Virginia Eliza Clemm Poe

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Atla: kullan, ara
Virginia Eliza Clemm Poe
Ölümünden sonra yapılan bir resminde Virginia Poe.
Ölümünden sonra yapılan bir resminde Virginia Poe.
Doğum 15 Ağustos 1822(1822-08-15)
Baltimore, Maryland, ABD
Ölüm 30 Ocak 1847 (24 yaşında)
Fordham, Bronx, New York, ABD

Virginia Eliza Clemm Poe (d. 15 Ağustos 1822, Baltimore, Maryland, ABD - ö. 30 Ocak 1847, Fordham, Bronx, New York, ABD), yazar Edgar Allan Poe'nun eşi. Kardeş çocukları olan çift, Virginia Clemm 13, Poe ise 27 yaşındayken evlendi. Bazı biyografi yazarları çiftin ilişkisinin karı kocadan çok ağabey kardeş ilişkisine benzediğini, aralarında cinsel anlamda bir ilişki olmadığını belirtir. Virginia Poe Ocak 1842'de vereme yakalandı ve Ocak 1847'de 24 yaşındayken bu hastalıktan öldü.

Virginia Clemm ile Edgar Allan Poe evlilikleri öncesinde kesintili olarak yıllar boyunca diğer aile üyeleriyle bir arada yaşadı. Çift Poe'nun işleri dolayısıyla sıkça taşındı; dönem dönem Baltimore, Philadelphia ve New York'ta yaşadı. Evlenmelerinden birkaç yıl sonra Poe, Frances Sargent Osgood ile Elizabeth F. Ellet'ın adının karıştığı, önemli bir skandalın içinde yer aldı. Eşinin uygunsuz aşk ilişkileri yaşadığı söylentileri Virginia Poe'yu öyle etkiledi ki, ölüm döşeğindeyken, Ellet'in kendisini öldürdüğünü iddia etti. Mezarı, eşiyle aynı mezar taşını paylaştıkları Baltimore, Maryland'deki Westminster Hall and Burying Ground'dadır. Virginia Eliza Clemm Poe'ya ait olduğu doğrulanmış tek resim, ölümünden saatler sonra yapılan bir suluboya portredir.

Eşinin hastalığı ve buna bağlı ölümü Edgar Allan Poe'yu derinden etkiledi. Çöküntü yaşayan yazar bununla baş edebilmek için yeniden içki içmeye başladı. Virginia Poe'nun hastalığıyla mücadelesi ve ölümünün Poe'nun Annabel Lee, Kuzgun ve Ligeia gibi ölmekte olan genç kadınların sık işlenen bir tema olduğu eserlerini etkilediğine inanılır.

Biyografi[değiştir | kaynağı değiştir]

Yaşamının ilk yılları[değiştir | kaynağı değiştir]

Poe aile ağacı

Virginia Eliza Clemm 15 Ağustos 1822'de doğdu[1] ve kendisine doğumundan on gün önce,[2] henüz bebekken ölen ablasının adı verildi.[3] Babası William Clemm, Jr. Baltimore'da nalburdu.[4] Virginia'nın annesi Maria Poe ile 12 Temmuz 1817'de,[5] Maria'nın kuzeni olan ilk eşi Harriet'in ölümünden sonra evlendi.[6] Clemm'in önceki evliliğinden beş çocuğu vardı, Maria ile üç çocukları daha oldu.[4] 1826'daki ölümünden sonra ailesine çok az para bıraktı[7] ve akrabaları evliliklerine karşı çıkmış olduklarından maddi destek olmadılar.[4] Maria dikiş dikerek ve pansiyoner alarak aileyi geçindirdi, felçli ve yatalak annesi Elizabeth Cairnes'in yıllık $240 tutarındaki emekli maaşı da bu gelirlere eklendi.[7] Bu maaş Elizabeth'e Maryland'de subay olarak çalışmış ve devlete kredi vermiş olan kocası "General" David Poe'dan kalmıştı.[8]

Edgar Poe kuzeni Virginia ile ilk defa, ordudan ayrılmasından dört ay sonra, Ağustos 1829'da karşılaştı. O tarihte Virginia yedi yaşındaydı.[9] 1832'de - Elizabeth, Maria, Virginia ve Virginia'nın ağabeyi Henry'den oluşan[9] - aile Elizabeth'in pansiyonunu, o zamanlar Baltimore'da 3 North Amity Sokağı adresindeki evi kiralamak için kullanabildi.[10] Poe'nun aileyle birlikte yaşamakta olan[9] ağabeyi William Henry Leonard Poe 1 Ağustos 1831'de, yani yeni ölmüştü.[11] Poe ev halkına 1833'te katıldı[12] ve kısa süre sonra Mary Devereaux adında bir komşuya tutuldu. Küçük Virginia ikisinin arasında haberci görevini üstlendi, hatta bir seferinde Mary'nin saçından bir bukleyi alıp Poe'ya getirdi.[13] Elizabeth Cairnes Poe 7 Temmuz 1835'te öldü. Bu ise ailenin gelirini sona erdirdi ve mali durumlarını daha da güçleştirdi.[14] Henry de bu dönemde, 1836'dan önce öldü. Artık Virginia, Maria Clemm'in sağ kalan tek çocuğuydu.[15]

Ağustos 1835'te Poe yoksul aileyi geride bırakarak Southern Literary Messenger'da işe girmek için Richmond, Virjinya'ya taşındı.[16] Poe Baltimore'dayken Virginia'nın üvey kardeşi Josephine Clemm'in eşi ve aynı zamanda Poe'nun kuzeni olan Neilson Poe[17] Edgar'ın Virginia ile evlenmeyi düşündüğü duydu. Neilson Edgar'la o kadar küçük bir yaşta evlenmesini önlemek amacıyla, Virginia'yı alıp eğitimini sağlamayı önerdi. Ancak bu seçeneğin daha sonra tekrar düşünülebileceğini de belirtti.[18] Edgar Baltimore, Maryland'de bir gazetenin sahibi olan "en kötü düşmanı" Neilson'ı aradı ve onun davranışlarını Virginia ile bağlantısını kesmeye çalışmak olarak yorumladı.[19] 29 Ağustos 1835'te[19] Edgar Maria'ya "yazarken gözyaşlarından göremez olduğunu" belirttiği[17] ve Virginia'nın kendi kararını vermesi için ona yalvardığı duygusal bir mektup yazdı.[20] Southern Literary Messenger'da işe girmesinin verdiği cesaretle Poe, Richmond'a taşınmaları halinde Maria, Virginia ve Henry'nin geçimini sağlamayı önerdi.

Evlilik[değiştir | kaynağı değiştir]

Virginia ile Edgar'ın evlilik cüzdanı

Evlilik planları onaylandı ve Poe 22 Eylül 1835'te evlilik ruhsatı için başvurmak amacıyla Baltimore'a döndü. Çift sessizce evlenmiş de olabilir, açıklamalar net değildir.[21] Tek genel tören 16 Mayıs 1836'da Richmond'da yapıldı. Bu törende çift Rev. Amasa Converse adında bir Presbiteryen papaz tarafından evlendirildi.[22] Poe 27, Virginia ise 13 yaşındaydı; ancak yaşı kayıtlara 21 olarak geçirilmişti.[22] Bu evlilik Richmond'da kayıt altına alınmıştır ve kayıtlar Thomas W. Cleland'in, gelinin iddia edilen yaşta olduğunu onaylayan beyanını da içerir.[23] Tören akşam Poe, Virginia ve Virginia'nın annesi Maria Clemm'in kalmakta olduğu pansiyonun sahibi Mrs. James Yarrington'ın[24] evinde yapıldı.[25] Yarrington Maria Clemm'e düğün pastasını pişirmekte yardım etti ve düğün yemeğini hazırladı.[26] Ardından çift Petersburg, Virjinya'da kısa bir balayına çıktı.[25]

Çiftin nasıl olağandışı olduğuna ilişkin tartışmalar, yaşları ve kan hısımlıklarına dayanıyordu. Tanınmış Poe biyografisi yazarı Arthur Hobson Quinn, ne çiftin birlikteliğinin, ne Poe'nun eşine (İngilizce'de kız kardeş anlamına gelen "Sister"ın kısaltılmışı olan) "Sissy" ya da "Sis" adlarını takmasının olağandışı olduğunu öne sürer.[27] Poe biyografisi yazan bir başka yazar olan Kenneth Silverman ise, kardeş çocukları olmalarının değilse de, Virginia'nın yaşının küçüklüğünün olağandışı olduğunu iddia eder.[21] Clemm ile Poe'nun ilişkisinin karı kocadan çok ağabey kardeş ilişkisine benzediği fikri de ortaya atılmıştır.[28] Aralarında Marie Bonaparte'ın da bulunduğu araştırmacılar Poe'nun eserlerini otobiyografik olarak okur ve Virginia'nın bakire olarak öldüğü sonucuna varır[29], zira o ve eşi hiçbir zaman evliliğin gereğini yerine getirmemiştir.[30] Bu yorum çoğu kez "Annabel Lee" şiirine adını veren karakterin Virginia'yı temsil ettiği varsayımına dayanır: bir "bakire... Annabel Lee adında".[29] Poe biyografisi yazarı Joseph Wood Krutch'a göre Poe kadınlara "normal erkeklerin ihtiyaç duyduğu şekilde" değil, ancak bir ilham ve sevgi kaynağı olarak ihtiyaç duyar[31] ve kadınlara hiçbir zaman cinsel ilgi duymamıştır.[32] Poe'nun arkadaşları çiftin evliliklerinin en azından ilk iki yılında aynı yatağı paylaşmadığını, ancak Virginia 16 yaşına bastıktan sonra onun hastalığının başlangıcına dek "normal" bir evlilik hayatlarının olduğunu öne sürer.[33]

Söylenenlere göre Virginia ve Poe mutlu ve birbirine bağlı bir çiftti. Poe'nun bir dönem patronu olan George Rex Graham ilişkilerine dair şunları yazdı: "Karısına olan aşkı, güzelliğin ruhuna bir çeşit coşkulu tapınmaydı."[34] Poe bir keresinde bir arkadaşına, "Canlılar arasında benim küçük karım kadar güzelini görmüyorum." diye yazdı.[35] Buna karşılık Virginia, çağdaş açıklamaların çoğuna göre, kocasını neredeyse idolleştirmişti.[36] O yazarken çoğu zaman ona yakın otururdu; dolmakalemlerini düzenli tutar, elyazmalarını katlar ve gönderirdi.[37] Poe'ya olan aşkını, 23 yaşındayken yazdığı 14 Şubat 1846 tarihli bir akrostiş şiirle gösterdi:

Virginia'nın eşine elyazısıyla yazdığı Sevgililer Günü şiiri

Ever with thee I wish to roam —
Dearest my life is thine.
Give me a cottage for my home
And a rich old cypress vine,
Removed from the world with its sin and care
And the tattling of many tongues.
Love alone shall guide us when we are there —
Love shall heal my weakened lungs;
And Oh, the tranquil hours we'll spend,
Never wishing that others may see!
Perfect ease we'll enjoy, without thinking to lend
Ourselves to the world and its glee —
Ever peaceful and blissful we'll be.[38]

Osgood/Ellet skandalı[değiştir | kaynağı değiştir]

Virginia'nın Sevgililer Günü şiirinde geçen "tattling of many tongues" ifadesi, gerçek olaylara göndermedir.[39] 1845'te Poe 34 yaşındaki evli şair Frances Sargent Osgood ile flört etmeye başladı.[40] Virginia bu arkadaşlıktan haberdardı; hatta arkadaşlıklarını teşvik etmiş dahi olabilir.[41] Kendisi yaşça daha büyük kadınların Poe üzerinde "dizginleyici" etkisi olduğunu düşünerek Osgood'u sık sık evlerine davet etti. "İçkiyi bırakmaya söz vermiş olan" Poe, Osgood'un huzurunda asla içkili olarak bulunmadı.[42]

Aynı sıralarda, başka bir şair, Elizabeth F. Ellet, Poe'ya aşık oldu ve Osgood'u kıskandı.[41] Poe Sarah Helen Whitman'a yazdığı bir mektupta onun kendisine olan sevgisine ilişkin "nahoş" sözcüğünü kullanmasına ve "bunu küçümseyerek reddetmekten başka bir şey yapamazdım" cümlesini sarfetmesine karşın, editörü olduğu Broadway Journal'da onun kendisine yazdığı şiirleri yayımlattı.[43] Ellet her işe burnunu sokma eğilimi olan, kindar biri olarak biliniyordu[44] ve 1846'da Ocak ayının sonlarında Poe'nun evini ziyareti sırasında Osgood'un Poe'ya yazdığı kişisel mektuplardan birini gördü.[45] Ellet'a göre Virginia, Osgood'un mektubundaki "korku veren paragraflar"a dikkat çekti.[46] Ellet Osgood'la temasa geçti, düşüncesizliklerinden kaçınması gerektiğini söyledi ve ya kıskançlık ya da bir skandala yol açma arzusuyla[46] Poe'dan onun kendisine yazdığı mektupları geri göndermesini istedi.[45] Sonrasında Osgood Margaret Fuller ile Anne Lynch Botta'yı Poe'dan mektupları geri vermesini kendi adına istemeleri için yolladı. Bu kişilerin müdahalelerine sinirlenen ve onlara "işgüzârlar" adını takan Poe, onun düşüncesizliğini ima ederek, Ellet "kendi mektuplarıyla ilgilense" daha iyi olacağını söyledi.[47] Daha sonra bu mektupları Ellet'tan toplayıp bir araya getirerek, onun evinde bıraktı.[45]

Bu mektuplar kendisine geri verilmiş olmasına karşın Ellet erkek kardeşinden, mektupları talep etmesini istedi.[47] Kardeşi Albay William Lummis, Poe'nun mektupları zaten geri vermiş olduğuna inanmadı ve onu öldürmekle tehdit etti. Poe kendisini savunmak için, Thomas Dunn English'ten bir tabanca istedi.[45]

Poe'nun arkadaşı ve daha önemsiz bir yazar, aynı zamanda eğitimli bir doktor ve avukat olan English de Poe'nun mektupları geri verdiğine inanmadı ve hatta bunların varlığını sorguladı.[47] Bu çıkmazdan kurtulmanın en kolay yolunun "asılsız suçlamaların geri alınması" olduğunu söyledi.[48] Yalancı olarak anılmasına sinirlenen Poe, English'i yumruk yumruğa bir kavgaya zorladı. Poe sonrasında kavgayı kazandığını iddia etti, oysa English'in iddiası aksi yöndeydi ve Poe'nun yüzü English'in yüzüklerinden biri tarafından kötü şekilde kesilmişti.[45] Poe'nun versiyonuna göre Poe, "E.'ye öleceği güne dek hatırlayacağı bir dayak" atmıştı. Hangisi doğru olursa olsun, kavga Poe'nun Osgood'la ilişkisi hakkındaki dedikodunun daha da yayılmasına yol açtı.[49]

Osgood'un kocası devreye girerek Ellet'ı, sarfettiği sözler için özür dilemediği takdirde dava etmekle tehdit etti. Ellet Osgood'a "Bayan Poe tarafından bana gösterilen, Poe'nun kendisinin düzenlediği sahte bir mektup olmalı" ifadelerini içeren bir mektup yazarak sözlerini geri aldı.[50] Suçu tamamen Poe'ya atan Ellet, olayın Poe "taşkın ve deliliğe meyilli" biri olduğu için yaşandığını öne sürdü.[51] Ellet Poe'nun deliliğine ilişkin dedikoduyu yaydı ki bu dedikodu, Poe'nun diğer düşmanları tarafından da devam ettirildi ve gazetelerde yer aldı. St. Louis Reveille şöyle yazdı: "New York'ta şair ve yazar Bay Edgar A. Poe'nun akıl hastası olduğu ve arkadaşları tarafından Dr. Brigham kontrolünde Utica'daki Akıl Hastanesi'ne yatırılacağına ilişkin bir dedikodu dolaşmaktadır."[52] Skandal ancak Osgood kocasıyla yeniden bir araya geldiği zaman yatıştı.[51] Öte yandan Virginia, kocasının yaşadığı bu ilişkiden tümüyle çok etkilenmişti. Henüz Temmuz 1945'te kocasının düşüncesizliklerine ilişkin iddiaların yer aldığı imzasız mektuplar aldı. Ellet'ın bu mektuplarla ilgisinin olduğu tahmin edilir. Bunlardan öyle rahatsız olmuştu ki, Virginia ölüm döşeğinde, "Bayan Ellet'ın onun katili olduğunu" söyledi.[53]

Hastalık[değiştir | kaynağı değiştir]

Bu dönemde Virginia vereme yakalandı. Hastalığın etkileri ilk olarak 1842 yılı Ocak ayı ortalarında görüldü. Virginia piyano çalıp şarkı söylerken ağzından kan geldi, Poe ise yalnızca damarının çatladığını söyledi.[54] Sağlığı giderek kötüledi ve Virginia yatalak hale geldi. Bu durum, özellikle de ara sıra düzelme belirtileri göstermesi, Poe'yu derin bir depresyona sürükledi. Arkadaşı John Ingram'a yazdığı bir mektupta Poe, bunların yol açtığı ruh halini şöyle tarif etti: "Her seferinde ölümünün tüm ızdıraplarını çekiyorum ve rahatsızlığı her arttığında onu daha da çok seviyor ve yaşamına daha umutsuz bir inatla bağlanıyorum. Ama ben doğuştan çok olağandışı derecede hassas ve gerginim. Deliriyorum, uzun aralıklı ve berbat aklı başında dönemler geçirerek."[55]

Poe ailesini taşınmak konusunda, Virginia'nın durumu harekete geçirmiş ve aile onun için daha sağlıklı bir çevre arayışına girmiş olabilir. 1840'ların başında Philadelphia içinde defalarca taşındılar ve bu şehirde yaşadıkları son ev şu anda Spring Garden'da Edgar Allan Poe National Historic Site olarak korunmaktadır.[56] Bu evde Virginia çiçek bahçesiyle ilgilenecek kadar iyiydi[57] ve arp ya da piyano çalarak ve şarkı söyleyerek konukları eğlendiriyordu.[58] Aile ardından 1844 yılının Nisan ayı başlarında, tren ve buharlı gemiyle yolculuk ederek New York'a taşındı. Kocası Greenwich Sokak'ta bir pansiyon ayarlarken, Virginia gemide bekledi.[59] 1846'nın başlarında aile dostu Elizabeth Oakes Smith, Virginia'nın, "Biliyorum yakında öleceğim, biliyorum iyileşemeyeceğim; ama mümkün olduğunca mutlu olmak ve Edgar'ı mutlu etmek istiyorum." diyerek durumunu kabullendiğini söyledi.[60] Virginia kocasına, ölümünden sonra, onun koruyucu meleği olacağına söz verdi.[61]

Fordham'a taşınma[değiştir | kaynağı değiştir]

Virginia Poe hastalığının son dönemini Bronx, New York'taki Poe Kulübesi'nde geçirdi. Buradaki yatak odası korundu.

Mayıs 1846'da Poe, Virginia ve annesi Maria'dan oluşan aile, Fordham'da, şehrin 22,5 km. kadar dışında[62], halen ayakta olan küçük bir kır evine taşındı. Poe'nun Virginia'ya yazdığı günümüze kalan tek mektup olan 12 Haziran 1846 tarihli mektupta Poe, eşini iyimser olmaya teşvik ediyordu: "Tüm bu umutsuzluğun içinde kalbini ayakta tut ve birazcık daha güven." Sahip olduğu tek dergi olan Broadway Journal'ı yakın zamanda kaybetmiş olması üzerine Poe, "Cesaretimi kaybetmiş olmalıydım, ama senin için—benim sevgili minik karım, sen benim bu sevimsiz, yetersiz ve nankör hayatla savaşımda muazzam ve tek canlandırıcımsın." sözlerini sarfetti.[63] Ancak o yılın Kasım ayında, Virginia'nın durumu artık umutsuzdu.[15] Düzensiz iştah, kızarmış yanaklar, değişken nabız, gece terlemeleri, yüksek ateş, ani titreme, nefes darlığı, göğüs ağrıları ile kan öksürme ve tükürme gibi belirtiler gösteriyordu.[63]

Poe'nun arkadaşı ve etkili bir editör olan Nathaniel Parker Willis, 30 Aralık 1846'da bir duyuru yayımlayarak aile için yardım istedi. Öte yandan gerekçeleri tamamen doğru değildi:[64]

« Edgar A. Poe'nun hastalığı. —Üzülerek öğrendik ki bu bey ve eşi verem nedeniyle tehlikeli şekilde hastadır ve bu talihsizliğin temelinde, yaşadıkları geçici ilişkiler yatmaktadır. Üzgünüz; ancak, bu kişiler şu ana dek yaşamak için ihtiyaç duydukları şeyleri bile ancak temin edebilecek kadar dara düşmüştür. Bu elbette ki çok fenadır ve umuyoruz ki Bay Poe'nun arkadaşları ve hayranları onun muhtaç durumda olduğu bu en acı zamanlarında kendisinin derhal yardımına koşacaktır.[65]  »

Poe ile iki yıldır haberleşmemiş ve bu arada kendi eşini kaybetmiş olan Willis, bu dönemde onun en büyük destekçilerindendi. Poe ve eşine, ilham verici bir Noel kitabı olan The Marriage Ring; or How to Make a Home Happy'yi yolladı.[65]


Poe üzerindeki etkisi[değiştir | kaynağı değiştir]

Edebiyattaki referanslar[değiştir | kaynağı değiştir]

Poe'nun pek çok eseri otobiyografik olarak yorumlanır ve bunların çoğunun Virginia'nın veremle uzun süren mücadelesini ve ölümünü yansıttığına inanılır. En çok tartılışan örnek, "Annabel Lee"dir.

Kaynaklar[değiştir | kaynağı değiştir]

  1. ^ Thomas, Dwight & David K. Jackson. The Poe Log: A Documentary Life of Edgar Allan Poe, 1809–1849. Boston: G. K. Hall & Co., 1987: 52. ISBN 0-7838-1401-1
  2. ^ Quinn, 17
  3. ^ Silverman, 82
  4. ^ a b c Silverman 81
  5. ^ Quinn, 726
  6. ^ Meyers, 59
  7. ^ a b Meyers, 60
  8. ^ Quinn, 256
  9. ^ a b c Sova, 52
  10. ^ Haas, Irvin. Historic Homes of American Authors. Washington, DC: The Preservation Press, 1991. ISBN 0891331808. p. 78
  11. ^ Quinn, 187–188
  12. ^ Silverman, 96
  13. ^ Sova, 67
  14. ^ Quinn, 218
  15. ^ a b Silverman, 323
  16. ^ Sova, 225
  17. ^ a b Quinn, 219
  18. ^ Silverman, 104
  19. ^ a b Meyers, 72
  20. ^ Silverman, 105
  21. ^ a b Silverman, 107
  22. ^ a b Meyers, 85
  23. ^ Quinn, 252
  24. ^ Quinn, 230
  25. ^ a b Quinn, 254
  26. ^ Sova, 263
  27. ^ Hoffman, 26
  28. ^ Krutch, 52
  29. ^ a b Hoffman, 27
  30. ^ Richard, Claude and Jean-Marie Bonnet, "Raising the Wind; or, French Editions of the Works of Edgar Allan Poe", Poe Newsletter, vol. I, No. 1, April 1968, p. 12.
  31. ^ Krutch, 54
  32. ^ Krutch, 25
  33. ^ Sova, 53
  34. ^ Oberholtzer, 299
  35. ^ Phillips, 1184
  36. ^ Hoffman, 318
  37. ^ Phillips, 1183
  38. ^ Quinn, 497
  39. ^ Moss, 214
  40. ^ Silverman, 280
  41. ^ a b Meyers, 190
  42. ^ Silverman, 287
  43. ^ Moss, 212
  44. ^ Silverman, 288
  45. ^ a b c d e Meyers, 191
  46. ^ a b Moss, 213
  47. ^ a b c Silverman, 290
  48. ^ Moss, 220
  49. ^ Silverman, 291
  50. ^ Moss, 215
  51. ^ a b Silverman, 292
  52. ^ Meyers, 192
  53. ^ Moss, 213–214
  54. ^ Silverman, 179
  55. ^ Meyers, 208
  56. ^ Silverman, 183
  57. ^ Quinn, 385
  58. ^ Oberholtzer, 287
  59. ^ Silverman, 219–220
  60. ^ Phillips, 1098
  61. ^ Silverman, 301
  62. ^ Meyers, 322
  63. ^ a b Meyers, 203
  64. ^ Meyers, 202
  65. ^ a b Silverman, 324

Basılı kaynaklar[değiştir | kaynağı değiştir]

  • Hoffman, Daniel. Poe Poe Poe Poe Poe Poe Poe. Baton Rouge: Louisiana State University Press, 1972. ISBN 0807123218.
  • Krutch, Joseph Wood. Edgar Allan Poe: A Study in Genius. New York: Alfred A. Knopf, 1926.
  • Moss, Sidney P. Poe's Literary Battles: The Critic in the Context of His Literary Milieu. Southern Illinois University Press, 1969.
  • Meyers, Jeffrey. Edgar Allan Poe: His Life and Legacy. Cooper Square Press, 1992. ISBN 0684193701.
  • Oberholtzer, Ellis Paxson. The Literary History of Philadelphia. Philadelphia: George W. Jacobs & Co., 1906. ISBN 1932109455.
  • Phillips, Mary E. Edgar Allan Poe: The Man. Chicago: The John C. Winston Company, 1926.
  • Quinn, Arthur Hobson. Edgar Allan Poe: A Critical Biography. Baltimore: The Johns Hopkins University Press, 1998. ISBN 0801857309
  • Silverman, Kenneth. Edgar A. Poe: Mournful and Never-ending Remembrance. New York: Harper Perennial, 1991. ISBN 0060923318.

Dış bağlantılar[değiştir | kaynağı değiştir]