Soğuk cephe

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Atla: kullan, ara
Soğuk cepheyi gösteren üzerinde üçgen dizisi olan mavi şerit, üçgenler cephenin hareket yönünü gösterir

Soğuk cephe (Soğuk alın olarak da bilinir), meteorolojide, ilerleyen bir soğuk hava kütlesinin ön ucu.


Her iki yarıkürede de orta enlemlerde, soğuk cepheler Ekvator'a ve doğuya doğru ilerleme eğilimi gösterir. Soğuk cephelerin yaklaşık 1,5 km'lik yükseklikteki tepe noktaları, yüzdeki konumlarından yaklaşık 80-160 km geridedir, bu nedenle eğimleri 1/50 ile 1/100 arasındadır. Sıcak havadan soğuk havaya hızlı geçişlerin gerçekleştiği cephe kuşağının en ince ve en net ayırt edilebilen kesimi Yer yüzeyine yakın bir yerde bulunur.

Soğuk cephenin önünde sıcak cephedeki bulunan işaretler olmadığından görsel tahmini çok zordur. Ancak barometrede hızı giderek artan bir düşüş, rüzgar hızının 6 ila 12 saat kadar öncesinde belirgin şekilde ve türbülanslanarak artması gibi belirtileri vardır.[1] Soğuk cepheler genellikle sağanak yağışlar ve fırtına getirir. Sıcak havanın soğuk havaya göre daha geniş hacim kaplaması nedeniyle yoğunluğu daha azdır. Bu nedenle sık sık hızla (saatte 50-60 km) ilerleyen görece yoğun soğuk hava sıcak havanın altına girer, onun yerini alarak sıcak havayı yukarı doğru iter. Bunun yol açtığı tedirginlikler kimi zaman, cephenin yaklaşık 75 km ilerisinde şiddetli fırtınalara ve tornadolara yol açar. Cephe geçince yağış aniden kesilir.


Kaynakça[değiştir | kaynağı değiştir]