İbn-i Cezerî

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Şuraya atla: kullan, ara

İbn-i Cezerî, tam adıyla Muhammed bin Muhammed bin Muhammed bin Ali bin Yûsuf el-Cezerî, ed-Dımeşkî, eş-Şîrâzî (Arapça: محمد بن محمد بنمحمد بن علي بن يوسف الجزري الدمشقي الشيرازي ) (d. 1350 Şam, ö. 1429 Şiraz) (Hicrî 751/833), İslam alimi ve yazar[1]

Hicri 25 Ramazan 751, miladi (30 Kasım 1350) tarihinde Dimeşk'te doğdu.

Dimeşk’te yetişmiş ve 14 yaşında hafız olmuştur. Daha sonra kıraat ilmine yönelmiş ve bu konuda döneminin önde gelen alimlerinden kıraat dersleri almış ve bu konuda yazılmış Şatibiyye, Teysir ve el-Kafi gibi bu alanda ana kaynak sayılan eserleri okumuştur.

Kıraat dersleri okumak ve okutmak için Mısır, Yemen, Hicaz, Basra, Semerkand, Şiraz, Asbahan ve Anadolu gibi bir çok beldeye seyahat etmiştir. Bir dönem Medine’de kalmış ve burada meşhur olan “en-Neşr fi Kıraatil Aşr” kitabını telif etmiştir[2]. Bir rivayete göre bu eserini hicri 799 yılında Bursa’da yazmıştır.

Kaynakça[değiştir | kaynağı değiştir]

  1. ^ https://books.google.ca/books?id=QtcUAAAAIAAJ
  2. ^ Ḥāfiẓ, Muḥammad Muṭīʻ (1995). Shaykh al-qurrāʼ al-Imām Ibn al-Jazarī (751–833). Dār al-Fikr al-Muʻāṣir. s. 7–11.