQVGGfUCdUC&pg=PT97. Erişim tarihi: 19 July 2013. 
  8. ^ Svante Ersson; Jan-Erik Lane (28 December 1998). Politics and Society in Western Europe. SAGE. ss. 108–. ISBN 978-0-7619-5862-8. https://books.google.com/books?id=Qw62oX96310C&pg=PA108. Erişim tarihi: 17 August 2012. 
  9. ^ Aleks Szczerbiak; Paul Taggart (2008). Opposing Europe?: The Comparative Party Politics of Euroscepticism: Volume 2: Comparative and Theoretical Perspectives. Oxford University Press. ss. 70–. ISBN 978-0-19-925835-2. https://books.google.com/books?id=FQvoPKyPIoIC&pg=PA70. 
  10. ^ Skenderovic 2009, ss. 124, 131, 156, 168.
  11. ^ Alexandre Afonso. "What does the Swiss immigration vote mean for Britain and the European Union?". Political Studies Association. 29 Mart 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. http://web.archive.org/web/20160329050257/https://www.psa.ac.uk/insight-plus/blog/what-does-swiss-immigration-vote-mean-britain-and-european-union. 
  12. ^ "Political Parties". Swissinfo. February 3, 2011. 30 Haziran 2017 tarihinde kaynağından arşivlendi. http://web.archive.org/web/20170630220531/http://www.swissinfo.ch/eng/political-parties/29288918. Erişim tarihi: April 12, 2016. 
  13. ^ http://www.parlament.ch/homepage/in-statistiken-tabellen/in-st-staerke-der-fraktionen-nach-kantonen.htm