Çamovalı, Milas

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Gezinti kısmına atla Arama kısmına atla
çamovası
—  Mahalle  —
Muğla
Muğla
Ülke  Türkiye
İl Muğla
İlçe Milas
Coğrafi bölge Ege Bölgesi
Nüfus (2000)[1]
 - Toplam 851
Zaman dilimi UDAZD (UTC+03.00)
İl alan kodu 0252
İl plaka kodu
Posta kodu 48200
İnternet sitesi: http://www.yerelnet.org.tr/koyler/koy.php?koyid=255866

Çamovalı mahallesi, Muğla ilinin Milas ilçesine bağlı bir mahalledir.Milas'a 18 km,Bodrum'a 40 km,Ören'e 45 km,Güllük'e de yaklaşık 20 km kadar mesafededir.

Milas'ın güneyinde yer alır. Yaklaşık 1200 kişilik köy olup geçim kaynağı tarıma dayalıdır.köylüler ürettikleri ürünleri Milas Salı Pazarında satarak geçimlerine katkı sağlamaktadırlar. Mahalleye Milas ilçesinden 2 yolla ulaşılabilir. Birinci yol Milas-Bodrum karayolunun Karakaya mevkisini geçtikten sonra Baharlı mahallesi yakınlarında güneye ayrılan köy yoludur ve bu yol 18 km kadardır. İkinci yol Milas-Beçin-Ören yolunun Beçin beldesi bitimindeki orman deposunun yakınından sağa dönerek ayrılan yoldur.2008 yılı itibarıyla bu yol asfalt olmuştur.

Çamovalı mahallesi bir merkez mahalleye bağlı 5 mahalleden oluşur. Bu mahalleler;

  1. Gedik mahallesi (merkez mahalle)
  2. Saz mahallesi
  3. Karakoyun mahallesi
  4. Geribelen mahallesi
  5. Balcılar mahallesi

Mahallenin tarihçesi[değiştir | kaynağı değiştir]

Mahallenin çekirdeğini Karakoyun mahallesi oluşturur. İlk yerleşimler bu mahallede olmuştur. Tarihi bilinmemektedir. Diğer mahallelerdeki yerleşimler 20. yüzyıl başlarındadır. Burayı yurt edinen bu yerleşimciler, yüzyıllardır Marçal dağları ile Karakoyun dağı, Denizcik dağı, Gökdağ eteklerinde göçebe hayatı yaşayan ve Orta Asya'nın Horasan bölgesinden geldiklerini ve Karakeçili yörüklerinden olduklarını belirten bu göçebeler yaz aylarında hayvanlarıyla (keçi, koyun, sığır, deve) Marçal dağlarındaki yaylalara çıkarlar. Kış aylarında ise daha sıcak olduğu için bugünkü mahallenin bulunduğu dağ eteklerine inerlermiş.

1900-1950 arasında bugünkü mahallenin ovasını teşkil eden topraklar Ağaçlıhöyük mahallesinde bulunan Menteşe Beyleri tarafından satılmaya başlar. Yüzyıllardır bölgeyi yazlık olarak kullanan yörük göçebeler hayvanlarını satarak arazileri alırlar ve 1900-1960 arasında yerleşik hayata geçmeye başlarlar. Eski adı Karakoyun olan Çamovalı mahallesi böylece oluşur ve hızla gelişir. Köy büyük bir kısmı aynı obanın mensupları olup %90 birbirine akrabadır. Aynı obanın akrabalarının bir kısmı Yeşilyurt, Bayır, Çamköy mahallesi, Arslanyakası mahallesi, Yakaköy mahallesi, Bahçeköy mahallesi, Gökçeler mahallesi ve Agaclihöyük gibi köylere yerlesirler.

Geçim kaynağı[değiştir | kaynağı değiştir]

Tarım ve hayvancılık Mahallenin kendi hudutları ve Ağaçlıhöyük hudutları içinde olmak üzere 8.000 dönüme yakın oldukça verimli arazide çeşitli tarım ürünleri yetiitirilmektedir.Mahalleye 2004 ten sonra sanayi elektriğinin de gelmesiyle sulu tarımda artış olmuştur. Zaten verimli olan köy toprağının verimi böylece ikiye katlanmıştır. Başlıca tarım ürünleri;

kasım ayı sonuna kadar tarla domatesi yapılabilir ve bu domatesler yörede çok meşhurdur.

  • Seracılık (yeni yaygınlaşmaktadır)
  • Buğday
  • Büyükbaş Hayvancılık (Süt) (son zamanlarda yeni bir geçim kaynağı olarak hızla artış göstermektedir.)
  • son zamanlarda tütün tarımının da tamamen bitmesiyle meyvacılık ta gelişmeye başlamıştır.

Eğitim[değiştir | kaynağı değiştir]

Mahallede eğitim seviyesi oldukça yüksektir. Eğitime önem verilir. Çeşitli mesleklerde çalışan pek çok üniversite mezunu vardır.

Halen mahallede Gedik ve Saz mahallerinde 2 ilköğretim binası mevcut olup her ikisindede eğitim -öğretim devam etmektedir. Ancak çocuk sayısı azaldığı için 4.5.6.7.8. sınıflar taşımalı eğitim kapsamında Ağaçlıhüyük ilköğretim okuluna devam etmektedir.

Mahallede 2 cami, 1 köy konağı, 3 tane tarihi sarnic bulunmaktadir; harbli sarnic balli belen sarnici, ve de demirlinin sarnicidir. Tahillari ogutmek icin suyla calisan 4 tane eski degirmen bulunmaktadir. Hamzabey Deresi (Koca Dere) üzerinde bulunana değirmenlerin isimleri ise; Kundakçı, Karakoyun, Harlampa, Değirmenderesi şeklindedir. 4 kahvehane, 3 bakkal bulunmaktadır. İçme suyu şebekesi mevcuttur. Mahallenin yakınından geçerek Güllük Körfezine dökülen Hamzabey Deresi oldukça güzel gezinti alanları oluşturur. Son yıllarda Yemişli İni'nde (mağara) bulunan bu Hamzabey deresinin vadisi "Uyku Vadisi" adı altında koruma kapsamına alınmıştır.

Kültür[değiştir | kaynağı değiştir]

mahallesimüz düğünleri eskiden üç gün üç gece sürermiş.birinci güne hamam,gecesine kına.ikinci güne gelin alma,üçüncü güne ise duvak adı verilirmiş.günümüzde bu iki gün iki geceye inmiştir.ilk gün gündüz ve akşam kız evinde,ikinci gün gündüz ve akşam oğlan evinde düğün kurulmaktadır.Birinci gün gündüz gelin evinde yemekler pişirilir gelen misafirlere ikram edilir.oyunlar oynanır,kız yengesi mahallenin genç kızlarını oyuna kaldırır.o gün akşam oğlan evi kız düğününe davullu zurnalı baskın yapar.geç saatlere kadar eğlenilir.Akşamın sonunda önce dmatın bir eline kına yakılır düğün meydanında ve oğlan evi uğurlanır.En sonunda gelin kendi ailesi ve arkaqdaşları ile eve çekilir.Hazırlanan kınayı yengesi ellerine ve ayaklarına yakar.avuçlarına kına yakılırken para konur.Kına yakılırkengelinin başına örtülen alın altına en yakın arkadaşları ,akrabaları girerek ağıtlar yakar.eee ne demişler hem ağlarım hem giderim.

Ertesi gün düğün dernek oğlan evinde de kurulur.Malum gelin almaya gidilecektir.Akşam üzeri gelin almaya gidilir.Kız evine götürülmek üzere hediye tepsileri hazırlanır.yengeler çiçeklerle süslenen tepsileri alırlar. Bu arada damat arkadaşları tarafından davuulu zurnalı damatlıkları giydirilir.gelin alayı yola çıkmaya hazırdır.oğlan yengesinin tepsisinde gelin şekeri vardır.Gelin evine varıldığında gelin yengeleri gelenleri yolda karşılayarak,şeker verirler.Gelin içeri alınır hazırlanır ve dışarda gelinle dmat yan yana oturtulur.gelinin yüzü örtülüdür.yengeler gelin başı üzerinde gelin şekerini kırarlar .Bu şeker misafirlere dağıtılır.Gelin yakınlarıyla oynatılır ve içeri alınır.içerde gelin tüm akrabaları ve arkadaşlarıyla vedalaştıktan sonra en son babasının elini ve ayağını öper. Babası da gelinin beline kuşağını bağlar. Gelinin bir koluna babası diğer koluna erkek kardeşi girer ve arabaya bindirilir.Gelin arabasının üzerinden buğdayla bozuk para saçılr.Araba yürüdüğünde arkasından su dolu testi atılır.Gelin kaynanası evine geldiğinde arabadan inmez damat arabanın etrafında yedi tur atar dua okuyarak.gelin bir hediye vaadi aldıktan sonra arabadan iner.Kayınvalidesinin evinin kapısına bir çivi çaktırılır ve zeytin yağı sürdürülür.O akşam da oğlan evinde balo yapılır ve düğünümüz biter.

Coğrafya[değiştir | kaynağı değiştir]

Muğla iline 86 km, Milas ilçesine 1.yol18 km(Milas Bodrum Karayolu Yönünde), 2.yol 11 km (Milas Ören beldesi Yönünde) uzaklıktadır.

İklim[değiştir | kaynağı değiştir]

Mahallenin iklimi, Akdeniz iklimi etki alanı içerisindedir.

Nüfus[değiştir | kaynağı değiştir]

Yıllara göre mahalle nüfus verileri
2007 852
2000 851
1997 852

Ekonomi[değiştir | kaynağı değiştir]

Mahallenin ekonomisi tarım ve hayvancılığa dayalıdır.

Altyapı bilgileri[değiştir | kaynağı değiştir]

Mahallede, 1.,2.,3, sınfların eğitimini sağlayan biri merkez mahalle diğeri saz mahallesinde olmak üzere 2 ilköğretim okulu mevcuttur. 4,5,6,7,8 .ci sınıflar taşımalı eğitim görmektedirler. . Mahallenin içme suyu şebekesi vardır ancak kanalizasyon şebekesi yoktur. .Yıl 2009 artık her evde telefon mevcut olduğu gibi gsm ler de elden düşmemektedir. Sağlık ocağı ve sağlık evi yoktur. Mahalleye ulaşımı sağlayan yol asfalt olup mahallede elektrik vardır ve her evde elektronik cihazlar mevcuttur.

Kaynakça[değiştir | kaynağı değiştir]

Dış bağlantılar[değiştir | kaynağı değiştir]