İbn Devâdâri

Vikipedi, özgür ansiklopedi

Ebu Bekr ibn ed-Devâdârî, veya tam adı (أبو باكر الله بن ايبءغ ال ضاوارآ, Abū Bakr ʿAbd-Allāh b. Aybek al-Dawādāri) doğum tarihi kesin bilinmeyen 1335[1] yılında öldüğü tahmin edilen, Memlük Devleti tarihçilerinden biridir. Türk asıllı tarihçi İbn ed-Devâdâri'nin annesi ve babası hakkında bilgi için bu sayfaya[2] bakınız.

İbn ed-Devâdâri, Kenz ed-dürer ve Câmi‘ el-gurar (Kanz el-dorar wa jameʿ al-ḡorar) ve Dorar el-tijān wa ḡorar tawāriḵ el-azmān gibi eserlerini yazmıştır. Kenz ed-dürer ve Câmi‘ el-gurar'da Cengiz Han, Oğuz Han ve Dede Korkut'un hikâyeleri yanında, Altın Orda ve Memlük tarihi anlatıları içerir. Oğuz-nāme terimi ilk defa, İbn ed-Devâdâri'nin Dorar al-tijān wa ḡorar tawāriḵ al-azmān ve Osmanlı tarihçi Yazıcızāde ʿÂlì'nin Tevârih-i Al-i Selçuk adlı eserinde kullanılmıştır.

Yayınlar[değiştir | kaynağı değiştir]

  • Ebn al-Dawādāri, Kanz al-dorar wa jāmeʿ al-ḡorar, yayımcı Saʻīd ʻAbd al-Fattāḥ ʿĀšur, Kahire, 1972.
  • Ulrich Haarmann, Quellenstudien zur frühen Mamlukenzeit, (Islam- kundliche Untersuchungen Band I), Freiburg 1970, s. 62-63.

Notlar[değiştir | kaynağı değiştir]

  1. ^ İbn el-Devādārī, Kenz el-durer ve cāmiʿ el-ġurer, c. 8, yayımcı Ulrich Haarmann, (Kahire ve Freiburg, 1971), s. 249-54.
  2. ^ Ulrich Haarmann, Quellenstudien zur frühen Mamlukenzeit, (Islam- kundliche Untersuchungen Band I), Freiburg 1970, s. 62-63.