Vardar Nehri

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Atla: kullan, ara
Vardar
Vardar ve Üsküp’ün meşhur köprüsü
Vardar ve Üsküp’ün meşhur köprüsü
Kaynak Gostivar yakınları, Vrutok
Ağız Selanik yakınları, Ege Denizi
Havza ülkeleri Makedonya Cumhuriyeti Makedonya
Yunanistan Yunanistan
Uzunluk 388 km
(301 km Makedonya’da)
(87 km Yunanistan’da)
Debi 174 m³/s
Havza alanı 20.535 km2

Vardar Nehri (Slav Dilleri: Вардар, Yunanca: Ἀξιός {Aksiós} (veya Βαρδάρης), Latince: Axius) Makedonya'nın su potansiyeli en yüksek nehridir.

Köken bilimi[değiştir | kaynağı değiştir]

1911 yılında Osmanlı döneminde Üsküp’te Vardar’ın üzerinde yapılan yeni köprü
Vardar’ın Köprülü şehrinden geçişi
Vardar haritası

“Vardar” sözünün kökenine dair görüşlerden birisine göre söz, Trak dilindeki “Bardários” sözünden kaynaklanmaktadır: *(s)wordo-wori- 'black water'[1] Bu söz, “Axios” sözünün Trakça çevirisi veya dengi olabilir: *n.-sk(e)i (Avesta dili axšaēna 'koyu renkli')[2]. Tuna Nehri’nin ağzında “Axiopa” ‘koyu su’, Slavca “Crna Voda” ‘kara su’ şeklinde adlandırılmıştır.[3]

Türkçede kullanımı[değiştir | kaynağı değiştir]

Osmanlı Türkçesi imlası واردار (Vardar) şeklindedir.

Vardar, Osmanlı döneminden bugüne kadar Türkçede büyük bir üne sahip olmuştur. En meşhuru “Vardar Ovası” gibi birçok türküye ilham olmuştur.

Özellikler[değiştir | kaynağı değiştir]

Gostivar'a yakın bir köy olan Vrutok köyünde kaynamaktadır. Makedonya Cumhuriyeti'nin en uzun, Yunanistan'ın da en önemli nehirlerinden biridir. 301 kilometre Makedonya, 87 kilometre Yunanistan topraklarındadır.

Vardar 174 m³/s gibi bir hızla akar. 20.535 km²'lik bir alanı kapsamaktadır. Gostivar, Üsküp, Köprülü, Gevgeli gibi şehirlerden geçmektedir. Ayrıca da Üsküp şehrini doğu ve batı olarak ikiye ayırır.

Commons-logo.svg
Wikimedia Commons'ta
Vardar Nehri ile ilgili çoklu ortam belgeleri bulunmaktadır.

Kaynakça[değiştir | kaynağı değiştir]

  1. ^ Vladimir Orel. A Handbook of Germanic Etymology, Leiden, Hollanda: Brill, 2003, s. 392 (İngilizce)
  2. ^ ibid, s. 146
  3. ^ Radoslav Katičić, Ancient Languages of the Balkans. Paris: Mouton, 1976: s. 149 (İngilizce)