Varoluşçu psikoloji

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Atla: kullan, ara

Varoluşçu psikoloji, felsefedeki varoluşçuluk akımının psikolojiye uyarlanmış halidir. Bir diğer adı hümanistik yaklaşımdır. Hümanistik psikolojinin kurucuları Abraham Maslow, Carl Rogers ve Rollo May’dir. Ekolün diğer temsilcileri ise Roberto Assagioli, Medard Boss, R.D. Laing, Gritz Perls, Anthony Sutich, Erich Fromm, Kurt Godstein, Clark Moustakas, Lewis Mumford'dur.


Varoluşçu Psikolojinin Görüşleri[değiştir | kaynağı değiştir]

  • Kendi varlığını kendi yaratan tek varlık insan olduğu için, hümanistik yaklaşımda kadere yer yoktur.
  • Yaşamı anlamlı hale getirmek ve yaşamaya değer kılmak, insanın kişisel sorumluluğudur.
  • Geçmişte yaşanılan yahut gelecekte yaşanılacak olan değil, yaşanılan an önemlidir.
  • İnsan davranışlarını sınırlamak, denetim altına almak yerine insan özgür bırakılmalıdır.
  • İnsanı anlamak için, insan yapısını bilmek önemlidir. Bu yüzden terapistler içebakış (iç gözlem) yöntemini kullanmalıdır. Çünkü insan cansız bir nesne olmadığından, dıştan bakarak davranış yorumlanamaz.

Varoluşçu psikoloji insanı inceleme yöntemine tekrar başvurduğu için psikolojiyi tekrardan felsefeye yaklaştırmıştır.