Seyyid Emir Ali

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Atla: kullan, ara

Seyyid Emir Ali, (6 Nisan 1849, Katak, Hindistan-3 Ağustos 1928, Sussex, İngiltere), Hintli hukukçu, yazar ve Müslüman önder. Hindistan'ın, bağımsızlığını kazanma durumunda, Hindu egemenliğine girmesi yerine İngiliz yönetiminde kalmasını savunmuştur. Müslümanların Batı kökenli siyasi yönetmlerde deneyim kazanması ve çıkarlarının korunması amacıyla oluşturulan Ulusal Müslüman Birliği'ni (NMA) kurdu (1877); halkına ilk kez 1909'da yerel düzeyde oy hakkı tanınmasına katkıda bulundu.

Soyunu Muhammed'in kızı Fatma'ya dayandıran Emir Ali, hukuk öğrenimini Kalküta Üniversitesi'nde tamamladı. 1873'te Inner Temple barosunun çağrısıyla İngiltere'ye gittikten sonra mesleğinisürdürmek üzere Kalküta'ya döndü ve 1890'da Üst Mahkeme yargıcı oldu. 1904'te İngiltere'ye yerleşti, 1909'da Özel Danışma Kurulu Yargı Komitesi üyeliğine atandı.

Yoksul Müslümanlara yardım amacıyla İngiliz Kızılay Dernaği'nin kurdu. İslam üzerine bir Müslümanın İngilizce yazdığı ilk kitap olan The Critical Examination of the Life and Teachings of Mohammed (1873; Muhammed'in Yaşamı ve Öğretileri Üzerine Eleştirel Bir İnceleme) ile Batılıların İslamı daha iyi kavramasına katkıda bulundu. Spirit of Islam (1891; Ruh-ı İslam) adlı yapıtı ise İslam klasikleri arasında sayılır.