Ulu'l azm peygamberler

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Atla: kullan, ara

İslam'da Ulu'l azm peygamberler, Kur'an'da Ahkaf suresi 35. ayetinde geçen [1] "azim sahibi (ulu'l azm) peygamberler" ifadesi hayatı zorlukla, çileyle geçen peygamberler için kullanılmış özel bir ifadedir.

Bu peygamberlerin hangisi olduğu konusunda el-Bağavî ve başka alimlerin İbn Abbas ve Katade’den naklettiği 2 ayet vardır. Bunlar:

  1. ."Hani Biz peygamberlerden senden, Nuh’tan, İbrahim’den, Musa’dan ve Meryem oğlu İsa’dan ahidlerini almıştık." (Ahzab suresi, 33/7)
  2. ."O, ‘dini dosdoğru tutun, onda ayrılığa düşmeyin’ diye dinden Nuh’a tavsiye ettiğimizi, İbrahim, Musa ve İsa’ya tavsiye ettiğimizi size de şeriat yaptı." (Şura suresi, 42/13)

Bu iki ayetten yola çıkan alimler Ulu'l azm peygamberlerin ayetlerde ismi geçen;

Kaynakça[değiştir | kaynağı değiştir]

  1. ^ "Ey Muhammed! Azim sahibi peygamberlerin sabrettikleri gibi sen de sabret! Onlar için (azab hususunda) acele etme. Sanki onlar kendilerine vaad edilen azabı gördükleri gün dünyada sadece gündüzün bir saati kadar kaldıklarını sanırlar. Bu bir tebliğdir. Hiç yoldan çıkan fasıklar topluluğundan başkası helak edilir mi?"