Viyolonsel

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Atla: kullan, ara
Viyolonsel
Cello study.jpg
Viyolonselin üstten görünüşü

Viyolonsel ya da çello yaylı çalgıların bir türüdür. Viyolonsel, yaylı ailesinden dört telli ve bas sesli bir çalgıdır.

Türü[değiştir | kaynağı değiştir]

Bu çalgının atası viola da gamba adı verilen 7 adet teli bulunan perdeli bir çalgıdır. Viyolonsel; keman, viyola ve kontrbas ile aynı ailedendir. Keman ile viyolonselin şekilleri büyük oranda birbirini andırsa da boyutları çok farklıdır.

Tarihi[değiştir | kaynağı değiştir]

16. yüzyılda ilk örnekleri Fransa'da ortaya çıkan bu çalgının şekli kadın vücudunu andırır. Başlangıçta beş telli olarak yapılan bu çalgı, önceleri orkestrada bas sesleri desteklemek için kullanılmıştır. Tek başına belirgin bir çalgı olarak ortaya çıkması ise 18. yüzyılda olmuştur.

Özellikleri[değiştir | kaynağı değiştir]

Viyolonsel genellikle akustik olarak kullanılan bir enstrümandır. Her mekanda (açık alan,konser salonu,vs) çalınabilir. Karşıdan bakıldığında gövdesinin orta bölümünde bulunan ve el yazısı ile f harfini andıran 2 ses deliği, ve eşik (köprü) olarak adlandırılan bir destek bulunur. Yayın tellere teması ile titreşen tellerden çıkan ses, eşik tarafından gövdenin içindeki havayı titreştirerek, içeride dikey olarak bulunan can direğine iletilir ve bu deliklerden geri döner.

Medya[değiştir | kaynağı değiştir]

Viyolonselin sesine örnek vermek için şu parçalar dinlenebilir:

  • Johann Sebastian Bach'in Do-Major Prelude No.1 eserinin Gounod tarafindan Ave Maria adiyla viyolonsele transkripsiyonu. Viyolonsel: John Michel