Venedik Tüzüğü
Vikipedi, özgür ansiklopedi
Venedik Tüzüğü tarihî yapıların korunması ve restorasyonu hakkında uluslararası bir çerçeve belirleyen bir antlaşmadır. Aşağıdaki metin, antlaşmaya katılan farklı ülkelerin temsilcilerinin kabul ettiği 1964 yılı metninin orijinalidir.
[değiştir] Venedik Tüzüğü'nü Kabul Eden Ülkelerin ve Kurumların Temsilcileri
- Piero Gazzola (Italya), Başkan
- Raymond Lemaire (Belçika), Raportör
- Jose Bassegoda-Nonell (İspanya)
- Luis Benavente (Portekiz)
- Djurdje Boskovic (Yugoslavya)
- Hiroshi Daifuku (UNESCO)
- P.L de Vrieze (Hollanda)
- Harald Langberg (Danimarka)
- Mario Matteucci (İtalya)
- Jean Merlet (Fransa)
- Carlos Flores Marini (Meksika)
- Roberto Pane (İtalya)
- S.C.J. Pavel (Çekoslovakya)
- Paul Philippot (ICCROM)
- Victor Pimentel (Peru)
- Harold Plenderleith (ICCROM)
- Deoclecio Redig de Campos (Vatikan)
- Jean Sonnier (Fransa)
- Francois Sorlin (Fransa)
- Eustathios Stikas (Yunanistan)
- Mrs. Gertrud Tripp (Avusturya)
- Jan Zachwatowicz (Polonya)
- Mustafa S. Zbiss (Tunus)
