VII. Pius

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Atla: kullan, ara
Papa VII. Pius
Vii. Pius Ressam: Vincenzo Camuccini
Vii. Pius Ressam: Vincenzo Camuccini
Doğum 'Barnaba Niccolò Maria Luigi Chiaramont
14 Ağustos 1742
Cesena, Papalık Devleti
Ölüm 20 Ağustos 1823 (81 yaşında)
Roma, Papalık Devleti
Milliyet İtalya
Aktif yıllar 14 Mart 1800 - 20 Ağustos 1823
Öncülü Papa VI. Pius
Ardılı Papa XII. Leo

VII. Pius, asıl adı Barnaba Niccolò Maria Luigi Chiaramont (d. 14 Ağustos 1742, Cesena, Papalık Devleti - ö. 20 Ağustos 1823, Roma), 1800-1823 arasıda papa.

Hayatı[değiştir | kaynağı değiştir]

1758'de Cesena'da Benedikten tarikatına girdi. VI. Pius tarafından Papalık Devletleri'nden Imola'nın piskoposluğuna ve kardinalliğe getirildi. Fransızlara tutsak düşen VI. Pius'un ölümünden sonra, Avusturya'nın koruması altında Venedik'te toplanan kardinaller meclisinde 14 Mart 1800'de papa seçildi.

Napoléon'la barış yapmak ve Fransa'yla, kilisenin ilkelerine ters düşmeyecek bir uzlaşma sağlamak istiyordu. Bu amaçla Napoléon'la, piskoposluk bölgelerinin bütünüyle yeniden düzenlenmesini öngören ünlü 1801 Konkordatosu'nu anlaşmaya bağladı. Kamulaştırılan kilise mülkleri üzerindeki haklarından vazgeçti ve piskoposlardan Fransa'daki görevlerinden ayrılmalarını istedi. Ama Fransızlar 1802'de tek yanlı bir girişimle, hükümetin izni olmaksızın papalık yetkilerinin kullanılmasını yasaklayan Temel Maddeler'i Konkordato'ya eklediler. Pius bunu protesto etti ve 2 Aralık 1804'te Paris'te, Napoléon'u resmen kutsadığı törende bu maddelerin değiştirilmesini istedi. Ama sonunda Napoléon'la da arası açıldı.[1]

Fransız birliklerinin Ancona'yı işgali, İtalya'nın Napoléon'un yararına parçalanması, Papanın kıta ablukasına katılmayı kabul etmemesi gibi olaylar, birer anlaşmazlık nedeniydi. Roma 2 Şubat 1808'de General Miollis'in komutasındaki Fransız birliklerince işgal edildi ve Napoléon Papalık Devletleri'ni Fransa'ya kattığını ilan etti (1809). Pius 10 Haziran 1809'da istilacıları aforoz eden Quum memoranda bullasıyla karşılık verdi. 6 Temmuzda Étienne Radet papayı tutukladı ve Floransa, Grenoble ve Nice üzerinden Savona'ya götürdü; bu sırada Napoléon, kardinalleri ve tarikat başkanlarını Paris'e çağırdı. Tek başına bırakılan VII. Pius, boyun eğmedi ve yeni piskoposları kilise kurallarına uygun olarak yetkilendirmeyi kabul etmedi. Bununla birlikte, usanarak ve belki de imparatorun verdiği sözlere aldanarak, 1811 "İmparatorluk Konsili" delegasyonunu kabul etmeye razı oldu.

İmparatorun zorbaca davranışı özellikle kuzeyli Katolikler arasında papaya karşı genel bir yakınlık duygusu uyandırdı. Haziran 1812'de Napoléon Pius'u Fontainebleau'ya naklederek burada onur kırıcı bir konkordato imzalamak zorunda bıraktı (25 Ocak 1813). Pius iki ay sonra, Napoléon ve Marie-Louise'in nikahının dinsel kutsanmasına katılmayı kabul etmeyen kara kardinaller tarafından uyarılan papa, bu konkordatoyu tanımadığını ilan etti (24 Mart 1813).[2]

1814'te Fransa'nın müttefiklerce işgal edilmesi üzerine serbest bırakıldı ve Roma'ya giderken yol boyunca büyük coşkuyla karşılandı. Viyana Kongresi'yle (1814-15) Papalık Devletleri hemen bütünüyle yeniden kuruldu ve 1815'te Roma resmen Pius'a iade edildi. Pius kiliseyi geleneksel temeller üzerinde yeniden kurmaya girişti. Fransa ve İspanya'da karşıdevrim hareketiyle işbirliği yaptı. Bir süre kararsız kaldıktan sonra İspanya'ya karşı ayaklanan Latin Amerika cumhuriyetlerini tanıdı.

Cizvit tarikatını yeniden canlandırdı (1814) ve öteki tarikatların yeniden örgütlenmesini teşvik etti. Kilisenin karşıtlarını, özellikle masonları sert bir dille mahkum etti. Hümanist papalar geleneğini sürdürerek eğitim reformunu ve Roma'nın bir kültür merkezine dönüştürülmesi çabalarını destekledi. Papalığın çağdaş dünyanın siyasal, düşünsel ve toplumsal koşullarına ayak uydurması için çalıştıysa da Papalık Devletleri'nde yeniden otoriter bir yönetim kuruldu.

Birinci Berberi Savaşı'nda, Güney Akdeniz'deki Müslüman korsanlara karşı savaşan Amerika Birleşik Devletleri için "Çağlar boyu Hıristiyanlık için savaşmış en güçlü ülkelerden daha fazlasını yaptığını" söyledi.[3]

Katolik Kilisesi unvanları
Önce gelen:
Papa VI. Pius
Papa
14 Mart 1800 - 20 Ağustos 1823
Sonra gelen:
Papa XII. Leo

Kaynakça[değiştir | kaynağı değiştir]

  1. ^ Encyclopædia Britannica Fifteenth Edition
  2. ^ Meydan Larousse
  3. ^ Adrian Fortescue ve George D. Smith, The Uniate Eastern Churches, First Giorgas Press, 2001. s. 210.

Dış bağlantılar[değiştir | kaynağı değiştir]