The Beacon Street Collection

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Atla: kullan, ara
The Beacon Street Collection
No Doubt stüdyo albümü
Yayımlanma Mart 1995
21 Ekim 1997 (tekrar basım)
Kaydedilme 1993–1995
Tarz Ska punk, indie rock
Süre 41:02
Şirket Beacon Street
Yapımcı No Doubt
No Doubt kronolojisi
No Doubt
(1992)
The Beacon Street Collection
(1995)
Tragic Kingdom
(1995)
The Beacon Street Collection albümünden çıkan single'lar
  1. "Squeal"
    Yayımlanma: 1994
  2. "Doghouse"
    Yayımlanma: 1994

The Beacon Street Collection, Amerikan rock grubu No Doubt'ın Mart 1995'te yayınlanan ikinci stüdyo albümüdür ve grubun kendi şirketi Beacon Street Records tarafından çıkarıldı. No Doubt'ın kendisi, albümün yapımını gerçekleştirdi ve albüm, adını aldığı Anaheim, Kaliforniya'da Beacon Street'teki evlerinin garajında yer alan ev yapımı kayıt stüdyosunda kaydedildi.

Albüm, grubun kayıt şirketi Interscope'tan az ilgi gördüğü ve bir ikinci albümü kaydetmek için bir şansının olmadığı dönemde yayınlandı. Interscope, No Doubt'ın çıkış albümü No Doubt'tan, elde ettiği ticari başarısızlıkla hayal kırıklığına uğradı. No Doubt, şarkıların büyük çoğunluğunu yazdı ve albümün Interscope tarafından yayımlanmayacağını biliyordu. Bu nedenle, kendi şirketini kuran grup, albümlerini orada kaydetti. Albümden iki single çıktı: "Squeal" ile "Doghouse".

Albüm, 1995 yılında, ilk albümlerinin yaklaşık üç katı, 100.000 kopya sattı. Bu başarı, Interscope'un grubun üçüncü albümü, dünya genelinde 16 milyonluk satış elde ederek büyük bir başarı yakalayan ve gruba karşı geniş bir ilgi uyandıran Tragic Kingdom'ı finanse etmesini sağladı. The Beacon Street Collection, grubun kataloğunun bir parçası olarak 1997'de tekrar yayınlandı.

Genel[değiştir | kaynağı değiştir]

Grup, kendi adını taşıyan debut albümünü Interscope ile yaptığı anlaşmadan bir yıl sonra, 1992'de çıkardı. Grubun, iyimser brass ağırlıklı şarkılarının harmanlanışı ile funk tarzı bas tekrarları, No Doubt'ın pop merkezli albümündeki şarkıların çoğu grunge müziği ile uyuşmuyordu.[1] Beklendiği gibi, grubun albümü, grunge müziğine yenildi ve albüm, sadece 30.000 kopya satışıyla ticari bir başarısızlık elde etti.[2][3] Grubun çalınma başarısını gösterdiği radyo istasyonlarından biri olan Kaliforniya radyo istasyonu KROQ'nun program yönetmenine göre: "radyoda çıkmak, bu grup için doğal afet olacaktı.".[3][4]

Grup, 1993'te ikinci albümü üzerine çalışmaya başladı fakat Interscope, materyallerinin çoğunu kabul etmedi ve bu nedenle yapımcı Matthew Wilder ile anlaşma yapıldı. Eric, grubu dışarıdan birilerinin yönetmesinden hoşlanmadı ve kayıt çalışmaları ile provaları durdurdu. No Doubt'tan ayrıldı ve televizyon çizgi dizisi Simpsonlar ile kariyerine devam etti.[5] Kanal ise, Gwen ile olan birlikteliğine "zamana" ihtiyacı olduğunu söyleyerek son verdi.[6]

Müzik[değiştir | kaynağı değiştir]

The Beacon Street Collection'daki şarkıların çoğu, üçüncü albüm kaydından önce gruptan ayrılan Eric Stefani tarafından yazıldı. Bu, Eric Stefani'nin tüm şarkılarda yazımına yardım ettiği grubun ilk albümü No Doubt'taki benzer soundun, bu albüme de etki etmesini sağladı. Tragic Kingdom'daki sözler, Gwen Stefani tarafından yaşamındaki deneyimleri hakkında yazıldı ve böylece grubun önceki çalışmalarındaki müzik tarzı değişti. Tom Dumont, Backstage Online'a verdiği röportajda grubun soundundaki değişimi şöyle açıkladı:

« "Müziğimizin soundunun değişmesinin bir nedeni vardır çünkü satış yapamadık, benim için söylemesi kolay. Eric, klavyecimiz, şarkılarımızın çoğunu yazardı. O, yıllarca, grupta esas yaratıcı güçtü ve ilk albümün çıkışından sonra, belli bir noktada bunu kişisel şey haline getirdi. Örneğin turneyi sevmezdi, tüm bunları sevmezdi sadece oturmayı ve şarkı yazmayı severdi. O, budur. Bütünüyle Bay Yaratıcı, onun artistik yanıdır. Eric'in gruptan ayrılarak bize, bana, Gwen'e, Tony'ye, bizden kalanlara şarkı sözü yazmayı bıraktı ve bizim şarkı sözlerimizdeki tarzın Eric'inkinden farklı olması gerçekten doğal bir şey. Bizler, farklı insanlarız. Ondan çok şey öğrendiğimizi anlatmak istiyorum ve o, bize şarkı sözü yazımı hakkında birçok şey öğretti fakat biz, daha basit müzik yazdık. Bence bizler, onun gibi tamamen dahi değiliz. Gwen'in ilk defa tüm sözleri kendi başına yazdığı dönemdi, bu bana daha kişisel geldi. Geçmişte Eric, kendi hayatı hakkında yazıyordu ve Gwen, onları söylüyordu. Şimdi, biz kendi deneyimleri hakkında yazan ve söyleyen Gwen'e sahibiz."[7] »

Prodüksiyon[değiştir | kaynağı değiştir]

No Doubt, Interscope'un gruba desteğini göstermemesi sonucunda ilerleme eksikliği yaşadı.[8] Bunun yerine, Anaheim, Kaliforniya'da kendi garajlarında kendi stüdyolarını kurdular[3] ve burada kaydettikleri "Squeal" ve "Doghouse" parçalarını kendi bağımsız plak şirketleri Beacon Street Records'dan yayımladılar.[9] Grup, bu yazdıkları şarkıları Interscope'tan çıkacak sonraki albümleri koyamayacaklarını fark edince, stüdyolarında The Beacon Street Collection'ı kaydettiler.[8]

Single çalışmaları[değiştir | kaynağı değiştir]

Grup 1994'te, albüm kayıtları henüz başlamamışken, hayranları için 7" formatında iki single yayınladı. İlki "Squeal", Eric Stefani tarafından yazıldı. Şarkıda, arkadaşı onu ele veren bir suçlunun tepkisi anlatılmaktadır. "Bu işte birliktedirler", ancak o "polise konuşunca", suçlu da "ispiyoncuyu öldürür". Single'ın B yüzünde yer alan "My Room Is Still Clean", Tony Kanal tarafından yazıldı ve 13 Şubat 1993'te Fullerton, Kaliforniya'da canlı olarak kaydedildi.[10]

İkinci single "Doghouse", Eric Stefani tarafından yazıldı. Şarkıda, kız arkadaşı tarafından ezilmiş ve hükmedilmiş olduğu hâlde bu durumu değiştirmek istemeyen bir adamdan bahsedilmektedir. Şarkıda, kızın "onun dizginini elinde tuttuğu" ve "onu buna alıştırdığı" söylenerek köpek ve sahibi metaforu kullanılmıştır. Single'ın B yüzündeki "You Can't Teach an Ol' Dog New Tricks", Eric Stefani tarafından yazıldı.[10]

Yayın süreci[değiştir | kaynağı değiştir]

Önemi[değiştir | kaynağı değiştir]

Profesyonel değerlendirmeler
Değerler
Yorumcu Derece
Entertainment Weekly (B-) [11]
Piero Scaruffi (6/10) [12]
Rock Lists 9/10 starsStar full.svgStar full.svgStar full.svgStar full.svgStar full.svgStar full.svgStar full.svgStar full.svgStar empty.svg [13]
Allmusic 4/5 starsStar full.svgStar full.svgStar full.svgStar empty.svg [14]

Mart 1995'te çıkan The Beacon Street Collection, yalnızca Orange County, Kaliforniya'daki yerel mağazalardan satın alınabilmekteydi. Albümün soundu grubun hayranları sayesinde popülerlik kazandı ve ilk bin kopyanın bir bölümü birkaç ay içinde tükendi.[3] Interscope, grubun potansiyelini gördü ve Tragic Kingdom albümünü Los Angeles'taki çeşitli stüdyolarda kaydetmelerine olanak tanıdı.[8] Kayıtlardan birinde, grup Paul Palmer'la tanıştı. Albümün miksajıyla ilgilenen Palmer, Interscope ile ortak Trauma Records şirketini kurdu. Interscope, 1995'te kendi isteğiyle albümün alt lisansını Trauma Records'a verdi.[15]

Yıl sonu itibariyle, The Beacon Street Collection'ın 100.000 kopyası satıldı, bu da No Doubt albümünden üç kat fazla demekti.[3] Bu satışlar, yedi ay sonra çıkan Tragic Kingdom'ın da önünü açtı. Tragic Kingdom, büyük bir başarı elde etti ve Amerika Birleşik Devletleri çapında on, dünya çapında ise on altı milyon adet sattı.[16] Bu başarı grubun önceki kayıtları üzerinde kapsamlı bir ilgiye yol açtı ve The Beacon Street Collection, Interscope tarafından Ekim 1997'de yeniden yayımlandı.[3]

Nisan 1996'da Axcess dergisine verdiği röportajda Gwen Stefani, albümün çıkışıyla ilgili olarak "yaptıkları en iyi şeylerden biriydi çünkü kaybolması muhtemel şarkıları aldılar ve bunları belgelediler." dedi.[17]

Eleştiriler[değiştir | kaynağı değiştir]

Allmusic, albüm için "grubun ilk albümünden daha iyi" dedi ve albümü daha çok "synth ve new wave içeren" ilk albüme göre daha fazla "punk etkisinde ham bir sound" olarak tanımladı.[18] 1997'de Entertainment Weekly, albüm için "Tragic Kingdom'dan daha odaklı" dedi ve "sallanan ballad'ları" ile "Gwen'in enerjik Kewpie bebek feryatları"nı överken, bunları "grubun candan ruhuna" bağladı.[19] Rock on the Net, albümü, "sound'larının ham bir ifadesi" ve "80'lerin punk'ı ile 90'ların grunge'ı" olarak tanımladı.[20]

Parça listesi[değiştir | kaynağı değiştir]

# Parça Sözler Süre
1. "Open the Gate"   Eric Stefani, Gwen Stefani, Tom Dumont, Tony Kanal, Adrian Young 3:40
2. "Blue in the Face"   E. Stefani 4:35
3. "Total Hate 95 (Sublime ile)"   John Spence, Chris Leal, Gabriel Gonzalez 3:18
4. "Stricken"   E. Stefani, Kanal, G. Stefani, Dumont 4:06
5. "Greener Pastures"   Kanal, G. Stefani 5:05
6. "By the Way"   Dumont, G. Stefani 4:29
7. "Snakes"   Kanal, G. Stefani 4:37
8. "That's Just Me"   Eric Keyes, E. Stefani 4:08
9. "Squeal"   E. Stefani 2:38
10. "Doghouse"   E. Stefani 4:26

Ekip[değiştir | kaynağı değiştir]

Kadro[değiştir | kaynağı değiştir]

No Doubt

Diğer kadro

Prodüksiyon[değiştir | kaynağı değiştir]

  • Prodüktör: No Doubt
  • Mühendisler: Ray Blair, Tom Dumont, Colin Mitchell
  • Miksaj: Tom Dumont, Nicholas Hexum, Colin Mitchell, No Doubt, Scott Ralston, Adrian Young
  • Miksaj asistanları: Nick Hexum, Scott Ralston, Adrian Young
  • Mastering: Robert Vosgien
  • Danışman: Albhy Galuten
  • Tasarım: Gwen Stefani
  • Proje tasarım: Matt Wignall
  • Kartonet notları: No Doubt

Yayınlanma tarihleri[değiştir | kaynağı değiştir]

Bilgiler Allmusic sayfası ve No Doubt'ın diskografisinden alındı.

Ülke Tarih Etiket Format Katalog
Amerika Birleşik Devletleri 1995 Beacon Street CD 3
1997 Sea Creature/Interscope CD 90156

Kaynakça[değiştir | kaynağı değiştir]

  1. ^ AllMusic'te No Doubt (albüm)
  2. ^ Vineyard, Jennifer. "Tunes and 'Toons". OC Weekly. 26 Şubat 1998. 2008-08-31 tarihinde erişilmiştir.
  3. ^ a b c d e f Timeline of the band's history, NoDoubt.com.
  4. ^ Tyrangiel, Josh. "Two-Hit Wonders". Time. 2 Nisan 2000. 2007-05-03 tarihinde erişilmiştir.
  5. ^ "No Doubt". Behind the Music. VH1. 9 Nisan 2000.
  6. ^ Born to Be. MuchMusic programming. Orijinal yayın tarihi: Mart 2006. 2006-11-13 tarihinde erişilmiştir.
  7. ^ Interview with Tom Dumont, Evan Zelig, Backstage Online, 31 Ekim 1996.
  8. ^ a b c Interview with the band, Wendy Hermanson, BAM dergisi, 17 Kasım 1995, 2008-08-26 tarihinde erişilmiştir.
  9. ^ No Doubt's discography, NoDoubt.com
  10. ^ a b Squeal and Doghouse, No Doubt.com.
  11. ^ Entertainment Weekly Review
  12. ^ Piero Scaruffi Review
  13. ^ Rock Lists Review
  14. ^ Allmusic Review
  15. ^ Sandler, Adam. "Interscope facing Trauma in $100 million lawsuit". Variety. 28 Mayıs 1997. 2006-12-30 tarihinde erişilmiştir.
  16. ^ Van Meter, Jonathan. "The First Lady of Rock". (Nisan 2004). Vogue 2007-07-01 tarihinde erişilmiştir.
  17. ^ Bursting into stardom interview with Axcess Magazine on April/May 1996
  18. ^ The Beacon Street Collection, Allmusic.
  19. ^ The Beacon Street Collection, Entertainment Weekly.
  20. ^ No Doubt, Rock on the Net.

Dış bağlantılar[değiştir | kaynağı değiştir]