UEFA Kupa Galipleri Kupası finalleri listesi

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Atla: kullan, ara
Açılış sezonu 1960
Kapanış sezonu 1999
Konfederasyon Avrupa (UEFA)
Takım sayısı 32 (birinci tur)
2 (finalist)
Son şampiyon İtalya Lazio (1. kez)
En başarılı takım İspanya FC Barcelona (4 kez)

UEFA Kupa Galipleri Kupası finalleri listesi, Kupa Galipleri Kupası'nın final maçlarının listesini içerir. Kupa Galipleri Kupası, Avrupa futbolunun yönetim teşkilatı UEFA tarafından, üye ülke takımları arasında düzenlenen bir futbol turnuvasıydı. Organizasyona ulusal kupa şampiyonları katılmaktaydı. 39 yıllık tarihi boyunca, Kupa Galipleri Kupası iki maçlı eleminasyon sistemiyle oynandı. Final maçları ise, iki ayaklı olan ilk final hariç, tarafsız sahada tek maç üzerinden yapıldı. Turnuvada ilk şampiyon, İskoçya'nın Rangers takımını, iki maçlı 1961 finalinde, toplamda 4-1'le geçen İtalyan ekip Fiorentina olmuştu. 1999'da sona eren kupada son şampiyon ise, finalde Real Mallorca'yı deviren Lazio oldu.

Turnuva tarihinin en başarılı takımı, toplamda dört şampiyonluğu bulunan Barcelona'dır.[1] Barcelona, Atlético Madrid, Real Madrid (İspanya), Anderlecht (Belçika), Fiorentina (İtalya), Rangers (İskoçya), Arsenal (İngiltere) ve Rapid Wien (Avusturya) takımları ikişer kez ile en çok ikinci olan ekip unvanını paylaşmaktadır. Kupa Galipleri Kupası'nda hiçbir takım şampiyonluğunu korumayı başaramamıştır. Uğursuzluk olarak nitelenen bu durum, son şampiyonların tekrar finale yükseldiği sekiz sezonda da bozulamamıştır.[2] Takımları sekiz kez şampiyonluğa ulaşan İngiltere, bu sevinci en çok yaşayan ülke olmuştur.[3]

Şampiyonlar[değiştir | kaynağı değiştir]

Anahtar[değiştir | kaynağı değiştir]

Maç uzatmalara gitti†
Maç sonucu, uzatmalar sonrası seri penaltı atışlarıyla belirlendi*
Maç tekrarlandı
Koyu - İki ayaklı finalde kazananı gösterir

Finaller[değiştir | kaynağı değiştir]

İlk Kupa Galipleri Kupası resmî olmayan bir organizasyondu ve bu nedenle bazı UEFA üyesi ülke takımları mücadeleye katılmamıştı. Final karşılaşmaları Mayıs 1961'de, ilki İskoç Rangers'ın sahasında, ikincisi ise İtalyan rakipleri Fiorentina'nın evinde olmak üzere, iki maç üzerinden oynandı. İki maçta da galip gelen taraf olan Fiorentina, 4-1'lik toplam skorla şampiyon oldu.[4]

Sezon Ülke Şampiyon[5] Sonuç[5] İkinci[5] Ülke Stadyum[3] Seyirci[3] Notlar
1960-61  İskoçya Rangers 0-2 Fiorentina  İtalya Ibrox Park, Glasgow 80.000
 İtalya Fiorentina 2-1 Rangers  İskoçya Communale Stadyumu, Floransa 50.000
Fiorentina toplamda 4-1 kazandı[4]
1961-62  İspanya Atlético Madrid 1-1 Fiorentina  İtalya Hampden Park, Glasgow 27.000 [n 1]
Tekrar  İspanya Atlético Madrid 3-0 Fiorentina  İtalya Neckarstadion, Stuttgart 38.000
1962-63  İngiltere Tottenham Hotspur 5-1 Atlético Madrid  İspanya De Kuip, Rotterdam 49.000
1963-64  Portekiz Sporting CP 3-3 MTK Hungária  Macaristan Heysel Stadyumu, Brüksel 3.208 [n 2]
Tekrar  Portekiz Sporting CP 1-0 MTK Hungária  Macaristan Bosuil Stadyumu, Antwerp 13.924
1964-65  İngiltere West Ham United 2-0 1860 Munich  Batı Almanya Wembley Stadyumu, Londra 97.974
1965-66  Batı Almanya Borussia Dortmund 2-1 Liverpool  İngiltere Hampden Park, Glasgow 41.000
1966-67  Batı Almanya Bayern Munich 1-0 Rangers  İskoçya Frankenstadion, Nürnberg 69.480
1967-68  İtalya Milan 2-0 Hamburg  Batı Almanya De Kuip, Rotterdam 53.000
1968-69  Çekoslovakya Slovan Bratislava 3-2 Barcelona  İspanya St. Jakob Stadyumu, Basel 19.000
1969-70  İngiltere Manchester City 2-1 Górnik Zabrze  Polonya Prater Stadyumu, Viyana 7.968
1970-71  İngiltere Chelsea 1-1 Real Madrid  İspanya Karaiskakis Stadyumu, Pire 45.000 [n 3]
Tekrar  İngiltere Chelsea 2-1 Real Madrid  İspanya Karaiskakis Stadyumu, Pire 19.917
1971-72  İskoçya Rangers 3-2 Dinamo Moskova  Sovyetler Birliği Camp Nou, Barcelona 24.701
1972-73  İtalya Milan 1-0 Leeds United  İngiltere Kaftanzoglio Stadyumu, Selanik 45.000
1973-74  Doğu Almanya FC Magdeburg 2-0 Milan  İtalya De Kuip, Rotterdam 4.000
1974-75  Sovyetler Birliği Dinamo Kiev 3-0 Ferencváros  Macaristan St. Jakob Stadyumu, Basel 13.000
1975-76  Belçika Anderlecht 4-2 West Ham United  İngiltere Heysel Stadyumu, Brüksel 51.296
1976-77  Batı Almanya Hamburg 2-0 Anderlecht  Belçika Olimpiyat Stadyumu, Amsterdam 66.000
1977-78  Belçika Anderlecht 4-0 Austria Wien  Avusturya Parc des Princes, Paris 48.679
1978-79  İspanya Barcelona 4-3 Fortuna Düsseldorf  Batı Almanya St. Jakob Stadyumu, Basel 58.000
1979-80  İspanya Valencia 0-0* Arsenal  İngiltere Heysel Stadyumu, Brüksel 36.000 [n 4]
1980-81  Sovyetler Birliği Dinamo Tbilisi 2-1 Carl Zeiss Jena  Doğu Almanya Rheinstadion, Düsseldorf 4.750
1981-82  İspanya Barcelona 2-1 Standard Liège  Belçika Camp Nou, Barcelona 80.000
1982-83  İskoçya Aberdeen 2-1 Real Madrid  İspanya Nya Ullevi, Göteborg 17.804
1983-84  İtalya Juventus 2-1 Porto  Portekiz St. Jakob Stadyumu, Basel 55.000
1984-85  İngiltere Everton 3-1 Rapid Wien  Avusturya De Kuip, Rotterdam 38.500
1985-86  Sovyetler Birliği Dinamo Kiev 3-0 Atlético Madrid  İspanya Stade de Gerland, Lyon 50.000
1986-87  Hollanda Ajax 1-0 Lokomotive Leipzig  Doğu Almanya Spiros Louis Stadyumu, Atina 35.000
1987-88  Belçika Mechelen 1-0 Ajax  Hollanda Stade de la Meinau, Strasbourg 39.446
1988-89  İspanya Barcelona 2-0 Sampdoria  İtalya Wankdorf Stadyumu, Bern 45.000
1989-90  İtalya Sampdoria 2-0 Anderlecht  Belçika Nya Ullevi, Göteborg 20.103
1990-91  İngiltere Manchester United 2-1 Barcelona  İspanya De Kuip, Rotterdam 43.500
1991-92  Almanya Werder Bremen 2-0 AS Monaco  Fransa Estádio da Luz, Lizbon 16.000
1992-93  İtalya Parma 3-1 Royal Antwerp  Belçika Wembley Stadyumu, Londra 37.393
1993-94  İngiltere Arsenal 1-0 Parma  İtalya Parken Stadyumu, Kopenhag 33.765
1994-95  İspanya Real Zaragoza 2-1 Arsenal  İngiltere Parc des Princes, Paris 42.424
1995-96  Fransa Paris Saint-Germain 1-0 Rapid Wien  Avusturya Kral Baudouin Stadyumu, Brüksel 37.000
1996-97  İspanya Barcelona 1-0 Paris Saint-Germain  Fransa De Kuip, Rotterdam 52.000
1997-98  İngiltere Chelsea 1-0 Stuttgart  Almanya Råsunda Stadyumu, Stockholm 30.216
1998-99  İtalya Lazio 2-1 Real Mallorca  İspanya Villa Park, Birmingham 33.021

Performanslar[değiştir | kaynağı değiştir]

Takımlara göre[değiştir | kaynağı değiştir]

Takım Şampiyonluk[5] İkincilik[3] Kazandığı yıllar[5] İkinci olduğu yıllar[3]
Barcelona 4 2 1979, 1982, 1989, 1997 1969, 1991
Anderlecht 2 2 1976, 1978 1977, 1990
Milan 2 1 1968, 1973 1974
Chelsea 2 0 1971, 1998
Dinamo Kiev 2 0 1975, 1986
Atlético Madrid 1 2 1962 1963, 1986
Rangers 1 2 1972 1961, 1967
Arsenal 1 2 1994 1980, 1995
Fiorentina 1 1 1961 1962
West Ham United 1 1 1965 1976
Hamburg 1 1 1977 1968
Ajax 1 1 1987 1988
Sampdoria 1 1 1990 1989
Parma 1 1 1993 1994
Paris Saint-Germain 1 1 1996 1997
Tottenham Hotspur 1 0 1963
Sporting CP 1 0 1964
Borussia Dortmund 1 0 1966
Bayern Munich 1 0 1967
Slovan Bratislava 1 0 1969
Manchester City 1 0 1970
1. FC Magdeburg 1 0 1974
Valencia 1 0 1980
Dinamo Tbilisi 1 0 1981
Aberdeen 1 0 1983
Juventus 1 0 1984
Everton 1 0 1985
Mechelen 1 0 1988
Manchester United 1 0 1991
Werder Bremen 1 0 1992
Real Zaragoza 1 0 1995
Lazio 1 0 1999
Real Madrid 0 2 1971, 1983
Rapid Wien 0 2 1985, 1996
MTK Hungária 0 1 1964
1860 Munich 0 1 1965
Liverpool 0 1 1966
Górnik Zabrze 0 1 1970
Dinamo Moskova 0 1 1972
Leeds United 0 1 1973
Ferencváros 0 1 1975
Austria Wien 0 1 1978
Fortuna Düsseldorf 0 1 1979
Carl Zeiss Jena 0 1 1981
Standard Liège 0 1 1982
Porto 0 1 1984
Lokomotive Leipzig 0 1 1987
AS Monaco 0 1 1992
Royal Antwerp 0 1 1993
Stuttgart 0 1 1998
Real Mallorca 0 1 1999

Ülkelere göre[değiştir | kaynağı değiştir]

Ülke Şampiyonluk[3] İkincilik[3]
 İngiltere 8 5
 İspanya 7 7
 İtalya 7 4
 Almanya[n 5] 4 4
 Belçika 3 4
 Sovyetler Birliği 3 1
 İskoçya 2 2
 Doğu Almanya[n 5] 1 2
 Fransa 1 2
 Hollanda 1 1
 Portekiz 1 1
Çekoslovakya Çekoslovakya 1 0
 Avusturya 0 3
 Macaristan 0 2
 Polonya 0 1

Ayrıca bakınız[değiştir | kaynağı değiştir]

Notlar[değiştir | kaynağı değiştir]

  1. ^ Atlético tekrar maçında 3-0 kazandı.[6]
  2. ^ Sporting CP tekrar maçında 1-0 kazandı.[7]
  3. ^ Chelsea tekrar maçında 2-1 kazandı.[8]
  4. ^ Valencia seri penaltı atışlarında 5-4 kazandı.[9]
  5. ^ a b Almanya Futbol Federasyonu (DFB) 1990'da Almanya'nın birleşmesi gerçekleşmeden önce Batı Almanya futbolunu yönetmekteydi.[10] Bu yüzden, UEFA birleşik Almanya'yı Batı Almanya'nın devamı olarak görmekte ve Doğu Almanya'ya ait veiriler ayrı olarak verilmektedir. 1990 öncesinde, Batı Almanya takımları kupada üç kez şampiyonluk, üç kez de ikincilik yaşamıştır. Almanya birleştikten sonra bu istatistiğe bir şampiyonluk ve bir ikincilik daha eklenmiştir.[3]

Kaynakça[değiştir | kaynağı değiştir]

Genel
Özel
  1. ^ "UEFA Cup Winners' Cup: History". UEFA. 13 Temmuz 2005. http://en.archive.uefa.com/competitions/ecwc/history/index.html. Erişim tarihi: 8 Temmuz 2010. 
  2. ^ "Cup Winners' Cup Trivia". http://www.rsssf.com/miscellaneous/cwc.html. Erişim tarihi: 14 Temmuz 2012. 
  3. ^ a b c d e f g h James M. Ross (31 Mayıs 1999). "UEFA Cup Winners' Cup Finals 1961-99". Rec.Sport.Soccer Statistics Foundation. http://www.rsssf.com/ec/ec2stats.html. Erişim tarihi: 8 Temmuz 2010. 
  4. ^ a b "Fiorentina hold off valiant Rangers". UEFA. http://en.archive.uefa.com/competitions/ecwc/history/season=1960/intro.html. Erişim tarihi: 8 Temmuz 2010. 
  5. ^ a b c d e Karel Stokkermans (26 Ocak 2000). "European Cup Winners' Cup". Rec.Sport.Soccer Statistics Foundation. http://www.rsssf.com/tablese/ec2.html. Erişim tarihi: 8 Temmuz 2010. 
  6. ^ "Atlético break Fiorentina's grip". UEFA. 1 Haziran 1962. http://en.archive.uefa.com/competitions/ecwc/history/season=1961/intro.html. Erişim tarihi: 18 Ocak 2011. 
  7. ^ "Sporting at the second attempt". UEFA. 1 Haziran 1964. http://en.archive.uefa.com/competitions/ecwc/history/season=1963/intro.html. Erişim tarihi: 18 Ocak 2011. 
  8. ^ "Replay joy for Chelsea". UEFA. 1 Haziran 1971. http://en.archive.uefa.com/competitions/ecwc/history/season=1979/intro.html. Erişim tarihi: 18 Ocak 2011. 
  9. ^ "Valencia hold nerve for shoot-out success". UEFA. 1 Haziran 1980. http://en.archive.uefa.com/competitions/ecwc/history/season=1979/intro.html. Erişim tarihi: 8 Temmuz 2010. 
  10. ^ "Deutscher FuBball-Bund e.V. - History". Almanya Futbol Federasyonu. http://www.dfb.de/index.php?id=311002. Erişim tarihi: 8 Temmuz 2010. 

Dış bağlantılar[değiştir | kaynağı değiştir]