Türkiye'deki sulh hukuk mahkemeleri

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Atla: kullan, ara

Türkiye'deki sulh hukuk mahkemeleri, Türkiye'de adli yargı kolunun içinde yer alan hukuk mahkemelerinden biridir. Asliye hukuk mahkemeleriyle birlikte temel hukuk mahkemelerini oluştururlar. Her iki hukuk mahkemesi de bulundukları il veya ilçenin adı ile adlandırılır.

Türkiye'deki sulh hukuk mahkemelerinde, asliye hukuk mahkemelerine oranla dava konusu şeyin değeri ya da miktarı daha düşük olan davalar görülür.[1] İhtiyaç sayısına göre birden fazla kurularak numaralandırılabilirler.[2] (Ankara 1. Sulh Hukuk Mahkemesi, Beyoğlu 2. Sulh Hukuk Mahkemesi gibi.)

Görev alanına giren davalar HMK madde 4'de sayılmıştır. Buna göre, Sulh hukuk mahkemeleri, dava konusunun değer veya tutarına bakılmaksızın; kiralanan taşınmazların, 9/6/1932 tarihli ve 2004 sayılı İcra ve İflas Kanununa göre ilamsız icra yoluyla tahliyesine ilişkin hükümler ayrık olmak üzere, kira ilişkisinden doğan alacak davaları da dahil olmak üzere tüm uyuşmazlıkları konu alan davalar ile bu davalara karşı açılan davaları, taşınır ve taşınmaz mal veya hakkın paylaştırılmasına ve ortaklığın giderilmesine ilişkin davaları, taşınır ve taşınmaz mallarda, sadece zilyetliğin korunmasına yönelik davaları, bu kanun ile diğer kanunların, sulh hukuk mahkemesi veya hakimini görevlendirdiği davaları, görürler. [3]

2007 yılında Türkiye'deki asliye ve sulh hukuk mahkemelerinin iş yükü[değiştir | kaynağı değiştir]

2007 Asliye hukuk mahkemesi Sulh hukuk mahkemesi
Gelen iş 642344 789116
2008'e devreden iş 291459 190275
Ortalama yargılama süresi (gün) 289 108

Kaynak: [4]

Kaynakça[değiştir | kaynağı değiştir]

  • Gözler, Kemal: Genel Hukuk Bilgisi, 8. Baskı, 2008.