İçeriğe atla

"Otto von Bismarck" sayfasının sürümleri arasındaki fark

Ekleme
(İçerik ekleme)
Etiketler: Görsel Düzenleyici Mobil değişiklik Mobil web değişikliği
(Ekleme)
Etiketler: Görsel Düzenleyici Mobil değişiklik Mobil web değişikliği
Başbakanlığa atanmasının öncesinde 22 Mayıs 1862 tarihinde de Paris’e elçi tayin edilerek bir dönem Paris Büyükelçiliği görevinde bulundu. Petersburg’da elçi olarak görev yaptığı üç yıl boyunca II. Alexander’ı yakından tanıma imkânı bularak Rusya ve Prusya arasında yakın bir dostluğun kurulmasına çalıştı. Zaten daha öncesinde [[Tel:18511859|1851-1859]] yılları arasında Frankfurt şehrindeki Alman Konfederasyonu’nda Prusya temsilcisi olarak bulunduğu dönemde, Kırım Savaşı’nda Prusya’nın Rusya’ya karşı savaşa girmesine şiddetle muhalefet etmişti. Çünkü Alman Birliği’nin kurulmasında Rusya’nın dostluğuna ihtiyacı olacağını hesap ediyordu.Kısa süre görev yaptığı Paris elçiliği döneminde ise III. Napolyon’un zayıf taraflarını öğrenmeye çalışmış, Alman Birliği yolunda siyasi hamlelerini planlamaya başlamıştı.
 
Bu arada orduyu güçlendirmek ve askeri ödenekleri artırma düşüncesinde olan Prusya Kralı I. Wilhelm, Prusya Parlamentosu’nun çoğunluğunu oluşturan liberalleri karşısında buldu. Liberaller buna sıcak bakmazken askerlik süresinin de kısaltılması yönünde tavır takınırken Kasım 1861’de yapılan seçimlerden güçlenerek çıktılar.
Ocak 1861 tarihinde tahta çıkan Prusya kralı [[I. Wilhelm]]’in askeri harcamaların artırılması yönündeki çabaları, Prusya parlamentosundaki liberaller tarafından engellenmiştir. Bunun üzerine I. Wilhelm, muhafazakarların da desteklediği Bismarck’ı başbakan atamıştır. [[22 Eylül]] [[1862]] tarihinde göreve başlayan Bismarck, meclisteki ilk konuşmasında, büyük sorunların “kan ve kılıçla” çözülebileceğini belirtmiştir. İzleyeceği politika da hep bu temele dayanacaktır. Bismarck, Almaya'da kapitalizmin sanayide ve ticarette gelişmesini desteklemek için, eski karşıtları olan liberaller ile iş birliği yaptı. Bununla beraber katoliklere ve siyasal temsilci Merkez Partisi'ne karşı yeni devletin düşmanları olduklarını ileri sürerek savaşıma girişti. [[Kulturkampf]] (Kültür Savaşı) adı verilen bu uygulama katoliklerin direnişi ve Bismarck'ın Almanya'yı yeni ortakları olan tutucuların yardımıyla yönetmek istemesi nedeniyle 1878'de son bulmuştur.
 
Askeri ödenekler konusundaki bu anlaşmazlığın bir bunalıma dönüşmesi, I.Wilhelm’i muhafazakârlığı ile tanınan Bismarck’ı başbakanlık görevine getirmeye yöneltti. Bu anlaşmazlık öyle bir bunalıma neden olmuştu ki kral I. Wilhelm tahttan feragat etmeyi düşünüyordu ve bunu Bismarck ile 22 Eylül 1862 tarihindeki görüşmesinde;
 
“Allahıma, vicdanıma ve tebaama cevap verebilecek şekilde devleti idare edemezsem, hükümdarlıkta kalmak istemem. Fakat parlamentonun bugünkü çoğunluğuna göre bunu yapabilmem mümkün değil. Kendilerini ve beni parlamentonu çoğunluğuna tâbî kılmadan hükümetimi idare edebilecek bakanları artık bulamıyorum”
 
sözleriyle dile getirmişti. Bismarck ise kabineye girmeye hazır olduğunu, kendisinin kabineye girmesi dolayısıyla çekilenler olursa yerlerinin başkaları ile doldurulabileceğini söylemişti.Bakan sıfatıyla askeri teşkilatın ıslahını ve yeni baştan tanzimini desteklemeye hazır olup olmadığını soran krala olumlu cevap vermişti.
 
Diğer konularda da parlamento çoğunluğuna ve kararlarına karşı da aynı şekilde hareket edip etmeyeceği sorusuna da olumlu cevap verdikten sonra kral “öyleyse sizinle beraber mücadeleye devamı denemek vazifemdir. Tahttan feragat etmeyeceğim” diyerek Bismarck’ı görevlendirmiştir.
 
Prusya Kralı I. Wilhelm, Bismarck’ı 23 Eylül 1862 tarihinde başbakanlığa, 8 Ekim 1862 tarihinde de dışişleri bakanlığı görevine atadı.
 
Ocak 1861 tarihinde tahta çıkan Prusya kralı [[I. Wilhelm]]’in askeri harcamaların artırılması yönündeki çabaları, Prusya parlamentosundaki liberaller tarafından engellenmiştir. Bunun üzerine I. Wilhelm, muhafazakarların da desteklediği Bismarck’ı başbakan atamıştır. [[22 Eylül]] [[1862]] tarihinde göreve başlayan Bismarck, meclisteki ilk konuşmasında, büyük sorunların “kan ve kılıçla” çözülebileceğini belirtmiştir. İzleyeceği politika da hep bu temele dayanacaktır. Bismarck, Almaya'da kapitalizmin sanayide ve ticarette gelişmesini desteklemek için, eski karşıtları olan liberaller ile iş birliği yaptı. Bununla beraber katoliklere ve siyasal temsilci Merkez Partisi'ne karşı yeni devletin düşmanları olduklarını ileri sürerek savaşıma girişti. [[Kulturkampf]] (Kültür Savaşı) adı verilen bu uygulama katoliklerin direnişi ve Bismarck'ın Almanya'yı yeni ortakları olan tutucuların yardımıyla yönetmek istemesi nedeniyle 1878'de son bulmuştur.
 
Bismarck, ilk işi olarak meclisi dağıttı ve kralın otoritesinin üstünde bir güç tanımadığını açıkladı.
78

değişiklik