Sicilya Emirliği

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Şuraya atla: kullan, ara
Sicilya Emirliği
Emirato di Sicilia
إمارة صقلية
965-1072

Bayrak

1000 yılında İtalya. Sicilya Emirliği açık yeşil renkle gösterilmiştir.
Başkent Palermo
Dil(ler) Arapça, Latince, İtalyanca
Din İslam
Yönetim Monarşi
Emir
 - 948-964 Hasan el-Kalbi
 - 990-998 Yusuf el-Kalbi
 - 1017-1037 el-Akhal
 - 1040-1053 Hasan es-Samsam
İtalya tarihi
Roman Colosseum With Moon.jpg


Sicilya Emirliği 10. yüzyıl ve 11. yüzyıl'da 107 yıl süreyle Sicilya adasında hüküm sürmüş olan Müslüman bir devletti.

Tarihçe[değiştir | kaynağı değiştir]

535 yılında Sicilya bir Bizans toprağıydı. 652 yılında Halife Osman emrindeki donanma Sicilya’yı işgal etti. Fakat Araplar adada sadece kısa bir süre kaldılar. 700 yılında Sicilya’ya yakın Pantelleria’yı alan Araplar Bizans ile ticaret anlaşması yaptılar. Eupheimus’un Bizans imparatoruyla sorun yaşaması sonunda II. Mikhail adanın güneyindeki önemli limanları Araplara bıraktı. Sonuçta 965 yılında direnişlere rağmen Arap Aglebiler ve sonra Fatimiler’in eline geçti.

Fatimi sultanı Hasan el Kalbi’yi başarılarından dolayı Sicilya emri ilan etti ve bu kisi bir Kelbi hanedanlığı kuruldu. Kelbiler devamlı (ama bazen çok zayıf bir şekilde) Fatimilere bağlı bir hükümdarlık oldular. Fatimiler 972'de Mısır'ı ellerine geçirip idarelerinin merkezini Tunus'dan Mısır'a naklettiler. Böylece Mısır'dan uzak olan Fatimi ülkelerinin valilikleri babadan oğla gecen emirlikler haline geçirildi. İfrikiyye'nin valiliği Cezayir'de bulunan Ziriler emirliğine verildi. Sicilya'nin idaresi de İfrikiyye'de bulunan idareden ayrılıp Kelbilere' verilerek yari bağımsız olması tercih edildi. Fatimi donanmasının da Tunus sahillerinden ayrılıp Mısır'a geçmesi de Fatimelerin Kelbi Sicilya Emirliği ve Ifrikiye'de Zıriler üzerindeki Fatimi nüfuzunu daha da zayıflatıp bu emirliklerin bağımsızlıklarını artırdı.

Ilk Kelbi emri Hasan 950'de ın orduları Güney İtalya anakarasındaki Bizans yönetimine karşı bir savaşa girişti. Sicilya'dan anakaraya gecen Kelbiler ordusu güney İtalya'da Calabria'da başarılar kazanarak Casano allo İonio ve Garace'yi talan ettiler.

Yine ilk Kelbi emiri Hasan 952'de Calabria'daki Bizanslılara karşı ikinci bir sefer açtı. Bu seferde Araplar güney İtalya'da Bizanslılarain toplayabildiği orduyu yenip ve Gerace'yi kuşatmaya aldılar. Bizans İmparatoru VII. Konstantin bir barış yapmayı kabul etti. Bu barışa göre güney İtalya'daki Bizans'a ait olan Calıbria şehirleri Sicilya Emirliği'ne yıllık tazminat vermeyi kabul ettiler.

İlk Sicilya Kelbi emiri Hasan öldükten sonra oğlu Ahmed bin Ḥasan geçti be emirini hükümdarlığı 954-969 döneminde surdu. Bu emrin hükümdarlığı sırasında Kelbiler ile güney İtalya'daki Bizanslılar arasında savaş basladı. 956'da Bizans orduları Calabria'yı geri aldılar; Reggio Calabria şehrini ellerine geçirdiler ve hatta Sicilya adasına da çıkartma yaptılar. Fakat Bizanslılara daha önce kaybetmiş oldukları Girit adasının Araplardan almayı tercih ettiler ve Sicilya'daki Kelbiler ile ateşkes anlaşması yaptılar. Bunun üzerine 960'da Bizans ordusu ve donanması Girit üzerine sefer yapıp adayı tekrar ellerine geçirdiler.

Bu emirlik döneminde Sicilyalı Hıristiyanlara din özgürlüğü verilmişti. Ama her Müslüman ülkede olduğu gibi Hristiyanlar zekat vermedikleri için cizya vergisi ödemek zorundaydılar. 962'de Sicilya bir seri isyan başladı. Taormina'da bulunan Hristiyan halk bir isyan edip şehri ellerine geçirdiler. Fakat Ahmed bunlar üzerine ordular göndererek isyanı çok kanlı bir şekilde bastırdı. Bu isyan sırasında Rametta'da baslayan Hristiyanlar bu kalede direnişe devam ettiler.

Bizans Imparatorlugu'nda hanedan değişmiş ve ordu komutanlarından II. Nikeforos Fokas Bizans imparatoru tahtını gasp etmişti. Ordu komutanı iken bu kisi Anadolu'nun doğusundaki ve Girit'te Araplara karşı yaptığı başarılı seferler yapmıştı. 963'de yeni Bizans İmparatoru başarılarını Sicilya'da da tekrarlamak isteğiyle Sicilya Emirliği üzerine komutanı imparatorun yeğeni olan Manuel emrinde 40.000 kişilik bir Bizans ordusu gönderdi. Bu ordu Sicilya'ya çıkıp Ekim 964'de Messina'yı aldı. 15 Ekim 864'de Messina yakınlarında Bizans ordusu ile Sicilya Emirliği ordusu arasında çok şiddetli geçen bir çarpışma oldu ve Sicilya Emirliği büyük bir zafer kazandı. Bizans ordusu bu muharebede 10.000 kişi ölü verdi ve bunlar arasında komutan Manuel de vardı.

Ahmet 964'de ölünce Sicilya Emirliği'ne Ebu el-Kasım bin Hasan geçti ve 964-982 döneminde hükümdarlık yaptı. Bu emir döneminde 970'li yıllarda Kelbiler orduları güney İtalya'ya geçerek karadan Bizans'a ait Calabria şehirlerine hucum etti ve Sicilya donanmasının başında bulunan kardeşi de Adriyatik Denizi kıyılarındaki siyine Bizans'a ait Puglia sahillerini vurup bazı önemli sahil kalelerini eline geçirdi. Bu savaşlar sırasında Bizanslılar fazla direniş göstermediler. Buna başlıca neden Bizans ordularını Balkanlarda Bulgarlarla ve daha doğuda Mısır'dan ilerleyen Fatimilerle Suriye'de uğraşmaktaydılar.

Bu arada Almanya'da bulunan II. Otto (Kutsal Roma İmparatoru) karısının tesiri altında İtalya'yı fethetmeye karar verdi. Alman orduları başında Kuzey İtalyayı ve Roma'yı eline geçirdi ve Güney İtalyayı fetih için harekete geçti. 980'de Pisa Cumhuriyeti'nden donanma desteği sağlanıp 961'de güney İtalya seferi başladı. Güney İtalya'da II. Otto önce küçük Lombard devletleri ile uğraştı. Ocak 982'de ise Alman imparatorluk orduları Puglia'ya girip Bizans'a ait olan bu bölgeyi fetih için sefere başladı. Bazı tarihçiler Bizanslıların Sicilya Emirliğinden destek istediğini ve Kelbiler ordularının onlara destek için Güney İtalya'da yeniden savaş başladığını; diğerleri ise Emir Ebu el-Kasım'in Bizanslıları güney İtalya'da zayıf gördüğü için Güney İtalya'da yeniden sefer başlatıldığını söylerler. Bu savaşlar Kelbiler ordusu ile Alman imparatoru ve onun Lombard müttefiklerine karşı yapıldı. Güney İtalya'da sefer yapan II. Otto ve Alman ordusu Mart 982'de Taranto'yu sardıktan sonra ellerine geçirdi. II. Otto sonra daha güneye sarktı ve Temmuz başında Ebu el-Kasım komutası altında Sicilya Emirliği ordusu ile Alman ordunun yaptığı ilk çarpışmada Sicilyalılar yenildiler. Sicilya ordusu geri çekilmeye başladı. Fakat Almanlar çok yakından kovalamaya başlayınca kaçıp kurtulamayacağını anlayan Emir Ebu el-Kasım Collona Burnu'nda Cortone yakınlarında durup 13 veya 14 Temmuz 982de Almanlarla Stilo Muharebesi'ne girişti. Bu muharebe de Alman şövalyeleri Sicilya Emirliği ordusunun merkezine yüklendiler ve ağır çarpışmalar sırasında Emir Ebu el-Kasım öldürmeyi başardılar. Fakat Sicilya ordusunun başına gecen oğlu Cafer el-Kelbi cesaretini kaybetmeden Alman ordusunu arkadan çevirip büyük bir galibiyet kazandı. Arap tarihçisi İbni Esir'e göre Almanlar 4.000 kişi zayiat verip önemli soylu komutanlarını kaybettiler. II. Otto hüviyetini saklayarak sahile inerek oradaki bir Bizans gemisi ile kaçıp 12 Kasım 982'de Roma'ya erişti. Ama Cafer el-Kelbi kazanılan bu Arap galibiyetini devam ettiremeyeceğini anladı ve ordusuyla Sicilya'ya çekilmeyi tercih etti. Bundan sonra da Sicilya Emirliği Güney İtalya'da Bizanslı ve Lombard arazilerine zaman zaman talan etme hücumları yaptıysa da Güney İtalya'da uzun savaşlara girmedi.

Sicilya Emirliği Cafer el-Kelbi (983-985) ve Yusuf el-Kalbi (990-998) emirlik dönemlerinde kültürel olarak en zirve medeniyetine erişti. Bu iki emir edebiyatçılara sanatkarlara sağladıkları destek ile anılmaktadırlar.

Yusuf'un oğlu olan Cafer el-Kalbi (998-1019) çok sert ve zalim bir hükümdar olarak tanındı. Bu emir döneminde Sicilya'da bulunan Berber asıllı Müslümanlar arasında bir isyan çıktı. Cafer bu isyanı çok sert bir şekilde bastırdı ve Berber asıllı olanları Sicilya'dan çıkartıp İfrikiyye'ye gönderdi. 1019'da bu sefer emirlik merkezi olan Palermo'da bir isyan çıktı. İsyancılar Cafer el-Kalbi'yi emirlikten indirdiler ve o da İfrikiyye'ye kaçtı.

Yerine Sicilya Emirliği'ne kardeşi olan al-Akhal (1019-1037) geldi. Bizanslılar donanmaları ile 1026'da ve 1031'de Sicilya üzerine tekrar iki sefr yaptılar. al-Akhal bu Bizans hücumlarını önlemek için İfrikiye'de Fatimiler'den askeri destek sağladı. Bu askeri destekle Bizans ıstılacılarına karşı galip geldi. Fakat bu askeri destek için askerle veriği ücretler ve harp masrafları Sicilya Emirliği hazinesine büyük zararlar getirmişti. Hazineye gelir sağlamak için al-Akhal yüksek vergiler ihdas etmek zorunda kaldı. Bu yüksek vergiler aleyhinde halk isyan etti ve Sicilya'da bir iç savaş başladı. Bu iç savaşta al-Akhal'a karşı olan tarafı kardeşi Ebu-Hafs idare etmekteydi ve bu iç savaş bir kardeş savaşına dönüştü. Al-Akhal kardeşine karşı ordu göndermek için Bizanslılardan destek sağladı. Kardeşi Ebu-Hafs ise İfrikiyye'de hükümdarlık yapmakta olan Zıriler Eemiri {Muizz bin Badis]]'ten destek istedi. Ziiler orduları Zıriler Emiri'nin oğlu Abdullah idaresinde Sicilya'ya geçti. 1036-1052 arasında Kelbiler bu Zıriler ordusuna bağlı olarak yaşadılar.

1052'de Vali İbnu Summe Zırılık egemenliğini reddetti ve adanın bir kısmını Normanlar'a bıraktı. Böylece Sicilya'nın Normanlarca fethi süreci başladı.

İtalyan devletler 11. yüzyıl’da adaya paralı Norman askerleri göndermeye başladılar. 1060’ta ada işgal edilince ada üç Arap emir tarafından paylaştırıldı. 1068’de Normanlar 700 şövalye ile Arapları yendiler ama en büyük yenilgi Araplar için Palermo kuşatmasıydı (1091).

1072’de Arap hakimiyeti sona ermesine karşın 1200’lere kadar Araplar ticari olarak adada bulunmaya devam ettiler. Normanlar da buna saygı gösterdiler

Kaynakça[değiştir | kaynağı değiştir]

Ayrıca bakınız[değiştir | kaynağı değiştir]

Dış bağlantılar[değiştir | kaynağı değiştir]