Vassa

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Atla: kullan, ara

Budizm
Dharma wheel

Budizm Tarihi
Budizm kronolojisi

Budizm Kavramları
Pratitya-samutpada
Üç Hazine
Dört Asil Hakikat
Asil Sekiz Yol
Nirvāna

Önemli Kişiler
Buddha
Śākyamuni Buddha
Bodhisattva

Yörelere göre Budizm
Güneydoğu Asya Budizmi
Çin Budizmi
Tibet Budizmi
Batı Budizmi
Japon Budizmi

Üçlü Budizm
Theravada
Mahāyāna
Vajrayāna

Budizmin Yazılı Kaynakları
Tripitaka
Pali Derlemesi
Vinaya
Pali Suttaları
Mahayana Sutraları
Abhidharma
Budist Tantra

Budist Kültürü

Vassa, (Türkçe: Yağmurlar, Pali dili: Vassa, Sanskrit dili: Varsha), Budist keşişlerin, özellikle Güneydoğu Asya'da üç ay süren Muson mevsiminde inzivaya çakilmeleri geleneği.

Genellikle dilenerek ülkeyi dolaşan keşişlerin yağmur mevsiminde manastırlarda toplanarak din eğitimine ağırlık vermeleri geleneği, bir olasılıkla Güney Asya'da ulaşımın güçleştiği muson yağmurları döneminde bir köy yakınındaki korulara sığınan çilecilerin eski bir geleneğinden kaynaklanıyordu. Yağmurlar süresince çileciler günlerini meditasyonla geçirir, geçimlerini çevredeki köylülerin verdikleri sadakalarla sağlarlardı. Buda'nın yaşadığı dönemde (Milattan Önce 6. yüzyıl) bu uygulama Hindistan'da yaygınlaşmıştı. Aydınlanmaya eriştikten sonra Buda'nın yağmur mevsimlerini Benares yakınlarındaki ormanda korunaklı bir yerde geçirdiği söylenir.

Buda'nın ölümünden sonra da vassa geleneğini sürdüren izleyicileri muson mevsiminde bir araya gelerek Budist disiplinin kurallarını okur, dharma öğretisine bağlılıklarını pekiştirirlerdi. Tarikatlara (sangha) halktan gelen sadaka ve yardımların artmasıyla vassa geleneğinin sürdürüldüğü yerler (vihara) daha kalıcı nitelik kazandı. Buda'nın hayranı ve izleyicisi olan güçlü Maurya kralı Aşoka'nın tahta çıkmasıyla (Milattan Önce 3. yüzyıl) vihara'lar Kuzey Hindistan'ın tümüne yayıldı ve hem Güney ve Güneydoğu Asya'daki Budist büyük manastır merkezlerinin (Mahavihara), hem de Theravada Budizminin günümüzde de sürdürülen yıllık inziva geleneğinin kurumsal örneğini oluşturdu. Özellikle Çin ve Japonya'daki Mahayana Budizminde ise vassa geleneği büyük ölçüde ortadan kalktı.

Hem Budist erkeğin geleneksel olarak bir süre manastırda yaşadığı Tayland'da geçici bir süre için keşiş yaşantısını tatmak anlamına gelen vassa büyük önem taşır. Keşişlerde kıdem, manastırda geçirilen vassa dönemlerinin sayısına bağlıdır.

Vassa dönemi ay takvimine göre sekisinci ayın (genellikle temmuz) ikinci yarısında başlar ve on birinci ayda (genellikle ekim) dolunayla biter. Vassa'nın bitiminde pavarana töreni düzenlenir. Bu törende, rütbe ve kıdem ayrımı yapılmaksızın her keşiş, kurallara uygun davranmaması durumunda öbür keşişlerden ders almayı kabul eder. Vassa'nın bitimini izleyen ilk ay içinde düzenlenen kathina (kumaş) töreninde ise manastır dışından gruplar keşişlere armağanlar sunar.