İç Makedon Devrimci Örgütü - Makedonya'nın Ulusal Birliği Demokratik Partisi

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Şuraya atla: kullan, ara
İç Makedon Devrimci Örgütü - Makedonya'nın Ulusal Birliği Demokratik Partisi
Bнатрешна македонска револуционерна организација – Демократска партија за македонско национално единство
Kısaltma VMRO - DPMNE
Genel başkan Nikola Gruevski
Kuruluş tarihi 1893 (IMRO)
17 Haziran 1990 (Makedonya Ulusal Birliği için Demokrat Parti)
Merkez Üsküp
Gençlik kolu Gençlik Gücü Birliği
İdeoloji Makedon milliyetçiliği
Muhafazakârlık[1]
Hristiyan demokrasi[1][2]
Ulusal muhafazakârlık[3]
Siyasi pozisyon Merkez sağ[4][5]
Sağ[6]
Uluslararası üyelik Uluslararası Demokrat Birliği
Resmî renkleri      Kırmızı,      Siyah,      Altın
Makedonya Meclisi
51 / 120
Belediyeler
57 / 81
İnternet sitesi
www.vmro-dpmne.org.mk
Parti bayrağı
Flag of IMRO.svg

İç Makedon Devrimci Örgütü - Makedonya'nın Ulusal Birliği Demokratik Partisi (Makedonca: Внатрешна македонска револуционерна организација – Демократска партија за македонско национално единство, Vnatrešna makedonska revolucionerna organizacija – Demokratska partija za makedonsko nacionalno edinstvo), kısaltılmış VMRO - DPMNE, Makedonya Cumhuriyeti'nin, Makedonya Sosyal Demokrat Birliği ile birlikte önde gelen iki siyasi partisinden biridir. Parti kendisini bazı durumlarda Hristiyan demokrat, bazı durumlarda da muhafazakâr ilan etti. Bazı durumlarda da parti kendini ulusal olarak tarif etmiştir.[7][8][9][10][11][12][13] Parti son yıllarda Avrupa ve NATO yanlısı bir siyaset izlemekle birlikte, ülkenin adını değiştirmeyi kesinlikle kabul etmez. VMRO özellikle etnik bazı istisnalar dışında etnik Makedonlara dayanır, "partinin amaç ve hedefleri olan siyasi mücadele ve kavramların temeli üzerinde Makedon halkının geleneğini ifade eder." iddiasında bulunur. Bu iddiaya rağmen birçok etnik azınlık partiyle ittifak kurmuştur.[14]

Seçim sonuçları[değiştir | kaynağı değiştir]

Makedonya Cumhuriyeti Meclisi[değiştir | kaynağı değiştir]

Seçim Oy  % Sandalye +/– Lider
1990 154,101 14.3% (#3)
38 / 120
Yeni Lubço Georgievski
238,367 29.9% (#1)
1994 154,101 14.3% (#2)
0 / 120
azalış 38 Lubço Georgievski
boykot boykot
1998 312,669 28.1% (#1)
49 / 120
artış 49 Lubço Georgievski
381,196 49% (#1)
2002 298,404 25% (#2)
33 / 120
azalış 16 Lubço Georgievski
2006 303,543 32.5% (#1)
45 / 120
artış 12 Nikola Gruevski
2008 481,501 48.48% (#1)
63 / 120
artış 18 Nikola Gruevski
2011 438,138 39.98% (#1)
56 / 120
azalış 7 Nikola Gruevski
2014 481,615 42.98% (#1)
61 / 120
artış 5 Nikola Gruevski
2016 454,519 38,14% (#1)
51 / 120
azalış 10 Nikola Gruevski

Parti liderleri[değiştir | kaynağı değiştir]

Kaynakça[değiştir | kaynağı değiştir]

  1. ^ a b Nordsieck, Wolfram, "Macedonia", Parties and Elections in Europe, http://www.parties-and-elections.eu/macedonia.html, erişim tarihi: 8 March 2012 
  2. ^ "Key political Parties in Macedonia", Balkan Insight, 27 September 2012, http://www.balkaninsight.com/en/article/who-is-who-political-parties-in-macedonia 
  3. ^ Sabrina P. Ramet (2010-02-18). Central and Southeast European Politics since 1989. Cambridge University Press. s. 79. ISBN 978-0-521-88810-3. http://books.google.com/?id=oFXdiS25N78C&pg=PA79. 
  4. ^ Robert Bideleux; Ian Jeffries (2007). The Balkans: A Post-Communist History. Taylor & Francis. s. 419. ISBN 978-0-415-22962-3. http://books.google.com/?id=5jrHOKsU9pEC&pg=PA419. 
  5. ^ Aili Piano (2009-09-30). Freedom in the World 2009: The Annual Survey of Political Rights & Civil Liberties. Rowman & Littlefield. s. 433. ISBN 978-1-4422-0122-4. http://books.google.com/?id=hZVhuV7h5hwC&pg=PA433. 
  6. ^ Philipp H. Fluri; Gustav E. Gustenau, Plamen I. Pantev (2005-09-19). The Evolution of Civil-Military Relations in South East Europe: Continuing Democratic Reform and Adapting to the Needs of Fighting Terrorism. Springer. s. 170. ISBN 978-3-7908-1572-6. http://books.google.com/?id=AlVVsfDT0mMC&pg=PA170. 
  7. ^ Alan John Day, Political parties of the world, 2002
  8. ^ Hugh Poulton, Who are the Macedonians?, Hurst & Company, 2000
  9. ^ Christopher K. Lamont, International Criminal Justice and the Politics of Compliance, Ashgate, 2010
  10. ^ Imogen Bell, Central and South-Eastern Europe 2004, Routledge
  11. ^ Keith Brown, The past in question: modern Macedonia and the uncertainties of nation, Princeton University Press, 2003
  12. ^ Jonathan P. Stein; N. Y.) Eastwest Institute (New York (2000). The Politics of National Minority Participation in Post-Communist Europe: State-Building, Democracy, and Ethnic Mobilization. M.E. Sharpe. s. 91. ISBN 978-0-7656-0528-3. http://books.google.com/?id=xeFNV40_EUAC&pg=PA91. 
  13. ^ Steven Levitsky; Lucan A. Way (2010-08-16). Competitive Authoritarianism: Hybrid Regimes After the Cold War. Cambridge University Press. s. 125. ISBN 978-0-521-88252-1. http://books.google.com/?id=NZDI05p1PDgC&pg=PA125. 
  14. ^ MKD.MK – Prime Minister Gruevski: Macedonia won with fair and democratic elections (Makedonca)