Takipsizlik kararı

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Atla: kullan, ara
Scale of justice 2.svg     Bu maddede yazılanlar yalnızca bilgi verme amaçlıdır.
Yazılanlar, hukuki bir uyarı ya da öneri değildir.

Takipsizlik kararı, savcının, kamu davasının açılmasına yer olmadığı yolundaki kararı.

Takipsizlik kararı davayı düşüren ceza sorumsuzluğu nedenlerinin varlığı, kamu davası açılması için yeterli delillerin bulunmaması ve suçun şahsi dava konusu suçlardan olması gibi gerekçelerle verilir. Kovuşturmaya başlanmayacağı anlamına gelen bu kararın şikayetçiye ve kamu davası için dilekçe vermiş olan kimseye bildirilmesi gerekir. Takipsizlik kararı verildiğinde bu kararın denetimi yoktur.

Savcının verdiği takipsizlik kararı adli makamın idari nitelikte bir kararı olduğundan, kesinleşerek yargı niteliği kazanamaz. Bu nedenle savcı ilgilinin isteği üzerine ya da kendiliğinden takipsizlik kararını geri alarak kovuşturmaya başlayabilir ve bu kovuşturma sonunda da kamu davası açabilir. Geri alma yoluna, savcının takipsizlik kararını yanılarak verdiğini belirlemesi ya da yeni delillerin ortaya çıkması durumunda gidilir. Savcı kendiliğinden ya da istek üzerine takipsizlik kararını geri almazsa, ceza davası açılması için daha önce savcılığa dilekçe vermiş olan kimse, aynı zamanda suçtan zarar gören kimse olması koşuluyla, takipsizlik kararının kendisine bildirilmesinden başlayarak 15 gün içinde en yakın ağır ceza mahkemesine başvurarak itirazda bulunabilir. Yasada “itiraz” olarak geçen bu başvuruya öğretide “kovuşturma davası” da denmektedir.

Kovuşturma davasının açılması üzerine, şüpheli kişi, şahsi davada olduğu gibi, sanık durumuna girer. Bu durumda ağır ceza mahkemesi başkanı, savunmasını yapması için bir süre belirleyerek dilekçeyi sanığa bildirir. Duruşmasız yargılama sonunda kamu davasının açılması için yeterli neden bulunmadığı kanısına varırsa kovuşturma davasını reddeder ve durumu davacıya, sanığa ve savcıya bildirir. Başkan davayı haklı bulursa kamu davasının açılmasına karar verir. Savcı bu kararı yerine getirerek kamu davasını açmaya zorunlu olmakla birlikte, dava sırasında ileri süreceği iddia ve mütalaalarında serbesttir. Bu nedenle sanığın aklanmasını da isteyebilir.

Dış bağlantılar[değiştir | kaynağı değiştir]