Türk hamsteri

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Atla: kullan, ara
Vikipedi:TaksokutuVikipedi:Taksokutu
Türk hamsteri
Korunma durumu: Asgari endişe (LR/lc)
Bilimsel sınıflandırma
Alem: Animalia
Şube: Chordata
Sınıf: Mammalia
Takım: Rodentia
Üst familya: Muroidea
Familya: Cricetidae
Alt familya: Cricetinae
Tür: M. brandti
Binominal adı
Mesocricetus brandti
(Nehring, 1898)
Dış bağlantılar
Commons-logo.svg Wikimedia Commons'ta Türk hamsteri ile ilgili çoklu ortam belgeleri bulunur.
Wikispecies-logo.svg Wikispecies'te Türk hamsteri ile ilgili detaylı taksonomi bilgileri bulunur.

Türk hamsteri (Mesocricetus brandti), Avurtlak olarak da bilinir, Cricetidae familyasından bir kemirici türü.

Özellikleri[değiştir | kaynağı değiştir]

Boyları 450-540 mm., kuyrukları 60 mm. kadar olur, ağırlıkları ise 240-450 gr. arasında değişir. Kulakları büyük, kuyrukları oldukça küçüktür. Burun kısmı küt, ayakları kıllıdır. Dudakların dibine açılan ve arkaya doğru omuza kadar uzanabilen yanak keseleri vardır. Bu keseler besinle dolu iken kafa sekiz misli büyük görünür. Baş ve sırt kısımları sarımsı, karın, boyun ve yanaklar kırmızımsı. Göğüste ve omuz kısmında siyahlıklar vardır.

Yaşam alanı ve dağılımı[değiştir | kaynağı değiştir]

Bozkır ve kurak arazilerde, yüksek yaylalardaki yumuşak topraklarda yaşarlar. Kafkasya, Kuzey Irak, Kuzeybatı İran, Suriye, Filistin’de görülür. Türkiye’nin iç kesimlerinde rastlanır.

Yaşam şekli ve beslenme[değiştir | kaynağı değiştir]

Toprağın hemen altına galeriler açarak yuva yaparlar. Kış uykusuna yatarlar. Bir ay kadar süren kış uykusunu zaman zaman keserek beslenir. Bu süre içinde yetecek kadar besini yuvasında depolar. Kavgacıdırlar. Tahıl daneleri, tohumlar ve bitki yumruları ile beslenirler. Buldukları zaman böcek ve solucanları da yerler.

Üreme[değiştir | kaynağı değiştir]

Senede 3 defa 13’e kadar yavru doğurabilirler. Yavru sayısı genellikle 9’dur. Yavrular kör ve çıplak olarak doğar; ilk birkaç gün ağız keselerinin içine alınabilir. 2-3 ayda erginleşirler. 12-13 yıl yaşarlar.

Kullanımı[değiştir | kaynağı değiştir]

Bol bulunurlar ve kolayca üredikleri için tehlikede sayılmazlar. 1960’lı yıllarda Orta Anadolu’dan yakalanan hayvanlar üretilerek denek olarak kullanılmaktadır.

Dış bağlantılar[değiştir | kaynağı değiştir]