Shikantaza

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Atla: kullan, ara

Shikantaza (只管打坐?) daha çok Zen Budist Soto okulunda anılmakla birlikte tüm Zen okullarınca benimsenmiş olan[1] bir zazen uygulamasıdır. İlk olarak Dogen'in ustası Rujing tarafından kullanılmış olan terim, "yalnızca oturmak" olarak çevrilebilir. Kimi araştırmacılar terimin kökeninin kesin olmamakla birlikte Pāli dilindeki vipassana terimine dayanabileceğini belirtmiştir.[2]

Sessiz aydınlatma[değiştir | kaynağı değiştir]

Shikantaza uygulaması Çin'deki Taocu meditasyondan almaktadır. Bu meditasyon konusunda ilk yazan Chan Budist usta, Caodong okulundan Hongzhi Zhengjue (1091—1157), "sessiz aydınlatma" (默照禪[3]; Çince: Mòzhào chán Japonca: Mokusho Zen) terimini kullanmıştır.

Notlar[değiştir | kaynağı değiştir]

  1. ^ Ford, James Ishmael (2006); Zen Master Who?: A Guide to the People and Stories of Zen, Wisdom Publications, ISBN 0-86171-509-8, s. 224
  2. ^ Ford, a.g.e., s. 29-30
  3. ^ Muller, A. Charles, ed.: The Digital Dictionary of Buddhism, ed. of 04/03/2008, Chinese Readings Index (Pinyin System) [1]